~1-2 ay sonra- Yine yorgunlukla gelmiştim okula. Esnedim. Birden sınıfa koşar adımlarla topuklu ayakkabı ile hoca girdi. “Çocuklar başvuru sonuçlarınızı getirdim! Nerdesiniz?”
Ayağa kalktım. Benden önce Jinx ve Ekko da kalkmış hocanın yanına gelmişlerdi. Kendi sonucumun zarfını aldım. Biraz gergin biraz heyecanlıydım ama çok umrumda da değildi.
Jinx’e baktığımda gerçekten çok gergin görünüyordu. Hiçbir şeyi umursamayan kişiliğinden eser yoktu.
Zarfı açtım…
“Bayan Powder’ın başvuru talebi sınıf arkadaşlarınınki ile birlikte
Kabul edilmiştir.”
İçimden okurken kaşlarım havalandı. Kabul edilmeyi hem beklemiyordum hemde çok da umrumda değildi.
Bakışlarım Ekko’ya döndüğünde gülümsedi. Bende ona gülümsedim samimiyetle. Jinx’e kaşlarım çatık bir şekilde göz diktim. Hala bakışları kağıttaydı. Üçümüz de kabul edilmiştik işte ne düşünüyordu ki?
Çok da umrumda olmadığı için öğretmene döndürdüm bakışlarımı. Öğretmen gülümsedi
“Gerçekten kabul edileceğinize o kadar emindim ki. Sizinle gurur duyuyorum.”
Üçümüz de aynı anda gülümsedik. Aslında hiçbirimizin umrunda değildi o lisede eğitim görmek ama hiçbirimiz ağzımızı açamıyorduk.
Özellikle de Jinx’in umrunda olmadığına emindim. Bizden kurtulmak ona ödül olacakken bizimle aynı liseye başlayacak olmak ceza falandı eminim onun için.
Bizde onunla aynı okula kabul aldığımız için mutlu değildik.
—
“O okul Piltoverda ve en zekilerin gittiği okul farkındasınız değil mi?”
Caitlyn’in rahatlığımıza şaşırmasıyla başımı salladım.
“Sayende artık biliyorum. Ama o kadar da umrumda değil. Sonuçta aynı eğitim.”
Ekko kaşlarını çattı.
“Evet ama ordakinin daha kapsamlı olduğunu hayırlatırım Powder. Ve-“
Birden Caitlyn sözünü kesti
“Ayrıca oraya giden herkes mucit! Yani zeka ile kafayı yemiş öğrenciler var. Siz çok normal kalıcaksınız.”
Kaşlarımı çattım gülerek.
“Hey! bende bu tip konulara ilgiliyim!”
Caitlyn güldü.
“Görebiliyorum. Ekko’da öyle ama…”
Kaşları çatıldı ve gözleri kısıldı
“Jinx ne alaka?”
Göz ucu ile Jinx’e baktım. Uyuyordu. Ekko nefes verdi.
“Kötü biri olabilir ama zeki olduğunu biliyorsun Caitlyn.”
“İyide o ortamda da zarar vereceğini biliyorsunuz değil mi? Ayrıca sadece bu da değil. Sürekli arkanızda kuyruk olucak!”
Omuz silktim.
“Yapabileceğimiz bir şey yok.”
—
Okul çıkışı yorgun adımlarla eve gidiyordum. Birden durdum. Birisinin koşarak geldiğini duyuyordum. Arkama baktığımda kimsecikler yoktu. Biraz ürkmüştüm. Birden ara sokağa doğru çekildim. Ağzım kapatıldı. Etrafıma baktığımda siyah giyimli insanların olduğunu gördüm.
Jinx’in de benim gibi yakalandığını görebiliyordum. Ağzı kapalı olsada gözlerinden yalvarır gibi baktığı anlaşılıyordu.
Kurtulmaya çalıştım ama başarısız oldum. Jinx nefes nefeseydi. Uzun süre mücadele etmiş gibiydi. Birden başıma vuruşması ile yere sarsıldım ve gözlerim kapandı