Poyrazın bu cümlesinden sonra şaşırdım beni nasıl hatırlıyor olabiliyordu? “Aslında bende seni hatırlıyorum Poyraz.” Poyraz gülümsedi ve yanağımı sıktı. “Haklısın benim gibi birini unutmak kolay olmamalı” diyip güldü. Bunun üzerine bende koluna yumruğumu geçirdim. “Uff acıdı yaaa şakaydı sadece neyse gerçeğe odaklanırsak seni hiç unutmadım Nefesim.”
…………………..POYRAZIN AÇISINDAN GEÇMİŞ………………
Babamın şirketininin batmasından sonra babam Bursa’ya taşınacağımızı söyledi. Olamaz Nefesi nasıl bırakırım o benim en yakın arkadaşım. Annemin beni terk ettiği gibi bende Nefesi mi terk edecektim.Bursaya gitme günü geldi çattı Bursa’ya gideceğimi Nefese söylememiştim üzüleceğinden korkmuştum. Haczedilmiş evimize son kez baktım ve taksiye bindim. Aradan 6 yıl geçti yani geçen sene işte TikTokta kaydırıyordum karşıma çok benzer bir sima çıktı. Bu Nefesti benim Nefesimdi. Hala Ankara’daydı seneye orda okumak istediğimi babama söylemeye gittim. Babam karısıyla oturuyordu. Bence bu fikire karşı çıkmazlardı çünkü karısı yani Gamze abla beni hiç istemiyordu. Bu arada şirketimizi kurtardık durumumuz düzeldi. Yanlarına gittim.”Baba ben Ankara’ya gitmek istiyorum 11. sınıfı orda okuyacağım. Gamze abla babama kaş göz yaptı gitsin manasında. Babam da direk kabul etti işte. Ancak ikinci dönem Ankara’ya gidebildim.
Evet Nefesimin olduğu okula sonunda gelmiştim. Acaba beni hatırlıyor mudur? Neyse bunları düşünmenin vakti değil. Okulun bahçesine girdiğimde bir ses dikkatimi çekti. “Ayazım ben hem Nefes gibi bir manitan var hem de hala yavşaklık yapıyorsun he” Nefesin sevgilisi mi vardı üstelik onu aldatıyordu. Ayaz denen çocuk bu lafa sadece güldü. Kalbimdeki bu histe neydi Nefes sadece benim arkadaşım onu kıskanıyor olamam. Poyraz kendine gel diyip müdürün odasına gittim. Müdür bazı işlemleri yaptıktan sonra beni takip et diyip öğretmenler odasına götürdü. Bu arada bilerek Nefesle aynı sınıfa kaydoldum. Hoca beni alıp sınıfa soktu. Direk gözlerim onu aradı ve Nefesi gördüm. Göz göze gelmiştik ah keşke sarılabilsem ona. Ama onu sevgilisi var. Kantine indiklerini görünce peşlerinden indim ve o kavgaya şahit oldum. Nefes ağlıyordu işte şimdi ayazın işi bitmişti. Kavga ettik çocuğu haşat ettim. Sınıfa çıkarken Nefesin tuvalete gittiğini gördüm ve bekledim. Tuvaletten çıkınca ağlamıyordu nasıl olduğunu sordum ve bana gülümsedi işte o an ben dünyanın en mutlu erkeği oldum…