Kolum sürekli dürttülüyordu. Gözümü açtığımda başımın dibinde bir çocuk vardı.
Ben "Aaaaaaaaa"diye çığlık attım.
Kapı açıldı ve içeriye tanımadığım insanlar girdi.
Ben"Aaaaaa nerdeyim ben siz kimsiniz?"dedim.
Meltem"kızım sen iyimisin senin öz ailen biziz ve evine geldin bugün"dedi.
Ben"ben neden hatırlamıyorum."ellerimi saçlarımdan geçirdim ve ayağa kalktım.
Ben "hiç bir şey hatırlamıyorum."dedim.
İleri geri gitmeye başladım. Gözümü kapatım ve muratın bana işkence ettiği sahneler geldi. O anların aklıma gelmesiyle göğsüm sıkıştı nefes alamadım her şey üzerime geliyordu sanki dünyam dönüyordu bayılmadan önce karşımdaki kadının bana doğru gelmesiydi.
Emir soysal
Salonda oturuyordum. Annemin ikizini çağır yemeğe gelsin demesiyle
"O benim ikizim değil"dedim.
Meltem "oğlum hadi çağır livayı"dedi.
"Tamam anne"dedim.
Salondan çıkıp asansöre bindim ve livanın odasının önüne gittim. Kapıyı tıkladım ama cevap vermiyordu. Bende kapıyı yavaşça açıp içeri girdim.
Yatakta sırt üstü yatmıştı. Ona yaklaşıp onu uyandırmak için elimi uzattığımda yüzüne baktım bana benziyordu benim gibi kızıl kıvırcık saçlar beyaz ten onu çok güzel yapıyordu.
Kendime gelip elimle omzunu dürttüm.
Uyanmıyordu.
Yine dürtterek "kızım kalksana"dedim.
Gözlerini açtı beni görünce çığlık attı.
Ben anlam veremedim bu yaptığına
Annemler ve abimler odaya girdi.
Liva yine çığlık attıp konuştu
"Nerdeyim ben siz kimsiniz."dedi.
Bu söylediğine yine anlam vermezken
Annem"kızım sen iyimisin senin öz ailen biziz ve evine geldin."dedi.
Liva"ben neden hatırlamıyorum."dedi.
Ve ellerini saçlarına geçirip ayağa kalktı
İleri geri gidip konuştu "ben hatırlamıyorum."dedi.
Sürekli ileri geri gidiyordu. Ve sonra nefes alamayıp elini kalbine götürdü düşecek gibi olurken annem yanına gidip onu tuttu.
Annem livayı bacaklarının üstündeyken
Meltem"kızım kızım aç gözünü ne oldu sana kızım"diyerek ağlıyordu.
Ahmet"Sinan Arabayı hazırla hastaneye gidiyoruz çabuk"dedi.
Babam livayı yerden alacakken Burak abim babamı durdurup livayı kucağına aldı ve aşağıya indik.
Sinan abimin hazırladığı arabayla hastaneye gittik.
Arabadan indiğimizde babam içeriye koşul sedye ve doktorlar geldi.
Burak abim livayı sedyeye uzandırdı.
Sedye harekette geçti bizde arkasından
Doktor "ne oldu?"diye sordu
Babam" uyandığında bizi hatırlamıyordu kriz geçirip bayıldı bizde bilmiyoruz."dedi.
Livayı hemen acile aldılar.
Sandalyeye oturmuş bekliyorduk.
Acil kapısı açıldı ve doktor çıktı.
Annem "nesi var kızımın iyi mi?"diye sordu.
Doktor "şimdilik iyi"
Babam "ne demek şimdilik iyi?" Dedi.
Doktor"kızınız uzun süre beslenmemiş ve değerleri çok düşük ve sürekli hafızasını kaybetebilir.
Annem"nasıl beslenmemiş?"dedi
Doktor"kızınız sürekli ve sağlıklı beslenmemiş haliylede midesi küçülmüş
Sorun sadece bu değil kızınızın vucuttümda işkence izleri var."dedi.
O an duyduklarımız bizi alabora etmişti.
Bölüm sonu:
Diğer kurgulara benzemesin diye böyle yazdım umarım beğenirsiniz?
Soysal ailesini ne bekliyor?
Yorumlara yazın
Beğenin lütfen
