Sabah uyandigimda Emre yanimda bir eliyle elimi tutuyor diger eliyle basimi oksuyordu. Evet dun gece onunla yatmistim. (KIYAFETLERLE)
Cok huzurlu uymustum.
Ben;
-Saat kac
Emre;
-Sekiz guzelim
Ben;
-Okul var
Emre;
-Evet?
Ben;
-Gitmiycekmisiniz digerleri uyanmadi mi
Emre;
-Uyanmadilar. Bilmem belki gitmem ben
Ben;
-Devamsizligini bitiriceksin boyle giderse
Emre;
-Senden onemlimi?
Ben;
-Surekli yanimda olmak zorunda degilsin
Emre;
-2 gun daha okula gitmesem birsey olmaz
Ben;
-Benim icin okulu aksatmana gerek yok
Emre;
-Ablan da dinlenmesin mi
Ben;
-Ne alaka
Emre;
-Kac haftadir o da yoruldu eve yeni geldi ve ders calisiyor sen zaten zor yuruyorsun ablan bir de seninle ilgilenmesin zaten benim seni birakip okula gitmeye hic niyetim yokken ablani daha fazla yormaya hic hic gerek yok balim
Ben;
-Evet ama
Emre;
-Ama?
Ben;
-Yuruyebiliyorum sadece biraz canim aciyo o kadar kendi isimi gorebilecek seviyede hareket edebiliyorum
Emre;
-Hem aciyo diyosun hem kendi isimi yaparim diyosun insan hic mi akillanmaz ya
Ben;
-Niye ki
Emre;
-Sen niye bu saatte uyandin. Hadi uyu guzelim sonra konusuruz
Ben;
-Uykumm yokkiii
Emre;
-Hadi İpeğim uyu canimin içi hadi
Ben;
-Ama ben senle simdi konusmak istiyoruumm
Emre;
-Konusmak mi öpüşmek mi
Ben;
-Ikiside olmazz mii
Emre;
-Kasinma bak
Ben;
-Niyyee
Emre aptal siritisini takinip sacimdaki elini belime atti. Ani bir hareketle beni kendine cekip sertce öptü. Sert derken uzun uzun bastir dudaklarini dudaklarima.
Yetmemisti. Kafami hafif yan yatirinca ufaktan güldü ve istekli bir sekilde öptü beni. Biliyordum.
O sirada Melis ve Murat yavas yavas uyandi.
Melis;
-Günaydiin
Emreden ayrilip kafami cevirdim.
Ben;
-Günaydın
Emre;
-Günaydın ve iyi geceler İpekcim hadi
Ben;
-Az once oyle demiyodun
Sessizce güldü.
Emre;
-Saat daha erken biraz daha uyu kahvalti icin uyandiririz
Ben;
-Of tamam
Melis;
-Erken mi saat kac
Emre;
-Sekiz
Melis;
-Okul olmadigi gunler icin evet erken ama suan gec kalicaksiniz
Murat yeni yeni ayilmisti. Bense gözümü kapatmis onlari dinliyordum.
Murat;
-Nereye gec kaliyoruz
Emre;
-Okula
Melis;
-Sen?
Emre;
-Ben gitmiycem bugun
Melis;
-Hee anlasildi o zaman ben hic gitmiyorum
Emre;
-sen niye gitmiyomussun
Melis;
-Kuzenimi bu halde birakamam cunku
Emre;
-Iyi
Murat;
-Beni tek mi gonderiyosunuz
Melis;
-Sende gitme
Murat;
-Olur aslinda ama annem bugunde gitmezsem beni öldürür
Emre;
-Bosver abi ya kal iste
Gozuma acmadan konustum.
Ben;
-Evet o da devamsizligini bitirsin derslerinden geri kalsin
Emre;
-Sen sus bakiyim
Ben;
-peki
Melis;
-Bursamiyiz bugunde
Emre;
-Evet
Melis;
-Iyi o zaman Tuana okula gidicek uyanmistir annem de evde degil ben kahvalti hazirliyim sizde buralari toplarsiniz
Murat;
-Ben yardim ediyim sana
Melis;
-Emre buralar sende
Emre;
-Tamamdir
Melis ve Muratin yrume seslerini duyduktan sonra Emrenin yanimda dogruldugunu hissettim. Kalkmasini istemiyordum. Gozumu acmadin kolunu tuttum.
Ben;
-Gitme
Emre;
-Suralari topliyim gelicem guzelim uyu artik sende
Ben;
-Tamam
Gozumu acip baktigimda uzerimden gecip ayagi kalkti. Bana dondugunde yine gozumu kapattim. Fark edip guldu ve yanagima bir öpücük kondurdu.
...
Emre;
-İpek uyan guzelim hadi
-İpek!
