Sonunda eve geldik. Annem hemen yemeği yapmaya başladı. “Eee neler oldu okulda?” diye başladı babam. “Çok olaylar oldu baba. Bir kızla biraz sorun yaşadık ama sonra anlaştık. Arkadaşlarım var ama şuan en iyi arkadaşım yok. En iyi arkadaşım bir Türk biliyor musun? Kızın adı Deniz.”
“Çok güzel bir ismi varmış. Ne anlama geliyor?” diye lafa girdi annem.
”Deniz= sea.” diye cevapladım annemi.
”Tamam, kızım devam et anlatmaya. Birisiyle sorun yaşadığını bilmiyordum. “
”Büyük bir şey değildi o yüzden boşu boşuna iki tarafında ailesinin rahatsız edilmesi boşuna olurdu.” diye MİNİK bir yaşan söyledim babama ama bu yalan endişelenmemekte içindi bu yüzden yalan sayılmazdı.
”İyi peki kızım. Arkadaşım şuan yok demiştin nereye gitti? “
”Türkiye’ye gitti.”
”Neden?”
Al işte, yine gözlerim doldu. “Babası komandoydu ve bit göreve gitti ama dönemedi…”
İkisinin de ağzı açık kaldı. İlk konuşan babam oldu.
”O, arkadaşın, iyi mi?”
”Baba, Türkler çok güçlü ağlamadı bile. Babası ölürsem ağlamayacaksın demiş. Cenazemde de ağlamayacaksın yoksa seni görürüm ve üzülürüm. Ölmüş babanı üzer misin? Üzmezsin. SEN KOMANDO KIZISIN! AĞLAMAYACAKSIN, AĞLAYAMAZSIN! TÜRK KADINI HER ZAMAN GÜÇLÜYDÜ, GÜÇLÜ KALACAK! AĞLARSAN CENAZEME GELME!” diye bir telefon konuşmaları olmuş Deniz anlattı. Türkçe olarak şahit olmuştum ve hiç bir şey anlamama rağmen tüylerim diken diken olmuştu baba.”
”Türkler, çok güçlüler. Büyük deden İngiliz cephesinde savaşırken söylemişti. Az kişi olmalarına rağmen kazanmışlardı. Karşı cepheden insanlara yardım etmiş, İNSANLIK ÖLMEDİ demişlerdi. Babasının da son isteği güçlü durmadı olmuş. Türklerden de bu beklenirdi.”
“Evet baba.”
Annem olayın şokunda kaldığı için konuşmuyordu. Deniz’in ne kadar iyi bir kız olduğundan biraz daha bahsettikten sonra uyumak için izin istedim. Ne de olsa 5 gün buradaydım.