Hastaneye geldigimizde ögrendigim şeyle şaşırdık. Ata Berk Ve Selimin içecekleirnde zehir bulunmuştu. Çok tehlikeli degildi ama nefes alamamışlardı. Kim yapardı. Aklıma gelen kişiyle yumrugumu sıktım. Tolga
Ondan başka kim yapabilirdiki. Utkular bütün gece hastanede bizimle beraver beklemişlerdi. Ata Berk ve Selimin midelerini yıkamışlardı.
Beklerken yoruldugum için uykum gelmişti kafamı duvara yasladım ve gözlerimi kapattım.
🎵 Sezen Aksu Ünzile
Gözlerimi açtıgımda yine nefret ettigim o odadaydım. Karanlık ve soguktu. Üşüyordum ve sırtım çok acıyordu. Acıkmıştım ama yemek ve su kısıtlı veriyorlardı. Her yerim toz ve kir içindeydi.
Ayaktaydım ve ellerim ayaklarım zincirle duvara baglayıydı. Gözlerimi açık tutmakda zorlanıyordum. Tam uyuyacaktım ki başkmdan aşşagı soguk su dökülmüştü. Gözlerimi açtıgımda kafşımda yine o vardı.
" Uyuma kalk "
Üstüme üstüme gelmeye başladı.
" Gelme gelme. Arrık dayanamıyorum gelme"
Bir anda yanagımda bir sızı hissettim. Yine tokat atmıştı.
" Sus söyleceksin o kasanın anahtarının nerede oldugunu söyleyeceksin"
Aglamaya başladım. Küçük bedenim artık dayanamıyordu.
" Bilmiyorum"
Ordan eline kırbaç aldı ve sırtıma vurdu.
" Aa "
" Söyle o anahtar nerede"
" Bilmiyorum bilmiyorum. Acıyor nolur dokunma"
Yalvarmama ragmen durmamış vurmaya devam etmişti. Yorulunca sigara yakmış keyifle beni izlemeye başlamıştı. Ben buraya dogum günümde 15 haziranda düşmüştüm. Dogum günümde beni kaçırmış o günden beri sürekli işkence ediyordu.
Sigarası bitmesine az kalmışken yanıma geldi ve sigaranın ucunu bana bastırdı. Acıyla çıglık attım. Sigarasını benim üstümde söndürmüştü. Burda dura dura zaman algımı yitirmiştim. Ne zamandır buradaydım bu gün hangi gündü bilmiyorum. Daha sekiz yaşındaydım ve bunları kaldıramıyordum artık.
" Tekrar soruyorum veled o anahtar nerede"
" Bilmiyorum ya bilmiyorum"
Aglamaya başladım. Bir anda gök gürlemişti ve yagmur sesleri gelmeye başladı.
Masanın yanına gitti ve bir tane mum yaktı. Ama sonra masaya geri bıraktı.
" Getirin"
Adamları başını salladı ve odadan çıktılar. Yanıma geldi ve bir anda yüne tokat attı. Ordaki odunla vücudumun hee yerine vurmaya başladı.
Çıglıklarım yalvarışlarım bile onu durduramamıştı. Burası soguktu hem dayak yiyor hemde üşüyordum. Açtım ve susuzdum bayılmak üzereydim.
" Uyuma daha işimiz bitmedi uyuma"
Odunu tekrar karnıma vurdu. O sırada adamları elinde kızgın demirle gelmişlerdi.
" Hayır hayır nolur bilmiyorum yalvararım uzak dur nolur "
" Biliyorsun ama saklıyorsun . Konuşmamaya devam et "
Kızgın demiri aldı ve yanıma yaklaşmaya başladı.
" Gelme gelme olmaz hayır"
Yanıma yaklaştı ve kızgın demiri bir anda vücuduma bastırdı. Çıglıgımla bütün oda inlemişti. Her yerim yanıyordu ve canım acıyordu. Bagırmaktan sesim kısılmıştı.
Demiri vücudumdan çekti ve demiri adamlarına verdi. Üst kısmımdaki tişörtün her yeri yırtık ve kanlıydı.
Masaya dogru ilerledi ve mumu eline aldı.
" Üşüyorsun demek ha e bir iyilik yapayım sana"
Sesim zorlukla çkkmıştı.
" Ne olur gelme canım acıyor nolur gelme"
Ama ne çıglıklarım nede yalvarışlarım onu durdurmuştu. Mumla yanıma geldi ve vücudumun her yerine dökmeye başladı ve o amda yeniden gök gürledi.
En son ki yaptıgından sonra vücudum bu olanları kaldıramamıştı ve bayılmıştım. Ama bayılmam onu durdurmamıştı. Vücuduma mumu dökmeye devam etmişti. Bu işkenceyi uzun zamandır çekiyordum.
Bir kasa vardı ve onun anahtarını istiyordu ve ben nerede oldugunu bilmiyordum. Her bilmiyorum dedigimde hırslanıyor daha çok işkence ediyordu. Bundan öncede el tırnaklarımı penseyle sökmüştü.
Sürekli bagırıyor çıglık atıyordum. Ama durmuyordu. Ve hiç bir zaman durmayacaktı
♥️
Gözlerimi açtıgımda başımda bir sürü kişi vardı. Utku endişeyle bakıyordu. Hemşireler beni konturol ediyordu.
