Liva
Yatakta oturup tüm hayatım gözümün önüne getirdim.
eğer babamın düşmanı tarafından kaçırılmasaydım.
nasıl bir hayattım olurdu. Gülmeyi bilirmiydim, karnım açıktığında özgürce yemek yiyebilirmiydim, yada evin içinde korkmadan hareket edebilirmiydim, odamdayken tacize uğramaya bilirmiydim, abimlerle eğlenebilirmiydim, beni sevip korurlardı kim bilir ne güzel anılarım olacaktı ama olmadı.
şimdi ablam olduğunu öğrediğim kadın tarafından kaçırıldım. Anladığıma göre beni bu kurumda savaşçı yapmak istiyor ama ben olabilirmiydim.
içeri benim gibi forma giyen bir takım genç kız girdi. Mutluydular burda olmak iyi mi gelecek acaba? Umarım öyle olur çünkü ben artık mutlu olmak istiyorum.
kızlar beni görünce ciddi oldular. Karşımdaki yatağa oturdular ve aralarından biri konuşmaya başladı.
Maya "sen banunun kız kardeşimisin?" Diye sordu.
ben "galiba evet" dedim.
su " o zaman bizimle birlikte burda kalacaksın." Dedi
ben "siz burda savaşıyor musunuz? Diye sordum konuyla alakasız
merve "evet kenimizi korumak zorunda bırakıldık ve biz burda eğitim alıyoruz." Dedi.
ben "anladım." Dedim sadece çünkü bende biliyordum burda olmaya ihtiyacım olduğunu
Bölüm sonu:
Kısa ama anlamlı bir bölüm
İyi okumalar canlar
