Love of fencing — Bölüm 7

Kurstan çıktık yürüdük evimiz yakındı 2 sokmak otedeydi o yüzden yok değiştirmeye gerek kalmamıştı kız kıza sohbet ettik sonra sesizlestik eve vardığım da "dikkatli git yarın görüşürüz" diyerek sarıldım evin bahccessine girdim oda gitmişti. Kapıyı açtım hemen odama gittim çok yorgundum aşağıya inmek istemiyordum ama bizim ailede yemek masasına oturulurmali yoksa neyse boşverin hemen duşa gurrism üstümü değiştirdim ve aşağıya indim annem ve babam başlamışlardi oturdum kimse ses çıkarmadı. Annem konusucak gibi duruyordu hemen "afiyet olsun" diyerek kaçtım.

Odama çıktım yatağıma uzandım bir dakika geçti bildirim geldi bakmak istemedim umursamadım tam uyuyicakken biri aradı anı bir hareketle havaya kalktım başım biranda döndü hemen biryerden tutundum ve yatağıma geri oturdum. Arayan kisi kim sizce yaman...

Bu yazıyı görünce sövesim öyle geldiki anlatamam ama skain olmaya çalıştım ve telefonu açtım.

Yaman "sıla aşağıya gel hemen" "ne ne oldu gelemem izin vermezler" "o zaman balkondan bak hadi hızlı" "off tamam" diyerek ayağa kalktım balkonu açtım ve yaman orda durmuş elinde birşey vardı anlayamadım telefonu kapatmamistim ve "elindeki ne" diye sordum oda "bilmiyorum ama sizin evin önünde buldum sormak istedim sen biliyormusun" "hayır bilmiyorum ama öğrenmemiz lazım aşağıya gelmeye çalışıcam ama izin vermezler yarın sen kursa getir çıkışı bakarız" annem odaya girdi hemen "kapatmam lazım Bay bay" dedim ve kapattım annem.

"kiminle konuşuyordun" "hic damla ile" "ne hakkında konuyordunuz" "hiç birsey anne kız kıza sohbet işte" devam ettim "izin verirsen uyuyicam çok uykum var" "tabi uyuki hızlı büyü" birşey demedim ve annem devam etti "iyi geceler" dedi ve lambayı orterek gitti. Yatakta Bi sağa Bi sola döndüm bir türlü uyuyamadım o sandık da ne vardı çok merak ediyordum telefonu alıp yamana yazdım

-sakın o şeyi kursa getirmeyi unutma olurmu