İçeriğe geç

MAHKUM

Bölüm 2 · 10 dk okuma

MAHKUM

Bölüm 2

PERDE AÇILDI SAHNE BENIM

31 ARALIK, 2005

"Tebrikler dünyalar güzeli bir kızınız oldu" hemşirenin elinde pembeler içinde bir bebeğin gelmesiyle başladı herşey.

Yeni yılın akşamı doğdu ay yüzlü kız.

Tam 2006 yılına girildiği saatte gözlerini açtı bu acımasız dünyaya.

31 ARALIK, 2011

"Anne babam nerde kaldı unuttumu doğum günümü"dedi annesine dolu gözlerle bakarak annesinden bir umut beklercesine "Naz bitanem olurmu hiç öyle şey baban yoldadır aradım şarjı bitmiş gelir birazdan"ne kadar belli etmesede o da merak içindeydi eşinden hayat arkadaşından haber alamıyordu hemde kızlarının doğum gününde eşinin kızına olan düşkünlüğünü biliyodu doğum gününe 1 ay kala başlardı planlara ilk defa gelmemezlik yapiyodu kızına belli etmesede çok endişeliydi.

Aniden kapı şiddetli şekilde çaldı küçük kız babasının tabiriyle "melek yüzlü" babası hep "melek yüzlüm" diye severdi bembeyaz tenli kızını.

Küçük prenses heycanla koştu kapıya "babam-"karşısında babası yerine yerde kanlar içinde yatan yüz üstu yatmış bi adam karşıladı çığlık atmasıyla annesi geldi yanına.

Annesi adamı çevirince yerdeki adamın yabancı değil babası olduğunu gördu o an dona kaldı annesi ağlarken olduğu yerden milim kıpırdayamadı.

Annesi kızını görünce onu kucaklayıp içeri götürdü ilk işi telefonunu alıp ambulansı aramak oldu ama ne yazık ki çok geçti.

...

Ambulans gelince naz'ı komşusuna bırakmıştı bile hastaneye gitti kızının o ruhsuz hali aklına geldikce daha kötü oluyodu.

Eşi savcıydı yeni aldığı bi davadan tehtit geldi bi çok kez ama bu kadarını yapacaklarını kimse anlamazdı.

Doktorun çıkmasıyla kalktı hemen "malesef çok kan kaybetmiş biz elimizden geleni yaptık buraya geldiginde kalbi durmuştu zaten biz geri getirmeye denedik ama olmadı başınız sağolsun"duydukları kalbine ok gibi saplandı.

Bu gün 31 Aralık hem kızının doğduğu gün hemde hayat yoldaşının öldüğü gün hem güzel hemde lanetli bir gün.

11 EYLÜL , 2023

Artık 18 yaşında bir genç kızdı ama ruhu halla o günde kalmıştı normal insanlar 5-6 yaşını hatırlamaz ama genç kızın dün gibi aklındaydı.

6 yaşında babasını o halde kaybetti 8 yaşında annesini kaybetti hayat bazen fazla acımasız olmuyomu herkeze karşı 10 yıl annemide kaybettikten sonra 10 yıl dedem ile büyüdüm sadece ikimiz onuda geçen sene kaybettim artık tekim her zamanki gibi herkez beni burda bırakıp gitti.

...

Alarm sesi aman tanrım çok iğrenç bir ses bu gün yeni okulda ilk günüm "kalk Naz kalk ilk gün hocaların dırdırını çekme hadi"kendi kendimi gaza getirip kalktım...

Okula gelince müdürün odasını zorda olsa buldum kapıya tıklayıp "gir" komutuyla içeri girdim "hoşgeldin kızım yenisin değilmi" "evet hocam" "12/A kızım" "sağolun hocam" dedim ve çıktım.

Sonunda sınıfı bulup kapıyı çaldım ve içeri girdim "yeni öğrenci olmalısın tanıt kendini"dedi hoca arka sırada yüzü sıraya gömülü çocuk tanıdık gibiydi neyse diye düşünüp hocaya cevap verdim "Naz..Naz SAYAR" dediğimde arka sıradaki çocuk direk bana baktı hayır ya bu o olamaz dimi lütfen o olmasın diye düşünürken çocuk gözlerini benden çekmiyodu "şurasi boş kızım geç hadi" o atladı yani o çocuk "benimle oturcak" dediğinde herkes şaşkınca ona döndü bu kadarı fazla ama yine karşıma çıkmıs bide nereye oturcağıma karar veriyo "benim nereye oturcağım seni ilgilendirmez"deyip hocanın gösterdiği çocuğun yanına oturdum.