" Ne oluyor"
" Çıglık attınız ve sürekli inlediniz bizde birşey oldu sandık"
Yine kabus görmüştüm. Artık alışmıştım.
" İyiyim sıkıntı yok"
Gece ve Aslı endişeyle yanıma geldiler.
" Bu sefer saçını okşamak bile sakinleştiremedi seni. Uyandırmaya çalıştık ama uynamadın"
Onlara zorlada olsa gülümsedim.
" Sıkıntı yok ben alıştkm sizinde alışmanız gerekiyordu"
" Alin çıglıklarını duydukça içimiz acıyor nasıl alışalım"
Biz konuşurken Utku hızla yanımızdan geçmişti. Uyandıgımda da bana üzgün üzgün bakıyordu. Arkasından Arden ve Oguzda çıkmıştı.
" Yapıcak birşey yok. Ben dışarı çıkıyorum biraz kafa dinleyecegim"
Bizde gelelim diye ısrar etmediler çünkü buna ihtiyacım oldugunu biliyorlardı.
Kendimi hemen dışarı attım ve boş bir banka oturdum. Çantamdan bir sigara çıkardım ve içmeye başladım.
Bende yorulmuştum kabus görmekten kriz geçirmekten ama yapabilecegim birşey yoktu. Kriz ve kabuslarım geçse bile vücudumdaki izler kalıcaktı.
Utku giderken niye bana öyle bakmıştı anlyamamıştım. Belkide acımıştır bana diye düşündüm.
Sigaramı içmeye ve düşünmeye devam ettim. Beni kurtaran kişiyi hatırlamıyordum hiç görmemiştim. Ama hala bulmaya çalışıyordum ona büyük bir teşekkür borçluydum.
Sigaramı bitirdigimde sigaramı çöpe attım ve biraz daha oturdum. Çıglıklarım bütün hastaneyi ayaga kaldırsada onda en ufacık bir etkisi olmamıştı. Yapma dedikçe daha çok yapmıştı.
Normalde hiç bir sıkıntım olmuyordu. Sadece gök gürlediginde kulaklıgımı takmam gerekiyordu ve kabus görüyordum sürekli.
Hala o kasanın ne oldugunu bilmiyordum. Kriz geçirirken vücudumun acısını ilk gün ki gibi hissedigordum. Olmuyordu. Bir türlü kendime gelemiyordum. Artık bunalmıştım. Ailemin katillerini bulunca arkadaşlarımıda alııp uzun bir tatile çıkmak istiyordum. Buna ihtiyacım vardı.
Ben otururken yanıma Arden ve Oguz gelmişti.
" Ben yalnız bırakın lütfen"
" Bırakamayız"
" Neden"
" Çünkü güvende olman gerekiyor"
İkisine gülümsedim. Çıglıklarımı onlarda duymuş olmalıydılar. Ben korumak istemeleride çok ince bir davranıştı.
" Teşekkür ederim ama ihtiyacım yok"
" Var"
"Var"
İkisinede garip gafip bakmaya başladım. Sonra Arden konuşmaya başladı.
" Çıglıklarını bütün hastane duydu bir türlü sakinleştiremedik seni ne gördün bilmiyorum ama yalnız degilsin"
Sonrada Oguz konuşmaya başladı.
" Onların hepsi geçmişte kaldı artık güvendesin kimse zarar veremez sana"
" Desteginiz için teşekkür ederim ama geçmişte bırakmak çok zor benim için günlük hayatımda bir sıkıntım olmuyor . "
" Sigarayı sık içermisin"
" Hayır sadece kabus gördükten sonra veya dertliyken bagımlısı degilim. Utku nerede bu arada"
" Bilmiyoruz seni bize emanet etti sonrada bastı gitti"
" Neden"
" Senin çıglıkların onun geçmişini hatırlattı ona"
Şaşırmıştım. Demekki onunda geçmişi pek iyi degildi. Arden bir anda soru sordu.
" Siz liseden berimi berabersiniz grubunla"
" Evet liseden beri beraberiz "
" Bizde ortaokuldan beri beraberiz"
" Ne güzel işte aslında biz Geceyle aynı ortaokuldaydık yani Geceyle arkadaşlıgımız daha eski digerleriyle lise üçte yakınlaştık"
Biz konuşurken beni Gece aradı.
" Efendim Gece "
" Nerdesin Atalar uyandı"
" Tamam az sonra geliyoruz"
Telefonu kapattım tam ayaga kalkacaktım ki Arden tekrardan soru sordu.
" Peki lakaplarınız nereden geliyor Kurt Okyanus falan"
" Takım yıldızlarından araştırırsan görürsün"
Oguz Ardenin kafasına vurdu
" Oglum sanane lakaplarından yürü boş konuşma"
" Ne var merak ettim ayrıca savcı hanımda cevapladı "
" Önmli degil hadi içeri girelim"
Sagımda Oguz solumda Arden hastaneden içeri girdik. Ama sanki biri beni izliyor gibi hissediyordum. Arkamı döndügümde kimse yoktu ama yinede o his geçmedi. Belkide kabusun etkisidir.
Evett. Bu bölüm biraz daha Alinin geçmişiyle ilgiliydi. Lütfen şarkıyla okuyun bir sonraki bölümde görüşmek üzereee