Gökyüzünün karanlığı sabahın erken saatleri olmasına rağmen geceyi andırıyordu. Genç kız her zaman ki gibi söylene söylene kalktı,yüzünü yıkadı ve kahvaltı yapmak için mutfağa gitti. Mutfağın ışığı açıktı oysa ki dün akşam kapattığını gayet iyi hatırlıyordu. İçinden 'demek ki kapatmamışım' diye geçirdi.
Mutfaktan kahvesini alıp salona doğru giden genç kız televizyonun üzerine yapıştırılmış renkli post-iti gördü. Üzerinde büyük harflerle yazan kelimeyi mırıldanarak okudu 'öleceksin' hah! güzel şaka el ,dedi içinden bu sırada içeri herşeyden habersiz olan Elis girdi. 'o elindeki ne?' dercesine Alin'in elindeki kağıda bakıyordu.
Alin arkadaşının meraklı gözlerle elindeki kağıda baktığını gördüğünde arkadaşının oyunculuğuna hayran kaldı.
Alin "komik mi bu şimdi?" diyerek kağıdı Elis'e verip kendini koltuğa attı.
Elis arkadaşının ondan şüphelenmesine şaşırmamıştı çünkü üniversitenin ilk yılından beri ev arkadaşıydılar ve Elis bu tarz şakalar yapmayı çok severdi ama bu sefer o yapmamıştı. Şaşkın bakışlarını arkadaşına çevirdi "Alin, bunu ben yapmadım." dedi.
Alin tek kaşını kaldırarak baktı arkadaşına. "En son defterimdeki 'prensim olur musun?' yazısını da sen yazmamıştın .Bu sefer inanmam el."dedi ve mutfağa gitti.fincanını tezgahın üstüne bıraktı.
Elma almak için buz dolabını açacakken üzerindeki yeşil kağıdı fark etti salondaki arkadaşına seslendi."El,hemen buraya gel!" Arkadaşının sinirli sesini duyan Elis hemen mutfağa gitti.Alin'in ona uzattığı kağıdı aldı ve sesli bir şekilde okumaya başladı "Ölüm bir çözüm yolu mudur?"