Bütün ders bana baktı gözünde özlem vardı ama niye kendisiyle aynı mahallede aynı okulda büyüdük bütün tranvalarımı biliyo ailemiz yakındı zaten ama ben ondan hep nefret ederdim o ise hep bana ilgiliydi bu dahada nefret ettmemi sağlıyodu.

Zil çalar çalmaz bi kol beni ayağa kaldırdı "noluyo Emir şimdide şiddetemi başladın" "Naz ne şiddeti çokmu flim izliyosun sen" "kolumu bırak sadece kolumu değil benide bırak rahat bırak artık ya hangi okula gitsem ordan çıkıyosun hem hocaya emir verdin derste ben olsam disiplinliktin sana kıyak geçti bildiğin" "okul babamın olduğundan olabilirmi Naz" "ne hemen başka okula gitmeliyim seni görmek istemiyorum" dedi Naz ne kadar kırılsada alışmıştı sevdiğinden bunları duymaya o Naz'ı hep sevsede sevdiği hep ondan nefret etti nedenini oda bilmiyodu sevdiği ona her fırsatta hatırlatıyodu onu sevmediğini ama vazgeçemiyodu bu kadar sert olmasının tek sebebi geçmişiydi bunu Emir'de çok iyi biliyodu kiz onu orda bırakıp gitti. Genç adam yine sevdiğine doyarak bakamadı bile onun adını duyunca kalbi yerinden çıkıyodu yanına oturduğu çocuğu çok kıskanmıştı ne kadar belli etmemeye çalışsada bütün ders izledi okyanus gözlü sevdiğini hasreti dinmedi gitgide arttı her saniye okyanus gözlerinde kayboluyodu boğuluyodu resmen ama o gözler hep ona nefretle baktı bu acı kalbıni parçalasada her baktığında biraz daha aşık oluyodu koca okyanusuna...

Okul hoperlorundan gelen anonsla irkildim"BÜTÜN ÖĞRENCİLER KONFERANS SALONUNA"konferans salonunda toplanıldı müdür konuşmaya başladı "OKULUMUZ BİR HAFTALIK ÖZEL Bİ KURS YAPACAKTIR HERKESİN KATILIMI ZORUNLUDUR VE BU BİR HAFTALIK SUREÇTE BURDA KALICAKSINIZ ANLAŞILDIMI FARKLI PROGRAMLAR HAZIRLAYACAĞIZ ŞİMDİ DAĞILIN"dedi ne yani 1 hafta 7 gün 168 saat 10,080 saniye bu okulda Emirle aynı ortamda hayır ya olamaz sinirle ordan uzaklaştım okulu gezmeye karar verdim.

En son karanlık bi kat yani çatı katı çıktım tam geri sınıfa gidecekken ensemde bir nefes hissettim "böyle bi güzelliğin burda ne işi var"boynuma öpücük bıraktı o an arkamı dönecek cesareti bulamadım kendimde önümde duran vazo gibi ilk elime geçeni kafasında kırdım yere düştü baktığımda gözleri kapalı kafasından kan akıyodu o an dondum ne yapmıştım ben katil mi olmuştum birden arkamdaki kapı açıldı "hassiktir noldu burda Naz iyimisin" "Emir bilerek olmadı bi an arkamdan geldi boynumu öptü korktum bana dokunu-" ağlayarak konuşamıyodum bile " şşş sakin tamam sakin ol" "ben hapise giremem katil değilim ben" "şşş sen katil falan değilsin ben halledicem sakın bunu ikimizden başka kimse bilmicek ben halledicem şimdi kapının önüne git bekle geliyorum" dediğini yaptım...

Naz odadan ciktıktan sonra adamı kaldırdım ve terastan kimse beni görmeyecek şekilde duvarın dibine çöktüm çocuğuda duvara oturttum ve aşşağı ittim çocuğun düşmesiyle aşağıdan sesler buraya kadar geliyodu.Sonra Nazın yanına gidip kapıyı kilitledim. "Noldu ölmüşmü"dedi titrek sesiyle evet anlamında başımı salladım ağlamaya başladı "Naz ben hallettim çocuk bildiğim kadarıyka intihara meğilli bi tip şuan aşağıda yatıyo herkez intihar sanıcak seni asla oraya göndermem bu olay ikimizin sırrı olucak tamam mı" "ama ben katil oldum" "hayır sus yok öyle bışey o intihar etti konu kapandı sen aşağı in sınıfta benım sırama otur kimseye belli etme ben kan izlerini falan temizlicem" "teşekkür ederim" hızlıca sınıfa gittim Emir'in sırasına oturdum onu beklemeye başladım.

