Şu ana kadar tecrübeli aday sizsiniz Kumsal Hanım. Hem daha önce de bir çok kez asistanlık yapmışsınız. Okan hoca da onayladı. İşinize hoşgeldiniz Kumsal Hanım." Dedi Kaya Bey.
Sevinçle yanımdaki Tuğçe'ye döndüm. Tuğçe minik bir gülümseme ile kulağıma fısıldadı;
"Biliyordum Kumsal. Bu işi alacağını biliyordum."
Tuğçe'nin elini tutup teşekkür edercesine başımı salladım.
"Gel sahaya çıkalım Okan hoca ile tanış. O da asistanım gelince tanıştır demişti."
"Tabii ki olur."
Kaya Bey kapıyı açıp kenara geçti ve koluyla koridoru gösterdi. Yavaş yavaş sahaya doğru çıktık. Sahaya oyuncu girişinin ordan girdik. Antrenman vardı. Tuğçe Yunus'u yanına gitti ve onunla konuşmaya başladılar sahanın kenarında. Biz de Kaya Bey ile Okan Hocanın yanına geçtik.
"Asistanınız Kumsal Ünal, Hocam."
Okan Hoca samimiyet ile elini uzattı. Bende elimi uzattım.
"Hoşgeldin Kumsal. Buyur gel otur yanıma. Antrenmanın bitmesine 15 dakika kaldı zaten, bugün alışmaya çalış."
"Sağolun hocam."
Oturdum ve Okan Hocanın söylediği şeyleri not almam gereken defteri aldım elime. Çantamdan da kalemi çıkarttım.
O sırada Yunus yanıma geldi.
"Hayırlı olsun baldızım."
"Sağol enişte."
"Tuğçe tribünlerde haberin olsun çıkış için ikimizi bekleyecekmiş."
"Tamam tamam sağol söylediğin için."
Yunus antrenmana döndü. Çantamdan tokamı çıkartıp saçımı topladım. O sırada yanıma Kerem geldi. Tanışmak içindi galiba.
"Hoşgeldiniz kulübümüze Kumsal Hanım."
"Teşekkür ederim. Hanım demenize gerek yok bu arada Kumsal diyebilirsiniz."
"Memnun oldum o halde Kumsal."
Dedi ve o da antrenmana döndü. Antrenmanın bitişine 2 dakika kala, ben Okan Hocanın dediklerini yazarken,defterin üstüne bir gölge düştü.
Kafamı hafif kaldırdığımda Barış'ı gördüm.
"Selam."
"Selam."
"Barış ben."
"Kumsal."
"Memnun oldum. Gözlerin ve adın ne kadar uyumlu,Gözlerin deniz gibi."
"Teşekkür ederim."
Aldığım iltifatın karşılığında yüzüm kızarmıştı. Barış da bunun farkına varıp hafifçe gülmeye başladı ve gülerek konuştu.
"Tuğçe ile yakın arkadaşsınız sanırım."
Dedi. Yanıma oturarak. Bi yandan da su içiyordu. Okan Hoca da Kaya Bey ile bir yere gitmişti.
"Evet öyleyiz."
"Akşam benim eve gidicez Tuğçe,Yunus,Kerem ve Nisa. Sende gelmek ister misin?"
Arkadan Keremle Yunus bize bakıp gülüyorlardı. Yunus'u bakış attım.
"Zahmet olmasın sana."
"Ne zahmeti olacak. Hem tanışmış da oluruz."
"Peki Tuğçeler ile gelirim ben o zaman."
"Harika. Akşam görüşürüz."
Suyu fırlattı ve yürürken kafasını hafif çevirip göz kırptı. Uyanmıştım fakat bir şey belli etmemiştim. Okan Hoca geldi ve oyunculara dağılabileceklerini söyledi.
"Sende çık Kumsal. İlk günden fazla yorulma."
"Sağolun hocam."
Sahadan çıktım ve Tuğçe'nin arabasına doğru gittim. Telefona bakarak gidiyordum ta ki birisiyle çarpışıp üstüme kahve dökülene kadar.
"İyi misin?"
Başımı kaldırdığımda sesin sahibinin Barış olduğunu gördüm. Hafif sinirli bir şekilde baktım. Barış ise süt dökmüş kedi gibi bakıyordu. Normalde hayvan gibi olan adam bana bir kedi gibi bakıyordu. Kıyamadım.
"Yani ben iyiyim de sen iyi misin?"
"Benlik bir sorun yok. Sadece kahvem döküldü."
"Sözüm olsun o zaman. Ha bide yanımda yedek kıyafet var ama üstümü nerde değiştirebilirim?"
Hafif belime dokunup başını omzuma yaklaştırarak tarif etti.
"Bak bu koridor boyunca yürü koridorun sağına dön,soldaki üçüncü kapı."
"Çok da bilgiliymişsin Maşallah."
Evet bir anlık ağzımdan çıkmıştı. Barış eliyle gülümsemesini saklayarak kulağıma fısıldamaya başladı.
"Kafanı kaldırırsan görürsün zaten küçük hanım."
"Kusura bakma ben senin gibi 186 değilim."
Barış şaşırarak baktı.
"Boyum? Boyumu nerden biliyorsun?"
Saatime bakıp geç kalmış gibi yaptım.
"Tuğçeler beklemesin görüşürüz Rizeli çocuk!"
Diye bağırdım.
Cesaret patlaması yaşıyordum resmen.
Barış'ın dediği yere gidip üstümü değiştirdim ve Tuğçelerin yanına giderken önüme biri çıktı.
_________________________
İlk bölüm biraz kısa oldu hepinizden özür diliyorumm💗💗
Başlangıç hakkında fikirleriniz nelerr??
Umarım beğenmişsinizdir. Önerilerinizi de yazabilirsinizzz