Bugün üniversitemin ilk günüydü.Heycanlımıydım?kesinlikle kaygılarımdan başka hiç bir şey hissetmiyordum.
Evden acele ile çıkıp okula doğru yürümeye başladım.
Bir süre yürüdükten sonra yolun üzerinde bulunan lunaparkla duraksadım.
Hızlı yürümem nedeniyle hızlanan nefes alış verişlerim daha da hızlanip üstüne titremeye başlamıştım.
"Sevdin mi?"
"Çok renkli burası,ışıl ışıl ÇOK GÜZEL."
"Sen daha güzelsin."
Aklıma gelen acı verici anılar beynimi uyuşturmuş gibiydi,etraftan gelen sesleri duymuyor,düşünemiyordum.
"Hey!Yoldan çekilmeyi düşünüyor musun?"
Vücudum hareket etmemi istemiyor gibiydi,adım atamıyor sesimi dahi çıkaramıyordum.
"Yüzün çok güzel jeongguk."
"Gerçekten mi?"
"Evet çok güzel."
"Ama yara izi."
"O iz bu güzelliğine mani değil."
Vücudumda hissettiğim dokunuşla refleks olarak geriye çekilmek endişeyle karşımdaki çocuğa baktım.
"Hyung yolun ortasından çekil."
"Özür dilerim."
Hızlıca eğilip özür diledikten sonra koşarak oradan uzaklaştım.
yazardan,
Issiz bir sokağa girip ayaklarının üzerinde daha fazla duramadığı için yere çöktü genç adam,nefes alamıyor titremesi bir türlü geçmiyordu.
Sürekli karşısına 7 sene önce kaybettiği sevgilisi geliyor zaten karışık olan kafası daha da karışıyordu.O gerçekmiydi,sevgilisi yaşıyormuydu?
Ellerini bacaklarına vuruyor acının kafasındaki karışıklığa çözüm olduğunu düşünüyordu.
Çözümün tamda karşısındaki adam olduğunu bilmeden.
Yazılan bu kurgu bir bl(boy love)taekook fanfic kurgusudur.Okumaktan hoslanmıyorsanız yorum yapmadan direk çıkın hesaptan.Okuyanlara iyi okumalar'☆