Yaklaşık yarım saat sonra sınıfa girdi benim sıramdaki çantamı alıp yanıma geldi sıranın üzerine koydu "yerine hoşgeldin Naz" hayır ya eline resmen koz verdim off aptalım ben niye okulu dolaşıyorum ki "hıhım" kulağıma yaklaşarak "yüzün gülsün çok belli ediyosun" sahte bi gülümseme ile ona döndüm. Çantamı toplamaya başladım "nereye Naz" "midem biraz kötü rapor alırım eve gidicem" oda ceketini aldı "hadi" dedi şaşkınca ona döndüm "sen nereye" "senin karnın arıyomuş eve gidicem" "benim karnım arıyo senin değil" "ha senin ha benim ne farkeder" "çok şey" "hadi ama Naz çıkalım" "off iyi"

...

Emir'in arabasındayım niye çünkü malım ben bildiğin koz verdim eline en son ambulans gelip almıştı bahçedeki çocuğu dalmış bunları düşünürken emir düşüncelerimi mahvetti "nereye daldın Naz unut artık en azından bi muddet aklından çıkar" "ne saçmalıyosun ben birini öldürdüm ben yaptım" "eee yani kızım senden benden başka kim biliyo bunu" "kimsenin bilmemesi benim onu öldürdüğüm gerçeğini degiştirmez" elimi montumun cebine attım bi not çıktı;

Oyuncuyum sanma

Asıl oyuncu yanında

Gece öldü ama

Katili yıldız değil

Asıl katil güneş

IŞTE OYUN YENİ BAŞLIYO

"O ne" emirin sesiyle kendime geldim ve notu çantama attım "önemsiz bişey" şimdi söylesem Emir'e olmaz "asıl oyuncu yanında"derken Emirden bahsediyo olmalı yoksa bu olayı emir ve ben biliyorum pardon biliyoduk.

Bu notu yazan kişide biliyo ama Emir katil olamaz adamın kafasına ben vurdum. Burda Emir'in katil olduğunu ima ediyo off kafayı yicem.

"Neyin var Naz toplan biraz hadi" "toplanayımmı Emir normalmiş gibi davranma ben birini öldürdüm ve şuan seninle gülüp eğlenemem ben o kadar cani biri değilim" "sakin sana gül eğlen demiyorum ama düşündükçe kötü oluyosun ve ben senin kötü olmanı istemiyorum" bişey demeden önüme döndüm o sıra telefonum çalmaya başladı bilinmeyen bi numara açtım "efendim" "......" "aa evet hatırlamazmıyım Nehir seni nasıl unutabilirim ki" "......"saçmalama benim de ev arkadaşına ihtiyacım var biliyomusun" "......." "ne rahatsızlığı sen benim kardeşim gibisin" "......." "anladım itiraz yok konum atıyorum bana geliyosun hatta benim yeni okula senide yazdıralım" "........" "şimdi kapatıp konumu atiyorum görüşürüz" telefonu kapatıp onüme dondum Emir lafa atladı "Nehir kim" "dedem öldüğünde intihara kalkışmıştım Nehir kurtarmıştı annesi pskolog piskolojik tedavi gördüm o süreçte hep yanımdaydı" aniden fren yaptı "intihar ne demek Naz" "seni ilgilendiren bi konu göremiyorum" arabayı çalıştırdı cok hızlı sürüyodu birden durunca uçurum kenarına geldiğimizi farkettim "napicaz burda" cevap vermeden arabadan indi biraz uça doğru oturdu bende peşinden gittim yanına oturdum "Emir neden burdayız" "neden beni sevmiyosun" "ney" "neden okyanus gibi sonsuz gözlerin bana hep nefretle baktı küçüktük Naz hatırlıyomusun 5 yaşındaydın bende 6 yaşıma gircektim doğum günümün olduğu gün hep seni bekledim sabahtan beri bi yere oturup kapıyı gözledim belki ermen gelirsin diye ama sen annenin zoruyla geldin ve yanım bile gelmeden bana sinirle bakıp gıcık olduğum çocuğun yanına gittin onunla güldün 11 yaşındaydın senin için dedenin evine geldim beni kovdun benden nefret ettiğini kendi ağzınla söyledin hala nefretle bakıyosun bana neden neden ya bi açiklaması olmalı" "Emir ben-ben seni sevmedim nedenini bilmiyorum ama seni sevmedim bundan sonrada sevemem anla benden umudunu kes üzülen sen olucaksın" "beni üzen sen ol ama vazgeçemem bunu bekleme benden" "buraya neden geldik" sustu sadece sustu ve gözünden bi damla yaş aktı "Naz sende annemi benim oldurdugumu bildiğin için mi beni sevmiyosun" "Emir anneni sen öldürmedin doğumda ölmesi senin suçun değil" "ben yaşayayım diye öldü Naz ben sen olmadan yaşayamam" birden ayağa kalktı ve uçurumun ucuna gitti ne yaptığını idrak edince hemen ayağa kalktım "Emir sakın" "merak etme sana kavuşmadan olmek gibi bi niyetim yok"dedi "Emir ben senin bu sevgini hak etmiyorum" "evet sen benim sevgimi hak etmiyosun sen daha fazlasını hak ediyosun Naz baban,annen ve deden ailen şuan seni izliyo sen kendini cezalandırıyosun kimseyle konuşmayarak onlardan nefret ederek ailen dışında birinin seni sevesi seni sinir ediyo ama neden seni sevmeme izin vermiyosun" "beni ailemden başka kimse gerçekten sevmez oldumu inanmıyorum senin sizin sahte yapmacık sevginize küçükkende bana olan ilgin yüzünden o gıcık olduğun çocuğa katlandım beni bu hayatta gerçekten seven tek insanlar ailemdi onlarda beni bıraktı kimseye bağlanmak yada sevmek istemiyorum kimsede beni sevmesin bende ailemin yanına gidince oda benim yaşadıklarımi yaşamasın üzülmesin diye kimseyle yakın olmamak için çabalıyorum görmüyomusun yada birini sevsem bağlansam birgün oda giderse yapamam toparlanamam" ağlayarak ve hafif yüksek sesle kurmuştum bu cümleleri Emir yanıma gelip sarıldı ve konuşmaya devam ettim "benim ne kırılacak bi kalbim nede paramparça olacak bi ruhum var ben bütün herşeyimi o kara toprağa gömdüm bedenimin burda olması gerçekleri değiştirmez" "Naz ağlama nolur ne istiyosan yaparım ama çaresiz bırakma beni göz yaşlarınla" "ne istersem yaparmısın" "isteğin emir benim için" "senin illagel işlerin çok babanın öyleydi yani illaki seninde çoktur o yüzden babamın ölümüne sebep olan o davanın sahısları kim öğrenirmisin" "napıcaksın" "bütün bunların sorumlusu onlar ben bu yaşıma kadar nasıl araştırmaya çalışsamda pek bi gelişme olmadı" "bir şartla" "ney" "bu olayda tek bırakmam beraberiz" "Emir-" "teklifim bu" "off zaten okuldaki cinayet yüzünden dipdibe olucaz tamam bundada olalım" "birlikteyiz" bisey demeden arabaya bindim oda geldi peşimden ve arabayı çalıştırdı.

