taşınma işleri artık benim için çok ufak bir mevzuydu. O yüzden onlardan bahsetmeyeceğim. Direkt okulumun ilk gününe gelelim.
Sabahları çok kahvaltı eden bir insan değilim. Makyajımı da genelde okulda yaparım, önceki okulumda hocalar bile alısmıstı bu duruma.
Dersin başlamasına 10 dakika kala uyanıp direkt okula geçtim. İlk ders matematikmiş, ben dilciyim banane matematikten diyip koydum kafayı uyudum. Uykumun en güzel yerinde bi ses duydum
-“pişt”
-“uyansana”
-“ölüm uykusuna mı yattı bu kız olm”
-“açlıktan bayıldı bence”
Gözümü yavaşça açtım ve 4 çift göz gördüm. Dikkatlice bana bakıyorlardı. Geri çekildim ve “noluyo lan” diye seslendim.
-kanki 5 derstir uyuyordun da öğle arası için uyandırdık, dedi.
+teşekkür ederim, dedim.
-gelip bizle yesene tanışırız, dedi kızıl saçlarını iki tane balık sırtı örmüş bir kız.
+olur gelirim , dedim
Hep beraber kalktık ve indik.
Masada dört erkek iki kızdık, kıza dönüp ismini sordum “ismim Aylin” dedi. Çok güzel bir kızdı. Çocuklara döndüm ve “siz?” diye sordum.
Esmer, uzun boylu, dağınık saçlı, bi kolu tamamen dövmeyle kaplı çocuk “Eray” dedi. Kalbim yerinden çıktı. Eray isminde hayatımda bir tanıdığım vardı ve beni aldatan sevgilimdi. Aklım ona gitmişken çocuk “bir şey mi oldu?” “Sadece adımı söyledim” diye sordu
+ hayır ne olabilir ki , dedim
ve kahverengi, kısa dağınık saçları olan, ve gene bir sürü dövmesi olan yeşil gözlü çocuk “ benim adım da yusuf” diye gülerek ekledi.
Sonrasında yapılı, uzun boylu , kumral çocuk “ ben M” dedi
ardından yanındaki esmer, uzun boylu, inci gibi dişleri olan cocuga gözlerimi çevirdim. Melih çocuğun sırtına vurup “Bu da aslan kardeşim Mert” diye ekledi.
Sakin ve şaşkın bi ses tonuyla “ bende nilsu” dedim.
Beni bu kadar samimi karşılamalarını beklemiyordum. Hoşuma gitmişti. Ama özellikle Mert sessizliğiyle beni kendine çekmişti. Kendi başına ismini bile söylememesi garipti. Melihle ayrı bi yakınlıkları var gibi gözüküyordu. İlerde her şey tam oturacaktı.