İçeriğe geç

Lise günlüğüm

Bölüm 26 · 5 dk okuma

Lise günlüğüm

Bölüm 26

Hayatımın alt üst oluşu...

Sabah beni abim uyandirdi. Kalkip giyindim. Abim beni mutfaga goturdugunde kahvalti hazirdi. Murat eve gitmisti. Ece ve Melis hala bizdeydi.

Abim;

-Iyi misin abicim

Ben;

-Yani evet

Melis;

-Dün cok agladin kuzi ya gozlerin kipkirmizi olmus

Ben;

-Hı hı

Abim;

-İpek biz sana birsey soyliycektik ama

Ben;

-Soyleyin abi

Abim;

-Sen soyle

Kime dedi? Eceye bakmisti.

Ece;

-İpek biz.. biz sevgiliyiz

Ben;

-Ne? OHA bi dakika ya nasil ne zaman ben niye yeni ogreniyorum sen niye bana soylemiyorsun ya

Abim;

-1 haftadir

Ben;

-Çüş ben niye yeni ogreniyorum ya cok kirildim

Ece;

-Iste Emir annen falan ortalik karisinca soyleyemedik

Ben;

-Sen hic bahsetmemistin bundan. Ayip Ece ya. Insan hoslandigi kisiyi en yakin arkadasina soylemezmi

Ece;

-En yakin arkadasinin abisi olunca soyleyemez

Bu cevabi abimi gulumsetmisti. Ece nasil olurda bana bunu soylemezdi?

Abim;

-İpek

Ben;

-Efendim

Abim;

-Kizdin mi bana?

Ben;

-Neden kiziyim

Abim;

-Emreyi dovdum diye

Ben;

-Hayir.

-Hakketmisti. Hatta bi postada ben dövücem su yaram gecsin

Melis;

-Aynen dünde oyle diyodun zaten

Ben;

-O dünde kaldi

Kahvaltimizi bitirince arabaya bindik. Teyzemle Tuana da vardi. Ece de bizle gelmek istemisti.

Hastaneye vardigimizda yine beni abim tasiyordu.

Bikmistim artik yuruyememekten.

Annemin adasina gittigimizde ablamla konusuyordu. Hepimiz tek tek ikisine de sarildik. Annem cok halsiz gorunuyordu.

Annem;

-Damadimi niye getirmedin sohbet ediyorduk biz

Gozlerimi kacirdim.

Abim;

-Gelicek birazdan

Ben;

-NE?

Abim;

-Muratla gelicekler

Ben;

-Abi neden cagiriyorsun gelmesini istemiyorum

Annem;

-Aranizmi bozuldu

Ben;

-Ayrildik

Annem;

-Aa neden kizim iyi anlasiyordunuz

Ben;

-Annem sorma ya

Annem;

-Sen bilirsin canim

Kapi acildi. Doktor gelmisti.

Doktor;

-Ameliyata 1 saat kaldi durumunuz nasil

Annem;

-Halsizlik var ama iyiyim

Doktor;

-Peki oyleyse 1 saat sonra gorusuruz

Dokto kapiyi kapatip cikti.

Ben;

-Ne ameliyati

Ablam;

-Ben aciklarim sonra suan korkulucak birsey yok merak etme.

Ben;

-Tamam

Biz sohbet ederken Emreyle Murat geldi. Annem Emrenin kulagina birseyler dedi ve Emre yanima oturdu.

Sesimi cikarmadim. Olmayan nesemi bozamazdim. Annemle geciricegim her vakit cok onemliydi. Kelime oyunlari oynayip sohbet ettik. Cok eglenmistik. 1 saatin dolmssina son 10 dakika kalmisti.

Ben;

-Annemle yanliz bir sey konusmak istiyordum ama

Abim;

-Biz cikalim

Herkes odadan cikinca annemle bas basa kalmistik.

Ben;

-Emreye ne dedin

Annem;

-Onemli degil zaten zamani gelince sana soyler

Ben;

-Anne sana birsey anlaticam ve bir soru sorucam

Annem;

-Anlat kuzum

...

Ben;

-Iste bu yuzden ayrildik anne. Sence affetmeli miyim?

Annem;

-Evet

Ben;

-Neden

Annem;

-Herkes ikinci sansi hak eder. Cezasini yeterince cekmis. Ve sende gereksiz ceza cektiriyorsun kendine. Zaten pisman belli. Seviyo o da belli. Neden tekrar denemeyeseniz ki.

Ben;

-Haklisin aslinda ama

Annem;

-Vaktiniz varken onu bosa harcamayin kizim. Benim ömrümun kalani belli degil. Sizin uzun yillariniz var daha. Ayri kalmayin.

Ben;

-Ameliyat.. riskli

Annem;

-Hemde çok ama bana ne olursa olsun sen kendini uzme kizim. Emreye sahip cik abine ablana Melise teyzene Tuanaya Murata Eceye. Seni cok seviyorum bunu sakin unutma.

Ben;

-Veda etme

Annem;

-Vasiyetimi yazdim. Hepinize birer mektup yazdim. Bana birsey olursa once onlari okuyun tamam mi

Ben;

-Tamam

Annem;

-Emreyi affet. Abine ablana yardim et. Teyzene iyi bak olur mu

Ben;

-Olur

-Sen de kendini iyi bak. Birakma beni. Bizi birakma anne lutfen. Lutfen saglikli cik ordan. Babam bizi birakti. Sen birakma lutfen. Sen olmazsan biz napariz anne

Annem;

-Ben olmasamda herseyi basarirsiniz kizim. Emreden vazgecme. Murati Eceyi kaybetme. Abinle ablanla tartisma. Tuanaya goz kulak ol. Melise teyzene iyi bak kizim.

