İnci her zamanki yoğun temposundayken akyel klinik hastalarla dolup taşıyordu.
'inci hanım!' nöbet arkadaşım Gülizar bana seslenince bilgisayarımın üstünden ona baktım Gülizar nefes nefeseydi 'Yeni hasta bacağına kurşun girmiş, doktor yok, çok kan kaybetmiş bacağını kaybedebilir sizi çağırıyorlar.'
Bir süre gülizarın dediklerini idrak etmeye çalışarak boş boş göz kırpıştırdım. ve sonra telaşla 'tamam hemen geliyorum' dedim ve Güliarın peşinden hızla amelyathaneye doğru yol aldım. Ameliyat kapısının önüne yığılmş 5 erkek 2 kadın ve 2 çocuğu aşmak için everestin zirvesine tırmanmaya çalışır gibi efor harcadıktan sonra içeri girebildim.
Hızla ameliyathaneye girdim. 'İzin verin, yol açın!' diye çığırarak sedyeye ulaştım. Kurşunlarla ilgili her konuda becerikliydim, ister birinin bacağından çıkarmak , ister bir suçlunun kafasını dağıtmak olsun.
adamın pantolonunu bacağı görünecek şekilde kesmişlerdi. Soğuk ve tereddütsüz bir sakinlikle işime başlarken uyanık kalması için adama sordum 'İsminiz nedir?'
gözleri kapanan adam önce ne yapmaya çalıştığımı anlamamış gibi baktı , kansızlık insana kafa yapıyordu. Zor yolda öğrenmiştim.
Bir süre sonra 'Büyükelçi' diye mırıldandı 'Karza Büyükelçi'
onu uyanık tutmak için sarfettiğim eforu kurşunu çıkarırken bile sarfetmiyordum!
adamın bacağına önce uyuşturucu zerk ettim, ardından da neşterle bacağını kesmeye başladım.
'Nelerden hoşlanırsınız Karza bey?' diye sordum adam baktı baktı ben kurşunu çıkarmıştım hatta ve hatta dikiş atmaya başlamıştım ama aam hala bana bakıyordu.
dikişi bitireceğim esnada 'Sanırım senden' diye mırıldandı. Belki şokla ona dönmem gerekiyordu, belkide farklı birşey ama ben buna alışıktım. Dedim ya kansızlık kafa yapıyordu.
'Yada şuan sen kafa buluyorsundur,' dedi iç sesim 'Baksana adam çok yakışıklı kızım!'
'sen sus!' dedim yüksek sesl 'karışma her şeye'
Karza çocuk gibi masumca mırıldandı 'Ne yaptım ki?'
'Size demedim beyefendi herşeyi üstnüze almayın!'
Adam bana şaşkın şaşkın 'deli bu' bakışı atarken Dikiş bittiğinde Cemil e seslendim 'Cemil kanını öğrenin ve kan verin tek torba yeterli ' dedim. Cemil hızla ortadan kayboldu.
Zaten uykusuzluktan kahrolacaktım, selam okunmadan yatağıma girmem lazımdı
Karza beyi ameliyathaneden çıkardılar önüme gelen bir hemşireye kan torbasını bağlamsını söyledim.
yorgunlukla gözlerimi ovuşturdum ve mırıldandım ' Lanet gelsin bu nöbetlere!'