Eskirim kursu bitmişti soyunma odasına gidip üstümü değiştirdim damla nın acil işi çıkmıştı eve tek gidicektim her hafta eve yürürdüm kafamı dinlemek için bugünde tek yürüyecektim. Soyunma odasından çıktım ilerlemeye başladım sonra yamanı gördüm o beni görmemişti telefonu na bakıyordu hızlıca önünden geçtim ama o beni gördü ve seslendi "sılaa" diye arkamı dönmeden durdum önüme geçti ve "ben şey maçların senin için önemli olduğunu biliyordum özür dilerim" "neden diyorsun anlamadım" "ben şey sen üzülünce-" "birşey yok yaman iyi günler" diyip kenardan ilerledim.
Kürşat çıktım kulaklığımı taktım ve evin yolunu tuttum en sevdiğim şarkıyı dinlerken kendimi çok huzurlu hissettiğim için hiç birsey umrumda olmuyordu. Işıklardan gecicek Ken kırmızı yandı ve durmak zorunda kaldım o sırada önümde bi araba durdu siyah limuzin bizimkine benziyordu sonra içinden biri çıktı bu kişi yamandı
Ahhbu çocuk Bi beni bırakmıyor elimde kalicak en sonunda
İndi ve şoförüne "sen git ben eve yürüyerek gelicem" dedi bir anda sok oldum ve "ne ya sen benim başıma belamisin bıraksana peşimi" diye bağırdım limuzin yavaşça ilerledi. Hızlıca ilerlemeye başladım ama yaman arkamdan geliyordu.
Çıldırcam bu çocuk benden ne istiyor malmi bu
Arkami döndüm ve "yaman peşimi bırak" diye bağırdım o gülümsüyor du acayip sinirim bozuldu ve "sinirli halini sevdim çok tatlı gözüküyorsun" tatlımı ne demeye çalışıyor bu çocuk bak ben bunu bi karış suda boğarım ya deli edicek beni diye düşündüm sonra "sen aklınımı oynattın değil yanliz bırak en güzel saatlerimi bozuyorsun" diyerek hızlıca tekrar ilerledim o hemen elimi tutu ve "konuşalımmi" dedi hemen elimi çektim ve "konusucak birsey mi var daha seni tanımıyorum lütfen yanliz bırak" oda "tamam birakicam ama 5 dakika istiyorum cokmu sila biraz konuşalım birakicam" dedi biraz duraksadım ve "tamam ne konusucaksak bitsin artık sende beni rahat bırak" dedim ve önümüzde olan bir banka oturduk.
O çantasından bir tane cips çıkardı ve "istermisin" diye uzattı "hayır sağlıklı besleniyorum" diyerek cipsi geri uzattım. Yaman sanki birşey olmamış gibi cips yedi çok sinir olmuştum ve "artık ne konusucaksak konuşabilir miyiz!" diye bağırdım o cipsi bırakıp "haklısın konuşalım" dedi ve bana baktı kumral saçları rüzgardan havalanıyor du komikti ama kendimi bozmadım ve ciddi ciddi durdum konuşmaya başladı "bak sıla senin neden böyle davrandığını biliyorum seni anladım eğer bilseydim seni yemezdim çok üzgünüm" dedi bu çocuk neyi biliyordu anlamadım ve "pardonda neyi biliceksin anlamadım" "aile meseleni diyorum damla ban herseyi anlattı" izimden damlaya öyle kızdımki naisk hiç tanımadığım birine benim olaylarımi anlatır anlamdım ona sonra sorucam ama şimdi bu çocuğu başımdan atmam lazım "bak benim ailevi meselem seni ilgilendirmez tamammı yenmek zorundaydın yedinde" "evet doğru ama-" "tamma 5 dakika doldu yeter artık ben gidiyorum" diyerek ayağa kalktım ve o "beraber gidelimmi" "gerek yok ben giderim" "Hadi ama sıla arkadaş olabiliriz neden bu kadar katısın" "ben miyim katı sana şuan önemli bir zamanımi seninle harcadım dedim daha fazla harcayamam yarın görüşürüz" diyerek ordan ayrıldım.
Yolda giderken çok sinirli olmuştum en sevdiğim şarkı bile beni rahatlatmamisti katı ne ya ben kayıt birimiyim offf çok sinirim bozuldu o damlayada sorucam ben ne demek benim hayatımı hiç tanımadığım birine anlatması çok sinir bozucu kafayı yicektim cidden ya bu yamanla işimiz var diyerek baya düşündüm ve eve vardım.
