Araf Barlas Karahanlı
Yarım saate korumayı gönderiyorum (20.38)
Telefonu teslim edersin (20.38)
Yine mi evde değilsin? (21.15)
Nerdesin? (21.15)
Annene arkadaşımda kalacağım demişsin ama arkadaşlarından öyle bir mesaj gelmemiş? (21.27)
O kadar işin arasında uğraştığım şeye bak kafayı yiyeceğim. (21.48)
Lara
ne isşrtosun benfnen (22.01)
Araf Barlas Karahanlı
Ne? (22.02)
Anlamıyorum. (22.02)
Lara
brndd srni anskamıtoejm (22.15)
Araf Barlas Karahanlı
Hala anlamıyorum Lara. (22.16)
Nerdesin? (22.16)
Lara
sanse ne (22.39)
Araf Barlas Karahanlı
Nerdesin Lara? (22.40)
İlla kendim mi bulayım? (22.40)
Ne işin var senin barda? (22.48)
Sarhoş mu oldun? (22.49)
Telefonuma sahip çık, geliyorum. (23.18)
Lara'dan-
Masadaki küçük shotları kafama dikip dans etmeye devam ediyordum. Kafamın içinde sanki bir zombi istilasından kaçarken herkes durmuş ve dans etmeye başlamış gibi bir rahatlama hissi vardı. Sınavlarım sonunda bitmişti. Birisi belimi sardığında ona eşlik ederek dans etmeye devam ettim. Müziğin ritmine o kadar çok kaptırmıştım ki bir anda sahnenin ortasında tanımadığım bir adamla dans ederken buldum kendimi. Adam arada bir kulağıma yaklaşıp bir şeyler söylüyordu ama müzikten dolayı hiçbir şey anlamıyordum. Arkadaşım Ceren yanıma gelip beni çekmeye çalışınca dans ettiğim adam belimi bırakmadı, gitmeme izin vermedi. Ceren adamın elini tutup belimden çekmeye çalışsa da adam cerene karşı bir şeyler söylüyordu hararetli bir şekilde. En sonunda adam Ceren'i itmeyi becerince tekrardan bana yanaştı ve belimi kavradı. Arkamı dönüp Ceren'e bakacaktım ki çenemden tutup kendine çevirdi. "Bana geçelim güzelim, burası sıktı." Anlık olarak ne yapıyorum hissi gelince sirkildim ve adamı itmeye çalıştım ama o kadar çok sıkı tutuyordu ki ittiğimde yerinden bile kıpırdamadı. "Bırak beni eve gitmem lazım."
"E ama daha yeni başlamıştık, hem benim eve gideriz işte ev evdir."
"Bırak beni diyorum." Bir anda bağırınca çevremdeki insanlar bakmaya başladı. Tam o sırada karşımdaki adam arkamızdan gelen adamın yumruğu ile yere yığıldı. Vuran kişiye baktığımda bir bar ortamına göre oldukça şık giyinmiş ve ağır birine benziyordu.
"Kızı rahatsız etmeye utanmıyor musun sen piç"
Adama doğru bağırıp dövmeye devam edince Ceren'nin yanına gidip kontrol ettim. "İyi misin Ceren? Özür dilerim benim yüzümden oldu." "İyiyim ben Lara ama eve gidelim lütfen korkuyorum burada." "Tamam, tamam hemen gidiyoruz."
Çantamı alıp Ceren'i tutarken birisinin kolumu sıkıca tutup kendisine çevirmesiyle çantamı düşürdüm. Beni rahatsız eden adama saldıran kişiydi.
"Benimle geliyorsun Lara."
"Adımı nerden biliyorsun ya sen?"
"Neyini bilmiyorum ki Lara? Arkadaşını da al çabuk arabaya geçin, geliyorum şu adamın işini görüp."
Yerde yatan adama baktığımda yüzü gözü kanlar içindeydi. Hayatımda hiç bu kadar kan görmediğim için refleks olarak elimle ağzımı kapattım. "Ya napıyosun sen adamı mı öldüreceksin? Başına bela alma beraber çıkalım."
"Lara sözümü dinle ve çıkın. Ben geliyorum."
Ceren'in elinden tutup bardan çıktık. Önümüzdeki siyah lüks arabanın şöförü inip bana seslendi. "Lara hanım?" "Evet benim." "Binin lütfen." Şöför arka kapıyı açıp içeri geçmemizi bekleyince ilerleyip arabaya bindik. Ceren bana yaklaşıp fısıldayarak konuştu. "Kızım bu ne iş? Sen mafyalarla mı takılıyosun?" Sonunda hafif sırıtınca gözlerimi devirdim. Şöföre seslenerek konuştum.
"Pardon, biz kimin arabasına bindik ve beni nerden tanıyorsunuz?"
Şöför arkasını dönüp gülümseyerek cevap verdi.
"Ah efendim Araf Barlas Karahanlı'nın şöförüyüm ben. Sizi almay geldik beraber."