Murat;
-Lajsjka kizi uyuyan guzel sandi bi an
Emre;
-tövbe yüz uyumasin simdi acma şom agzini
Ben;
-Noluyo ya
Melis;
-Gunaydin kuzen
Ben;
-Saat kac
Melis;
-Dokuz buçuk
Ben;
-Tuana gittimi
Murat;
-Ohoo hadi kalk kahvaltiya
Ben;
-Tamam kalkiyorum
Dün gece kiyafetlerimle yatmistim. Uzerimi degistirmem gerekiyordu artik.
Emre;
-Dur yardim ediyim
Ben;
-Odama cikmam lazim
Emre;
-Neden
Ben;
-Üzerimi degistiricem çünkü
Emre;
-Tamam gotururum ben
Ben;
-Merdivenlerde tasimiycaksin dimi
Emre;
-Neden olmasin
Ben;
-Tamam guclusun ama sandigindan agirim ve merdiven cikarken zor olmazmi
Emre;
-Ahahah komiksin
Ben;
-Niye ne dedim ki
Emre;
-Sandigimdan hafifsin ve ben sandigindan gucluyum ayrica 3 kat merdivende tasimisligimda var o yuzden zor olmaz
Ben;
-Ne ne zaman
Murat;
-Okulda unuttun mu
Ben;
-ha simdi hatirladim
Emre tekrar gulup beni kucagina aldi. Kollarimi boynuna sardim.
Yukari ciktigimizda Emre beni birakmadan kapiyi caldi.
Ablam;
-Girebilirsin
Emre benimle iceri girince ablam bi anda bize dondu.
Ablam;
-N noldu bisey mi oldu
Emre;
-Yok abla sadece yuruyunce cani aciyomus bende merdiveni cikmasin dedim ustunu degistiricek
Ben;
-Avukatim misin
Emre;
-Neden olmiyim
Ablam;
-Heh tamam
-Siz okula gitmediniz mi
Emre beni yatagima oturtunca konustu.
Emre;
-İpek i birakmak istemedik sizde yorulmussunuzdur kac haftadir İpek zor yuruyor birde onunla ugrasmayin istedik
Ablam;
-Cok dusuncelisiniz cocuklar. Tesekkur ederim.
Emre;
-Her zaman
Ablam;
-O zaman ben oglen hastaneye gidiyim siz burdaysaniz olur mu
Emre;
-Tabiki burdayiz biz
Ablam;
-Biz cikalim Ipek giyinince seslen
Ben;
-Tamam abla
Emreyle ablam cikinca dolabimdan rastgele bir sweat ve esofman alip giydim. Kapiyi actigimda Emre yine karsimdaydi.
Emre;
-Seslenebilirdin
Ben;
-1 metre yurudum o kadar
Emre;
-Ve bu bugunku son yürüyüşün oldu
Ben;
-Ne?
Ve tekrar kendimi emrenin kollarinda buldum. Asagi inince direk mutfaga gittik.
Murat ve Melis oturmus bizi bekliyorlardi.
Murat;
-Abi seninde isine geliyo boyle he
Emre;
-Ne diyon Murat
Murat;
-Kiz butun gun yanindan ayrilamiyo surekli kucaginda
Ben;
-Bu bir tercih degildi ama
Emre;
-Tercih olsaydi?
Ben;
-Ne
Emre;
-Tercih olsaydi istemezmiydin butun gun yanimda olmak
Ben;
-Tabi ki isterdim
Melis;
-E hadi baslayin
...
Yemegimizi yedikten sonra tekrar Emrenin kucaginda salona gittim. Melis ve Murat mutfagi toplayip yanimiza geldiler.
Melis;
-Eee napalim
Ben;
-Bilmem ne istersiniz
Emre;
-Bi film daha mi izlesek ya
Ben;
-Olur. Murat? Melis;
Murat;
-Olur ama bu sefer ben seciyorum
Melis;
-Tamam olur
Murat netfiloxe girip örümcek adam acti.
Ben;
-Ciddi misin ya
Murat;
-Evet
Emre;
-Bu film cok iyi kalsin
Ben;
-Saka gibisiniz ya
Emre;
-Niye bebegim
Ben;
-Cocuk filmi bu
Emre;
-Sence cocuklar o 'ask sahnelerindeki' deri anlamlari anlayabilirmi?
Ben;
-Ii hayir
Emre;
-Bende oyle dusunmustum. Yani izliyoruz
Ben;
-Evet
...
Filmin ortasinda basimi Emrenin omzuna koydum.
Emre sessizce;
-Iyi misin guzelim uykun mu geldi
Ben;
-Iyiyim sadece basimi koymak istedim
Sessizce guldu ve beni kolunun altina koynuna aldi.Sabah on bir de oturmus film izliyorduk. Taki abim arayana kadar. Filmi durdurduk ve telefonu actim.
Ben"Efendim abi"
Abim"Ipek ablan ordami"
Ben"Odasinda birsey mi oldu"
Abim"Bilmiyorum telefonlarimi acmiyor mesajlarima da bakmadi"
Ben"Birazdan gelicekti hastaneye cikar yarim saate"
Abim"Ben onu sormuyorum Ipek telefonlarimi neden acmiyor diyorum"
Ben"Abi ne biliyim ben salondayim"
Abim"git bak o zaman otuz kere aradim"
Ben"iyi bakarim geri aratirim"
Abim derin bir nefes verip telefonu suratima kapatti. Ne oldugunu anlamamistim. Belki sessizdeydi telefonu bana bu kadar sinirlenmesine gerek yoktu yani.
Emre;
-İpek noldu
Ben;
-Ablam telefonunu acmiyormus bana git bak napiyo diyo iste
Melis;
-Ben bakip geliyim mi
Ben;
-Olur
Melis yukari ciktiktan bir sure sonra bir ciglik duydum.
Melis;
-ÇABUK GELIN
-IPEK SEN OTUR
Emre;
-GELIYORUZ
-Murat kalk abi
-Sen oturuyosun Ipek
Ben;
-Emre!
Emre;
-Lutfen kalkma bakip gelicez sonra alirim seni
Emre konusurken bi yandan salondan ciktilar. Kosarak ilerlediklerini duyuyordum. Yerimden kalkmamak icin kendimi cok zor tuttum. Cok gecmeden Emre geri geldi.
Emre;
-Ipek simdi soyledigim seye tepki vermiyceksin ve sakin kalicaksin tamam mi
Ben;
-Tamam
Emre;
-Ablanin bir dusmani yada ona zarar vermek isteyen biri varmiydi
Ben;
-Noldu! Ablama birsey mi oldu?! ABLA
Yerimden kalkmaya calissamda Emre bana egilmis kollarimda tutuyordu.
Emre;
-Birsey yok hicbirsey olmadi sakin ol lutfen
Istemsizce aglamaya basladigimda pes etmistim. Emre asla kalkmama izin vermezdi.
Ben;
-Yo yoktu bilmiyorum yoktu
-Emre noldu
Emre;
-Ablanin yaninda silah bulduk ipek
Ben;
-NE NE SILAHI EMRE KESIN BIRSEY OLDU SOYLE
Emre;
-Birsey olmadi silah pencereye yakin tarafta yerdeydi ablansa sandalyede eli kolu bagli baygindi ama-
Bu sefer oyle ani firlamistim ki Emre bile tutamadi. Yarami unutarak kosarak merdivenleri ciktim. Emre arkamdan geliyor bir yandan durmami soyluyordu.
Emre;
-Ipek dur yoksa zorla durdurmam gerekicek
Kosmaya devam ettim. Tabi uzun surmedi. Beni yaklamisti.
Ben;
-Lutfen
Dedim zar zor konusarak. O da uzgun bir sekilde bana bakti ve
-Gormek istedigine emin misin
Basimi salladigim anda kendimi kucaginda buldum. Hizlica odaya geldigimizde beni birakti.
Ben;
-A abla
Melis ablami cozmus yataga yatirmislardi. Hala ayilmadigi icin korkmaya baslamistim. Herhangi bir yarasi yoktu. Ben ablami incelerken Emre endiseli bir sekildr beni izliyordu. Birden Muratin elini omzumda hissettim. Hizlica beni kendine döndürdü. Ne oldugunu anlamamistim.
Emre;
-BEN SANA KALKMA DEMEDIM MI
Sesi öfkeli ve uzgundu. Bense hala ne oldugunu anlamamistim. Melis ablama bakiyordu. Emre birden bagirinca hepimiz ona döndük. Murat haric. O hala bana bakiyordu.
Ben;
-Ne oldu
Murat yanima çöktü ve elini karnimin uzerine bastirmasiyla bir ciglik attim. Gozlerimi sikica kapattim. Ne oldugunu anlamistim. Yaram acilmisti. Acisi ise yeni kendini gosteriyordu.
Emre agliycak gibi olup kendini toparladi.
Emre;
-Melis ambulans cagir. 2 tane
Yere cokmus bir dizim kirik digerini ise uzatmistim. Sirtimi yataga dayamis oturuyordum. Murat kanamasin diye elini yaramin ustune kapatmisti. Emreyse yuzume bakmiyordu.
Arkadasi dönükken konustu.
Emre;
-Iyi misin
Ben;
-Sence?
-Harikayim aslinda ya
Emre;
-BEN SANA KALKMA DEDIM
Bu sefer sinirle bana donmustu. Cumlesi biter bitmez sakinlesip sustu. Yanima yaklasti ve yavasca diz coktu.
Emre;
-Cok aciyor mu
Basimi salladim. Cok aciyordu. Dikislerim tekrar patlamisti. Bu sefer digeri gibi cok kanamadigi icin bilincim yerindeydi. Ama acisindan alt dudagimi isiriyor, konusamiyordum.
Emre;
-Bakma
Ben;
-Ne
Emre;
-Bana oyle bakma
Ben;
-Nasil bakmiyim
Emre;
-Bakma iste bana canim yaniyor. Acisi yuzunden belli ve ben bunu gormeye dayanamiyorum
Murat;
-Abi sen bi yuzunu yika istersen
Emre;
-Sence ben ipek in yanindan ayrilirmiyim Murat?
Melis;
-Melek abla uyaniyor
Ben;
-Gercekten mi
Kafami cevirdigimda ablamin kipirdadigi i gordum. Yine yarami umursamadan ani bir sekilde ayaga kalktim ve ablama döndüm.
Tabi uzun surmedi Emre ve Murat ben kalkar kalkmaz birer kolumda tutup sertce cektiler ve yere geri oturttular.
Çenem titrerken ağlamaya basladim. Bir yandan yaram zaten aciyordu ablama ne oldugunu bilmiyorduk Emre kizmisti ve tabi Muratta. Tek sakinimiz Melisti.
Ambulans yoldaydi ve hala gelmemisti. Emreyle Murat beni tekrar oturtunca kalcam da acimisti. Artik hangi birine agladigimi bile bilmiyordum.
Emre;
-İpek
Ben;
-Ne
Emre;
-Özür dilerim sevgilim lutfen aglama artik dayanamiyorum ambulans gelicek sık dişini
Ben;
-Bende dayanamiyorum artik
-Cikarmisin lutfen
Emre;
-Neden
Ben;
-Sorma ve lutfen çık
Emre;
-Ipek yanlis birsey mi dedim
Ben;
-ÇIK ARTIK
-Lütfen
Derin bir nefes alip cikti ve kapiyi arkasindan kapatti. Cikar cikmaz hüngür hüngür aglamaya basladim. Artik gozyaslarimi tutamiyordum. Muratla Melis endiseyle bana bakarken gozyaslarimdan önümü göremez olmuştum.
Murat;
-İpek sakin ol n-noldu bi anda.
Ben;
-Sa sadece ç çok acıyor o burda olsa k kizar diye ben-
Melis;
-Tamam sakin ol kimse kizmiyor ambulans geliyo sadece sakin ol konusma
Sweatim kan icindeydi. Muratin eline bile gecmisti. 5 dakika oldugunu tahmin ettigim bir sure sonra
Murat;
-İpek ustunu degistirmen lazim
Ben;
-T tamam
Melis dolabimdan baska bir sweat verince Murat elini tavasca cekip kalkti ve;
-Bende Emreye bakiyim
Cikip kapiyi kapatti. Konusmalarini duymuyordum. Konusyyolarmi bile bilmiyordum. Belki de Emre gitmisti.
Kollarimi kaldirip sweati cikarmak icin dogruldugum gibi çığlığı bastim. Hemen geri yaslandigimda acidan kivraniyordum denebilir.
(Ablam yeni yeni ayildigi icin ve muhtemelen maddeyle bayiltildi, daha gozlerini bile acmamisti.)
Kapi ani bir sekilde acilinca önde Emre arkasinda Murat hizla iceri daldı. Emre iki adimda yanimiza ulasip dizlerinin uzerine oturdu.
Emre;
-İ ipek iyi misin
Basimi hayir anlaminda salladigimda Emrenin gözünden yas geldigini gördüm. Murat ve Melis ne yapicaklarini bilmiyor gibiydiler. O anda ambulans seslerini duydum. Murat hemen asagi kostu.
Emre;
-Melis burda kal
Bunu demesiyle birlikte beni kucagina alip ayaga kalkti.
Anlik bir aciyla ufak bir ciglik daha attim. Emrenin gozunden iki damla daha yas geldi ama birsey soylemeden yurumeye devam etti. Merdivenleri inerken hareket ettigim icin yaram hem aciyor hemde kaniyordu.
Ben;
-AH
-Emre dayanamiycam birak lutfen cok aciyor
Emre bir sey soylicek gibi oldu ama konusmadi merdivenleri inmeye devam etti. Agliyor muydu o? Beni tasiyan elleri titremeye basladi.
Ben;
-Emre yavas nolur aciyor
Emre;
-Ö özür dilerim ama yapabilcegim birsey yok sus lutfen konusma
Evet agliyordu. Sonunda asagi indigimizde doktorlar kapidaydi. Kapiya dogru ilerlerken basim Emrenin göğüsüne düstu. Uyanik kalmam cok zordu. Bir kac gunde cok kan kaybetmistim. Bu da bardagi tasiran son damlaydi.