Saat 01.48, elimde telefonum var. Yatağımın üzerinde bağdaş kurup oturmuşum. Kalbim daha önce atmadığı kadar hızla atıyor. Ellerim terlediği için telefonu yatağa koyup dizlerime sürrüyorum.
Sonra telefonumu tekrar elime alıyorum bu sefer
'cevrimiçi' yerine 'yazıyor' gözüküyor.kalbimin sesini artık kulaklarımda duyuyorum.
Korktuğum başıma geliyor, istediğim kanıt bana geliyor. Gözlerim hızla doluyor ve ne yapacağımı şaşırıyorum. Arda arda yanağımdan inen gözyaşlarım işimi daha da zorlaştırmak ister gibi telefonumun ekranına adeta Bir yağmur misali damlıyor.
Hemen gönderilen fotoğrafı açıyorum. Annem... Görebildiğim kadarıyla annemin gözüne bir kumaş parçası geçirilmiş, bir sandalyede oturuyor,elleri arkada ayaklarını kadraja almadıkları yada almadığı için göremiyorum.
Her yer simsiyah sadece annem var. Acı çekmiyor daha çok öylece duruyor gibi bir hali var. Hemen gönderilen fotoğraftan çıkıyorum. Parmaklarımı klavyenin üstünde gezdirip 'nerdesiniz?! Bırakın annemi! Ondan ve benden ne istiyorsun?!seni polise şikayet edeceğim!ANNEMİ HEMEN GERİ GETİR.HEMEN!' korkudan sacmalayarak yazdığım mesajıma bakıyorum.
Attığım mesajın ardından hemen mesaj geliyor.'sorularına cevap bulmak istiyorsan, attığım konuma gelmen gerek eflal' okuduğum cümlenin ardından bir konum yeri geliyor. Annemi kurtarmak için herşeyi yapardım. Gerekirse canımı bile verebilirdim.
Hemen yataktan inip soyunmaya başlıyorum. Konum uzak gözüktüğü için taksi çağırıyorum. kıyafetlerimi nasıl giydim?, evden nasıl çıktım?taksiye binip atılan konuma nasıl geldim? Hiç hatırlamıyorum.
Taksi durdu. Şoförün dediği miktarı uzattıyorum ve taksiden iniyorum. Taksi gidiyor, ben yine yalnız kalıyorum. Karşımda devasa depo tarzı bir bina görüyorum. Koşarak binaya giriş kapısını bulmaya çalışırken, önümdeki sürgülü demir kapı kendiliğinden açılıyor ve binaya girmemi sağlıyor.
Etraf şaşırtıcı derece çok pis ve çok kötü leş kokuyor. Kokudan dolayı başımın döndüğünü ve yüzümü buluşturduğumu hatırlıyorum. Koca binada annemin nerde olduğunu bilmediğim için "Annem nerede!" Diye bağırıyorum. Sesim yankı yapıyor.
"Arkanı dön Eflal" diyen, bariton ve baskın ses tonuyla konuşan bir erkek sesi duyuyorum. Hızlıca arkamı dönüyorum ve işte o andayım. Karanlık ile acımasızlığın anlaşma içinde olduğu simsiyah harelerle bakışıyorum.
Adamın boyu benden 20-30 cm uzun, çok iri gözüktüğü için korkutucu gözüküyor. Aynı zamanda üstünde duran takım elbise ona ciddi bir hava katmış. Adama dişlerimin arasında "Annem nerde dedim!" diyerek ona bir adım attım.
Eğer Man kafa değilse ondan yada onlardan korkmadığımı belli etmek için bu hareketimi anlamasını umuyorum."anneni çok mu özledin?hm" sesi etrafa adeta negatif enerji yaymak için çıkmıyormuş gibi birde benimle dalga geçiyor sikik herif.
"Orusbu evladı, şerefsiz adi köpe-" Cümlemin yarıda kesilmesine neden olan şey aniden boğazıma kapanan büyük ve güçlü elleri oldu. Sıkmıyordu ama nefesimi kesiyordu.
"bir daha, bir daha bana küfür ettiğini yada benim yanımda küfür ettiğini duyarsam! Bu kadar sakin olmam ve canın daha çok yanar" deyip beni bildiğin yere fırlattı. Sırtımı yere çok sert çarptım. Ağzımdan acı dolu bir inleme sesi yükseldi. Kesin sırtımda ki bütün kemikler kırılmıştı. Orusbu mal bunun sakin halı böyleyse...
Olduğum yerde cenin pozisyonu alarak sırtımın acısını dindirmeye çalıştım ama sadece çalıştım çünkü bu sefer kalbim daha çok acıdı çünkü karşımda annem elleri kolları bağlı bir şekilde bana bakıyordu.
İşte ne olduysa o an oldu annemi. Gözleri davranışlarına zıt bir şekilde bana bakıyordu fakat yüzü sanki benden tiksiniyormuşcasına yanımdan geçerken hayatımı mahveden bir cümle kurdu.
"senin gibi kızım olmaz olaydı, Allah belanı versin. Geber"
Diyerek yanımdan çekip gitti giderken arkasında büyük bir yıkımın ardında sağ kalan kızına son darbeyi vurarak kızınıda büyük bir enkaza çevirdi.
Yavaşça başımı yerden kaldırdım ve annemin çıktığı kapıya doğru baktım.sonra gözlerimi önümdeki beni yere atan adama doğru çevirdim bana bakıyordu acınası bir şekilde değil, üzgün bir şekilde değil, kızgın bir şekilde değil, daha farklı daha garip ve daha şaşırtıcı bir şekilde aşk dolu bakıyordu...
