Gecenin karanlığı şehri sararken, sokaklar derin bir sessizliğe bürünmüştü. Adam, yorgun bir günün ardından biraz hava almak için dışarı çıkmıştı. Kafasındaki düşünceleri dağıtmak istercesine, adımlarını bilinçsizce ilerletiyordu. Ama o gece, sıradan bir yürüyüşten çok daha fazlası olacaktı.
Dar bir sokaktan geçerken garip sesler duydu. Fısıltılar ve bir adamın yalvarışları… Merakı galip geldi ve sessizce bir duvarın ardına saklandı. Gördükleri ise onu dehşete düşürdü.
Sokakta üç kişi vardı: Diz çökmüş, yalvaran bir adam; onun önünde dikilen, takım elbiseli ve soğuk bakışlı bir adam; ve bu sahneyi sessizce izleyen genç bir kadın. Kadın, korkutucu bir sakinlikle yanındaki adama döndü.
“Baba, acele et,” dedi.
Adam, şok içinde kalmıştı. Kadının babası mı? Babası, yüzünde en ufak bir tereddüt belirtisi olmadan silahını kaldırdı ve tetiği çekti. Yerdeki adam, kanlar içinde yere yığıldı.
Adam, nefesini tutmuş bir şekilde geri adım attı. Kalbi yerinden çıkacakmış gibi atıyordu. Genç kadın—Liexa, bunu daha sonra öğrenecekti—gözleriyle babasına bakarak bir baş hareketi yaptı ve hiçbir şey olmamış gibi oradan uzaklaştılar.
Adam, bu korkunç olayı izledikten sonra panikle sokağın diğer ucuna doğru koştu. Ancak zihninde tek bir şey vardı: O genç kadın. Korkutucu ve bir o kadar da etkileyiciydi. Gözlerinin arkasında bir hüzün vardı, ama Adam neden böyle hissettiğini anlayamıyordu.