Çünkü Asena'yı kaybetme ihtimali bile canını acıtıyordu.
Nihat koridorda olduğu yerde kalmıştı.
Üst sınıftaki çocuk hâlâ Asena ile konuşuyordu.
Konuşmaları normaldi.
Ortada yanlış bir şey yoktu.
Ama Nihat'ın içindeki huzursuzluk büyüyordu.
Sonunda çocuk gülümseyerek ayrıldı.
Asena çantasını omzuna takıp çıkışa yöneldi.
Tam merdivenlere yaklaşırken Nihat yanına geldi.
"Asena."
Asena dönüp gülümsedi.
"Nihat."
"O çocuk kimdi?"
Asena şaşırdı.
"Hangi çocuk?"
"Koridordaki."
"Ha, o mu?"
"Evet."
Asena omuz silkti.
"Ablamın arkadaşıymış. Bir şey soruyordu."
Nihat'ın içindeki gerginlik bir anda dağıldı.
"Aslında merak etmiştim."
Asena hafifçe gülümsedi.
"Sadece merak mı?"
Nihat cevap veremedi.
İkisi de birkaç saniye sustu.
Sonra Asena gülerek yürümeye devam etti.
Nihat ise arkasından bakakaldı.
Çünkü ilk kez yakalanmış gibi hissediyordu.
Ertesi gün teneffüste Kaan onu bahçeye çekti.
"Sana bir soru soracağım."
"Yine ne oldu?"
"Asena'dan hoşlanıyorsun değil mi?"
Nihat durdu.
Kaan ilk kez ciddi görünüyordu.
"Nereden çıkardın?"
"Nihat."
"Evet?"
"Dün koridordaki olayı gördüm."
Nihat'ın yüzü düştü.
"Ne gördün?"
"Çocuğa baktığın yüz ifadesini."
Nihat cevap vermedi.
Kaan bu kez gülmedi.
"Hoşlanıyorsun."
Uzun bir sessizlik oldu.
Sonunda Nihat derin bir nefes verdi.
"Galiba."
"Galiba mı?"
"Tamam."
Başını eğdi.
"Evet."
Kaan'ın ağzı açıldı.
"Sonunda kabul etti!"
"Bağırma!"
"Sen gerçekten Asena'dan hoşlanıyorsun!"
Nihat istemsizce gülümsedi.
Bu cümleyi ilk kez yüksek sesle duymuştu.
Ve kulağına doğru geliyordu.
Aynı saatlerde kızlar tarafında da benzer bir konuşma yaşanıyordu.
Arya sıraya oturmuştu.
Defne yanında telefonuyla oynuyordu.
Asena ise pencereden dışarı bakıyordu.
Bir anda Arya konuştu.
"Sana bir soru."
"Sor."
"Nihat'tan hoşlanıyor musun?"
Asena'nın kalbi duracak gibi oldu.
"Nereden çıktı şimdi bu?"
"Cevap ver."
Defne de başını kaldırdı.
"Biz de merak ediyoruz."
Asena birkaç saniye sustu.
Sonra başını eğdi.
"Belki."
Arya kahkahaya boğuldu.
"Belki dediğine göre kesin."
Defne de gülmeye başladı.
Asena yüzünü elleriyle kapattı.
"O kadar belli mi?"
Arya ve Defne aynı anda cevap verdi.
"Evet."
O gün okul çıkışında Asena eve dönerken telefonuna bir bildirim geldi.
Nihat'tan mesaj vardı.
"Asena."
"Evet?"
"Sana bir şey söylemem lazım."
Asena'nın kalbi hızlandı.
Telefon ekranına bakarken nefesini tuttu.
Ve Nihat'ın yazacağı şey, ikisinin hayatını değiştirecek kadar önemliydi...