Beni evime bıraktı zorla gönderdim aklım tekrar nota takıldı çantamdan çıkarıp okudum tekrar "asıl oyuncu yanında" off ne demekki bu adamın kafasını delen bendim Emir nasıl katil oluyo kafayı yemeden duş alıp toparlandım Nehir yarın geliyodu yatmak iyi olur diye düşündüm zaten hemende uykuya daldım

ANONİM KISI'DEN

Naz'ın cebine notu birakmıştım hadi bakalım OYUN BAŞLASIN

Bende o kattaydım odanın bi köşede herşeyi video'ya aldım Naz'ın cocugu vazo ile yere sermesi herşeyi çektim ama en garip kısım Naz odadan çıkınca olanlardı Emir'in gerçek yüzü çıktı ortaya bu video'yu naza göndere bilirdim bu Emir'i yok ederdi Naz yüzüne bakmazdı ama Emir'den almam gerek intikami hemen almayacaktım zevkini cıkaracaktım.

Naz katil olduğunu bildiği için Emir'le takılcaktı Emir'de heveslencekti en mutlu anında Naz onun yüzüne bile bakmıyacaktı tam Naz'da beni seviyo dediğinde vuracaktım onu bana yaptıklarını sevdiğiyle ödücekti bu düşünce bile büyük bi zevk kaynağıydı benim için onun can çekiştiğini görmek için sabırsızlanıyorum ee ne diyelim o zaman"PERDE AÇILDI SAHNE BENİM"bilinmeyen numaradan Emire mesaj attım bunu büyük bi zevkle yaptım

"Intikam sırası benim Emir SOYDAN bitiş sırası senin"

Ah Naz üzümlü kekim bu piçe bağlanmazsın umarım seni üzmek bu hayatta isteyeceğim son şey bile olamaz

...

Anonim sizce ne intikamının peşinde?

Emir Naz odadan çıkınca ne yaptı?

Beğendiyseniz oy verirmisiniz ona göre bölüm 2 gelicek

Bölüm sonu

0 yorum

Bu bölüme henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz.