Ve Nihat'ın hazırladığı sürpriz, Asena'nın hiç beklemediği kadar özel olacaktı...
İlk ayları dolmak üzereydi.
Bir ay.
Dışarıdan bakınca kısa görünüyordu.
Ama ikisi için bir sürü anıyla doluydu.
İlk mesajlar.
İlk birlikte geçirilen teneffüsler.
İlk uzun telefon konuşmaları.
İlk kez "iyi geceler" demeden uyuyamamaları...
Asena bunları düşünürken mutlu oluyordu.
Ama bilmediği bir şey vardı.
Nihat günlerdir gizlice bir şey hazırlıyordu.
Ay dönümünden bir gün önce Kaan durumu öğrendi.
"Nihat."
"Ne?"
"Niye bu kadar gizemli davranıyorsun?"
"Hiç."
"Kesin bir şey yapıyorsun."
Nihat istemsizce gülümsedi.
Kaan gözlerini kıstı.
"O gülümsemeyi tanıyorum."
Nihat sonunda pes etti.
"Asena için sürpriz hazırlıyorum."
Kaan sandalyeden düşecek gibi oldu.
"Vay."
"Abartma."
"Ne hazırlıyorsun?"
Nihat cevap vermedi.
Çünkü bunu kimseye söylemek istemiyordu.
Ertesi gün geldi.
Asena her zamanki gibi okula gitti.
Arkadaşları garip davranıyordu.
Arya sürekli sırıtıyordu.
Defne göz göze gelince gülüyordu.
Kaan ise şüpheli derecede sessizdi.
Bu kesinlikle iyiye işaret değildi.
Son ders çıkışında Arya Asena'nın kolunu tuttu.
"Bizimle gel."
"Nereye?"
"Göreceksin."
"Bu cümleden nefret ediyorum."
Arya onu sürüklemeye devam etti.
Koridorun sonundaki boş sınıfa geldiler.
Kapı açıldı.
İçeri girdi.
Ve olduğu yerde durdu.
Sınıfın ortasında Nihat vardı.
Masanın üzerinde küçük bir kutu duruyordu.
Kutunun yanında ise bir not.
Asena şaşkınlıkla baktı.
"Nihat?"
Nihat heyecanlı görünüyordu.
Belki de onu ilk kez bu kadar heyecanlı görüyordu.
"Asena."
"Evet?"
"Bugün bir ayımız doldu."
Asena gülümsedi.
"Biliyorum."
"Ama ben bunu özel yapmak istedim."
Kutuyu uzattı.
Asena yavaşça açtı.
İçinde pahalı bir şey yoktu.
Ama çok daha değerliydi.
Bir sürü küçük not.
Her birinde farklı bir anı yazıyordu.
"İlk konuştuğumuz gün."
"İlk mesajımız."
"İlk kez birlikte güldüğümüz an."
"Yağmurlu gün."
Asena'nın gözleri doldu.
Çünkü Nihat bunların hepsini hatırlamıştı.
"Asena."
Nihat'ın sesi yumuşaktı.
"Evet?"
"Hayatıma girdiğin için teşekkür ederim."
Asena birkaç saniye konuşamadı.
Sonra gülümsedi.
"Ben de."
Tam o anda kapının arkasından bir ses geldi.
"ŞİMDİ SARILIN!"
Kaan.
Arkasından Arya'nın kahkahası duyuldu.
Defne ve Eren de gülüyordu.
Meğer yine kapının arkasında bekliyorlarmış.
Asena ile Nihat kahkahaya boğuldu.
Bazı şeyler hiç değişmiyordu.
Ve ikisi de bunun için mutluydu.
Çünkü hikâyeleri her geçen gün biraz daha güzelleşiyordu.
Ama önlerinde hâlâ uzun bir yol vardı.
Ve o yolun ilk büyük sınavı çok yakında gelecekti...