Görüşme odasından tekrardan hücreye döndük ordaki bir polisle yer değiştirdik ve ben üstüme yeni forma giymek için eve gittim.
1 hafta sonra...
Bu gün yine Kerem'in mahkemesi vardı avukatla konuştum muhtemelen delilsiz olduğu için serbest bırakılır dedi. Hâlâ aklım almıyor nasıl o kadar cinayeti kayıtsız bir şekilde işlemişti? nasıl hiç iz bırakmazdı? bu nasıl mümkün olabiliyordu?
Ela'nın sesiyle daldığım düşüncelerden ayrıldım "dicle hadi bak geç kalacaz şimdi" başımı saate çevirdim evet duruşmaya 30 dakka vardı ve hemen cikmamiz gerekiyordu "tamamdır hemen geliyorum çantamı alıyım çıkalım"
..
Yol boyu ikimizde konuşmadık içinde çok kötü bir his vardı. Kerem onu benim tutukladığımı biliyor peki ya şimdi ne olucak? Şu an beni arayan koca bir mafya var, her yerde beni aradıklarını tahmin edebiliyorum.
Yanımdan gelen kapı çarpma sesiyle irkildim, mahkeme salonuna gelmiştik bende hemen ela'nın peşine takıldım mahkeme başlamıştı. Biraz bekledikten sonra mahkeme bitti. Kerem ve yanında iki gardiyan çıktı ve bu sefer keremin ellerinde kelepçe yoktu hemen peşlerinden çıkan avukatın yanına gittim ben daha sormadan avukat "Kerem serbest bırakıldı" dedi ve çıkışa doğru ilerledi. Olduğum yerde çıkışa doğru giden keremin arkasında bakakaldım, Kerem kapının önünde durdu ve omzunun üstünden bana bakıp gülümsedi bense hala donuk bir şekilde arkasından bakıyordum en son Ela'nın beni dürtmesiyle bakışlarımı kerem den çekip Elaya baktım.
Ona daha Kerem in onu beni tutukladığımı bildiğini söylememiştim.Ela nın bir şey demesine izin vermeden kolundan tutup onu tuvalete sürükledim " dicle dur nereye gidiyoruz,dicle, dicle duyuyormusun" tuvaletin kapısından içeri attım ela yı ve titreyen sesimle "biliyor" dedim.
"Neyi biliyor? Kim biliyor? Dicle neler oluyor?" Diye sordu merakla "Kerem," duraksadım bir an kelimeler boğazıma düğümlendi resmen "onu benim tutukladığımı biliyor" Ela şaşkınlıktan sadece " nE" dedi. Endişe ona da yayılmıştı bunu gözlerinden bile anlayabiliyordum.
Saniyeler dakikalara dönüştü yaklaşık bi 5-10 dakikadır sadece birbirimize bakıyorduk elayla bi süre sonra ela kısık ve titrek bir sesle "nasıl" diye sordu ve devam etti "nasıl olur" ikimizde çok büyük tehlike icerisindeydik her an her şey olabilirdi 1 dakika sonra nefes alabileceğimizin garantisi yoktu.
"Ela" dedim kendimi toparlamaya çalışarak "benim bi davaya daha girmem gerekiyor sen evde tek kalma burda bekle beni" dedim ela da kafasıyla onayladı o da ve hızlıca mahkeme salonuna geri döndük
1 saat sonra...
Evet bu günün ikinci kaybı, bu davayıda kaybettik. Ülkede çitten adalet denen birşey kalmadı artık buna bir polis olarak tamamen inanıyorum. Bir baba kızına tecavüz edip hakimin karşında takım elbiseyi giyip, ellerini önünde ilikleyince masum sayılıyordu
"-neden yaptın" diye soruluncada yüzsüzce "hakîm bey siz yaptığınız yemeğin tadına bakmazmıydınız?" Deyince suçsuz ilan ediliyordu.. fakat kimse o kızın yaşadıklarını sorgulamıyordu. Evet o adam sadece 10.000 tl para cezasına çarptırıldı. Küçük kızı mahkeme çıkışında gördüm. Çok kötüydü o görüntüyü aklımdan nasıl silecegimi bilmiyorum ve aksilik gibi sürekli aklıma annem geliyor...
...17 yıl öncesi...
Babam ben çok küçükken ölmüştü onu sadece resimlerden tanıyordum sesini dahi hatırlamıyordum fakat onu çok özlüyorum hiç duymadığım sesini, bilmediğim kokusunu bile,hatta ona sarılmayı bile özlemiştim fakat daha önce hiç sarıldığımızı hatırlamıyorum. Işte böyle bir şeydi hiç yanında olmayan birini özlemek.
Annem çok çalışırdı. Sürekli birilerin evini temizler bahçelerine bakardı. Bir gün isten çok yorgun gelmişti bize yemeğimizi verip kendisi yatmaya gitmişti birden eve 5 tane eli silahlı değişik adamlar girdi ve bize bağırarak "anneniz nerde?" Diye sordu ablamla birbirimize baktık, o kadar korktuk ki kımıldayamadık bile. Annemde seslere kalkıp odasından tam çıkacağı sırada iki tane adam annemi fark edip hemen yakaladılar ve onu odaya geri soktular öteki üç adamda gitti bizde hemen kalkıp annemin yanına gittik bir tane adam bizi tutup camlardaki parmaklıklara bağladı ablamla ikimiz çığlık çığlığa ağlıyorduk. O gün 5 tane adam anneme gözlerimizin önünde tecavüz etti. Ve biz ablamla elimiz kolumuz bağlı izledik, ardından tek bir el silah sesi, tek bir ses, çığlıkların bile bastıramadığı tek bir kurşun sesi ve daha büyük çığlıklar annem kanlar içinde kalmıştı, nefes almıyordu, sanki benimde nefesim o an kesilmişti.
.....
Ayy bölüm çok iyi oldu bölüm sonu biraz kalbinizi acıyabilir ama yapicak bisi yok psikolojimi kimse sorgulamasın
Bölüm nasıldı beğendiyseniz yıldıza basmayı unutmayın
En kısa sürede yeni bölümle görüşmek üzere:) ~Dilek