inci
Bana şaşkın şaşkın bakan gözleri umursamadan esnedim. Yorgunduk sonuçta.
"Sen doktor olduğuna emin misin?"
Bu soruyu soran muhtemelen hastanın annesi olduğunu tahmin ettiğim kadının yanındaki küçük kız çocuğuydu. Çatık kaşlarla bana bakıyordu.
"Yok küçük hanım." dedim ciddi ciddi "Polisim ben, baktım şu adam bacağına yemiş kurşunu," dedim Karza beyi göstererek " Başka haltlar yemediğinden emin olmak için kılık değiştirdim."
Kız çocuğu azıcık bile korkmamıştı ama söylemeliyim ki gayet korkutucu bakıyordu. Peki korkuyor muydum?, hayır.
" Birincisi benim adım küçük hanım değil Sare, ikinci olarak şu adam dediğin benim dyım oluyor."
Kız anlaşılan suyuna gidilmesini istiyordu , ve benim çocuklarla iletişimim mükemmel seviyedeydi. Zaten bu yüzden klinikteki çocuk hastalara geneldeben bakıyordum.
"Sarp hanım" dedim ciddiyetle. Oda onunla böyle konuşmamadan memnun olmuş bir şekilde çatık kaşlarını düzeltti bende o can alıcı soruyu odanın içindeki bilgisayarlı masama ilerlerken sordum "Dayınız uf oldu ve tekrar uf olursa diğer hastalardan iyileştiremem değil mi? Burada ben mi haklıyım dayın mı?"
Küçük kız bir süre düşündü ve dayısına dönerek "Dayı koskoca doktor senin ufuna baksın diye diğer hastalar uf mu kalsın?" dedi
ben bu çıkışına kıs kıs gülerken Sarenin anne ve babası olduğunu düşündüğüm çift dehşete düşmüş şekilde bana bakıyordu. Küçük kızı mükemmel şekilde kendi tarafıma çekmiştim.
Masama oturdum ve bilgisayardan bir kaç dosya açtım. Hasta kayıtlarını düzenlemem gerekiyordu. Burası benim hasta kabulümdü sonuçta , içinde hasta olması bu gerçeği değiştirmezdi
Yada bir sülale olması.
"YANKI!" diye bir anda kükreyince herkez yerinden sıçradı bir sür sonra açık olan kapıdan içeriye nöbet arkadaşım Yankı girdi. "Efendim İnci hanım?" diye tedirginlik içinde sorunca rahatlaması için gülümsedim ve en nazik doktor tavrımı takındım
"Ben birazdan çıkacağım" dedim tatlı tatlı. Bu nazik tavıma içrideki hastalar dışında yankı da şaşırmıştı. Ama bir süre sonra gülmeye başladı. " Ne isteyeceksiniz İnci hanım?"
Böyle söyleyinve sinirlendim sanki hiç nazik davranmıyorduk. Nezaketimizi hak etseler gayette elit bir kişilikte konuşurdum ben onlarla , bu enerjiyle çıkıştım "Ne demek ne isteyeceksin? Ben sadece bir şey isteyeceğim zaman mı nezaketli davranıyorum sana ?"
" evet " diyerek en net cevabını verdi. Bende numara yapmanın faydası olmadığına kanaat getirip gerçek yüzümü gösterdim.
"Evet haklısın senden birşey isteyeceğim." dedim ve cevap vermesini beklemeden devam ettim "C3 numaralı odadaki hastanın astım teşhisi konuldu ona uyarıları yapılacak ve ilaçları yazılacak, B8 numaralı odada ayağı kırık bir kadın var bacağı lçıya alınacak, B9 numaralı odada da yaşlı bir teyze var bir saattir aşk acısı çekiyorum diyip diyip salya sümük ağlıyor ona bir sakinleştirici yapın" diyerek idteklerimi belirttim. Yankı derin bir nefes aldı. Zaten nöbetin yaısında uyuyakalmıştı ve suçlu hissediyordu, yinede şansını denedi "Ama İnci hanım..."
Döner sandalyede kafamı geriye atarak yeniden sözünü kestim "Lüpten Yankı nöbetin yarısında uyudun zaten noğlar"
Yankı bu tatlı halime güldü "Peki İnci hanım" dedi ve gözden kayboldu.