İşte o ilk gün! Acaba bu okulda kimlerle tanışacağım, sıra arkadaşım kim olacak... Aslında aklımda halen o kadar çok soru var ki! Okula adım atar atmaz öyle bir şey hissettim ki! Ne sen sor ne ben söyleyeyim... ilginç. Sanki o kapıdan girerken yetişkin insanların hayatını sürdürdüğü hayata adım atmış gibi hissettim. Üst sınıflar bankların üzerinde oturuyordu. Eteğini kıvırmış bir kız grubu uzakta tek başına duran kıza küçümseyici tavırla bakıp dalga geçiyorlardı. Neden ki? Kız da başını eğip kaldırımda kitap okuyordu.
"Eyvah!" Diye içimden çığlık attım. Benim eteğimi görseler nasıl zorbalarlar acaba? Uzaktan bir ses duydum, "Çömezler çok komik görünüyor!" Bunu söyleyen esmer ve uzun boylu bir çocuktu. Yanındaki kıvırcık saçlı ve tombul çocuk onun omzuna vurup desi ki,
"Yazık ya, yapma Apo! "
"Şahin, komik olma Allah aşkına! Çömezlerle dalga geçmek adettendir!"
Bu konuşmaya bakılacak olursa nuhattap olacağım tipler bunlardan ibaret. Ama bir dakika benim sınıf arkadaşlarım olacak ve eminim ki onlarla aynı kaderi paylaşacağız. Ben bu düşüncelerle içeride iki sınıf arkadaşımın olduğu o henüz dolmamış sınıfıma girdim. Minicik bir selam dedim. Çekinerek kendime bir sıra seçtim. Öğretmen masanının iki sıra arkası! Acaba yanıma biri oturur mu? Ya oturmazsa? Düşünsene herkes kendi arasında anlaşıyor ve ben tek kalıyorum. Çıldıracağım! Yanıma birinin oturmasını beklemek epey stresli oldu. Uzun bekleyişler sonucunda yanıma bir kız oturdu.
"Merhaba, oturabilir miyim?"
"Tabii, adın ne?"
"Pınar benim adım ya senin?"
"Nesibe."
İki üç tebessümden sonra o da etrafı incelemeye başladı. Acaba en yalın arkadaşım Pınar mı olacaktı? Kesin öyle olur bence. Önümüze iki erkek oturdu. Aralarında konuşmalara bakılacak olursa gözlüklü ve kısa boylu olanın adı Furkan. Diğeri de turuncu saçlı ve kısa boylu olan Cemil. Hemen lafa atıldım.
"Cemil!"
"Nesibe!"
"Ya inanamıyorum aynı sınıftayız!"
Evet, Cemil ile ilk okulu, orta okulu beraber okuduk. Hatta aynı sınıfta. Tesadüfe bakın ki lisede de aynı sınıftayız. İçimden derin bir nefes aldım. Neyse ki bir kişiyi tanıyorum. Cemil esprili bir çocuktur. Yine dedi diyeceğini.
"Bir kurtulamadım senden be Neso!"
"Ya ne demezsin ben de senden kurtulamadım."
Furkan da iyi bir arkadaşa benziyor. Sanırım iki sıra iyi anlaşacak!
Sınıfta dört kızız! Diğer iki kız, diğer gruptaki sırada oturdu sanırım bahçede tanışmışlar. Tenefüse çıktığımızda onlarla tanıştık. Güleren ve Serap. Onları hemen Cemille tanıştırdım. Biriyle tanışınca mutlu oldular belli ki onlar da benim gibi strese girmiş.
.....
Devamı yakında