Ben;

-Seni cok seviyorum

Annem;

-Bende seni

Ben;

-Fotograf cekilebilirmiyiz

Annem;

-Istedigin kadar

O an belki 300 tane fotograf cekildik. Video cekerken tusa basip surekli fotigraf cektim. Annemi ozellikle cok cektim.

Herkes gelip tek tek vedalasinda agladim. Annem uzulmesin diye tuttugum goz yaslarimi saldım. Doktorlar gelip annemi goturmeden son kez sarilip öptüm. Gidince daha siddetli agladim. Dirseklerimi dizlerimi koyup yuzumu ellerimi gömdüm. Ablam la abimde perisan haldeydi. Ege abi bile gelmisti. Abim hicbirsey demedi. Ablamla Ege abi birlikte balkona cikti. Eceyle abim bir koltukta oturuyordu. Bir kosede ben bir kosede ablam bir kosede abim agliyorduk. Teyzem zor duruyor gibiydi. Tuana da biraz agladi. Melis yine en sakin kalanimiz oldu.

Birden biri yanima oturdu. Sacimi önümden aldi. Emreydi. Dokunusundan tanimistim. Kafami kaldirip baktim. En son dayanamayip beline sarildim.

Ben;

-Affettim

Emre;

-Anlamadim guzelim

Ben;

-Seni affediyorum barisalim

Emre;

-Neden geldi barisma perilerin

Ben;

-Annem

Emre;

-Ben sana hic kusmedim ipek. Hep sen hakliydin. Kendimi en iyi sekilde affettiricegime emin olabilirsin

Ben;

-Affettim zaten

Emre;

-Yani sevgilimiyiz

Ben;

-Hi hi

Emre;

-Öpebilirmiyim o zaman

Ben;

-öp surekli öp saril birakma beni nolur

Emre;

-Asla birakmam

Saclarimi öptü. Yanaklarimi boynumu dudaklarimi.

Uzun bir sure sonra onu birakip su ictim ve geri yaslandim. Kolunu omzuma atti. Basim göğüsünde uyuyakalmisim.

Uyandigimda 2 saat gecmisti.

Emre;

-Ac misin

Ben;

-Annem cikti mi

Emre;

-Hayir güzelim

Ben;

-Biraz aciktim

Emre;

-Ahmet abi biz kafeteryaya gitsek

Abim;

-Ha tamam gidin. Hatta bizde gelelim

Abim ablamlari da cagirdi ama gelmek istemediler. Murat ve Meliste koltukta oturma karari almisti. Dördümüz gidicektik. Tabi ben Emrenin kucaginda. Abimin öldürücü bakislarina ragmen kafeteryaya kazasiz belasiz ulastik. Sanirim Ece abimi sakin tutuyordu.

Birer tost yedik ve geri odaya döndük. Ama beklegimiz manzara bu degildi. Melis dağılmisti. Teyzem Tuana hepsi berbat haldeydi. Ablamla Ege abi yoktu. Arkamizdan doktor geldi. Emre beni yere birakip elimi tuttu.

Doktor;

-Ablaniz galiba Melek hanima bi baksaniz iyi olucak lavaboda

Ben;

-Neden noluyor

Cumlemi tamamlayamadan doktor cikmisti. Ege abi lavabonun kapisindan ablama sesleniyordu. Emreyi zar zor ikna edip Eceyle iceri girdik.

Ablam zar zor nefes aliyor bir yandan agliyor bir yandan elini yuzunu yikiyordu.

Ben;

-Abla iyi misin

Ablam;

-İpek Emrenin yanina git sonra doktoru bulun

ben iyi degilim Ece abimi cagirirmisin

Ece;

-T tamam

Ben;

-A abla

Ablam;

-Emrenin yanina git sakin yanindan ayrilma İpek tamam mi

Ben;

-Tamam

-Ege abi?

Ablam;

-Iyi oldugumu soyle

Ben;

-Ama degilsin

Ablam;

-Dedigimi yap

Ben;

-Tamam

Disari ciktigim gibi kapida Emreyle Ege abiyi gordum.

Ben;

-Ege abi ablam iyi merak etme

-Emre doktor nerde

Emre;

-ilerde

-Noldu

Ben;

-Ablam doktoru bul Emrenin yanindan ayrilma dedi

Emre;

-İpek

Ben;

-Efendim

Emre;

-Sen otur istersen ben cagiriyim belliki onemli birsey yani..

Ben;

-Devam etme. ben de geliyorum

-Yurumek istiyorum yol cok kisa lutfen

Emre;

-Tamam güzelim

Doktorun yanina gittik.

Ben;

-Doktor bey noluyor herkes niye boyle

Doktor;

-Soylemedilermi? Kotu haber vermekten hic hoslamam cocuklar ama.. basiniz sagolsun hastayi kaybettik.

Dunyam basima gercek anlamda yikilmisti. Once babam sonra annem...

Kimsemiz kalmamisti. dusuncelerim çığ gibi basima yigiliyordu. Basima agri girdi. Etraf dönmeye basladi. Ayakta duramiyordum. Elimi basima gitti. Sonra kucagima dustu. Emrenin kucagina kacinci yigilisimdi?

Bulanik sesler git gide azaliyordu.

Emre;

-IPEK! Ipek bana bak! Ipek ac gozunu gülüm az gozunu yalvaririm. Ipek! ...

Sesler tamamen kesildiginde kendimi karanlik bir boşlukta buldum...

Bölüm sonu

0 yorum

Bu bölüme henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz.