iyi okumalaarrr...
Şarkı: Sweater Whater
Whoa, whoa, whoa
Whoa, whoa, whoa, whoa
Whoa, whoa
Whoa, whoa, whoa, whoa
Whoa, whoa
'Cause it's too cold
For you here
And now, so let me hold
Both your hands in the holes of my sweater
It's too cold
For you here
And now, let me hold
Both your hands in the holes of my sweater
And it's too cold, it's too cold
The holes of my sweater
Şarkının son sözlerini söylerken çubuklarımı durdurdum. Etraftan alkış ve 'bir daha, bir daha' gibi şeyler söyleniyordu. Takım arkadaşlarıma baktığımda onların da benim gibi terlediklerini gördüm. Alnımdaki teri silip su almaya giderken kafe'nin girişinde abilerim babam ve yanlarına aile oldukları belli kişiler girdi. Iki tane çift,4 tane 3 tane abilerimden biraz büyük kişiler, 4-5 yaşındaki bir tane çocuk , benden bir kaç yaş küçük çocuk ve... bir dakika bu çocuk bana neden benziyor?
Yanlarına yürümem ile beni ilk fark eden Akın abim oldu "Güzelim" koşarak yanına gitmem ile hemen sarıldım "Abim!" Biz onla sarılırken diğer abilerim olan Arıs ile Ata abim homurdanıyordu. Babama bakıp "hoş geldin babam!" Babam gülümserken gelen aileye baktım "sizde hoş geldiniz buyrun istediğiniz yere oturabilirsiniz" çift olan ve küçük çocuk gülümserken diğerleri tepkisizdi.
biride hoş bulduk demedi be!
sus sen!
Hepsi büyük olan masaya gidip oturdular "istediğiniz bir şey var mı?" Hepsi bişey istemesi ile "Ceren!" Ceren kasa yerinden kafasını kaldırması ile bana bakıp yanıma geldi "buyrun efendim?" Göz devirip "sana kaç defa diyorum! Bana efendim deme aynı yaştayız!" Ceren gülümseyip "olsun sen benim patronumsun!" Ceren gülerken gelen aile bana şok içinde baktı. Akın abim onlara bakıp "Burası iris'in kafesi 14 yaşında arkadaşları ile açıp burda şarkı söylüyorlar" çift olan aile sevinmiş bir şekilde bana baktılar. "Misafirlerime istediği şeyleri getirir misin?" Ceren onlara istediği şeyleri sorarken ben kücük çocuğa baktım. Sıkılmış olduğunu görüp yanına gittim ve "merhaba yakışıklı adın ne?" O bana şaşkın bakarken "ismim aras senin?" Ona gülümseyip "benimde isim iris yakışıklı" o gülmesi ile "gerçekten yakışıklı mıyım?" Ona gülümseyerek "evet! Hatta biliyor musun? Burada yakışıklılar için top havuzu olan yer var!" Ellerini çırparak "oha gerçekten mi?" Gülerek "evett!" Benden küçük olana bakıp "burada oyun konsolları var oynamak ister misin? Arsa ile aynı yerde" annesine baktığında annesi gülümseyerek onayladı. Ikisi resmen koşarak gitmesi ile arkalarından gülerek baktım.
"İris seninle konuş-" babamın sözünü kesen alperin yanıma gelmesi oldu "iris baterist lazım!" Babama baktığımda anlayışla kafasını salladı. Alper ile sahneye çıkıp çubuklarımı aldım.
Çalacağımız şarkı: Kupa kızı ve sinek valesi — Teoman
Sözleri söylmeye başladığımda aletleride çalmaya başladık.
"Bir iskambil falında
Çıkmıştık birbirimize
O güzel kupa kızıydı
Sinek valesiydim bense Gece yarısı o perşembe
Rastladım köprü üstünde
Ağlama dedim o ağladı
Trabzanlardan indiğinde Saçların mı ıslak yoksa ıslak mı yaşamak dedim
Senin için rüzgarda hep yağmur mu var
Gözlerin mi daldı yoksa sıkıldın mı sorulardan?
Hiç geçmez mi gözlerinden bu sonbahar?"
Ben söylemeyi bıraktığımda alper söylemeye başladı
Sırayla ben,alper,Ahu,aksel söylemiştik.
Sözlerinin sonuna gelmiştik .
"Bir kar tanesi ol
Kon dilimin ucuna
Bir kar tanesi
Erir ağzımda
Bir kar tanesi ol
Kon dilimin ucuna
Bir kar tanesi
Erir ağzımda"
Şarkıyı bitirmem ile herkes alkışlamıştı. kafamı kaldırdım. Kafamı babamların oturduğu masaya çevirdiğimde gelen misafirler hepsi hem mutlu hemde şaşkınca bakıyorlardı...
ama bu tuhaftı ailemin hissettirdiği gibi değildi ailemde sadece mutluluk varken o kişilerde gurur duymuşlar gibi bir ifade vardı. Haryır gerçekten gurur duyuyorlardı.
Şişemdeki suyu bitirip masya doğru yürüdüm. Abilerimle babam aferin derken o çift "mükemmeldi kızım çok güzeldi" kızım... çok farklı hissettiriyordu... neden?
"İris artık konuşmamız gerek" babamın konuşması ile kafamı aşaği yukarı salladım.
Babamla başka masaya geçip oturduk "kızım..." az önce gibi hissettirmiyordu... "bugün bir hastane bizi aradı." Hemen ayağa kalkıp "sana bişey olmadı değilmi" endişeli bir şekilde konuşmam ile babam hayır anlamında kafasını salladı "17 yıl önce hastanede karışmış olabilirsin." Duyduğum şeyle sandalyeye düştüm ve kafamı ellerimin arasına aldım.
Ne demek karışmış olabilirsin!
"Yarın hastaneye gel DNA testi olucak." Babam son sözlerini edip kafeden çıktı ve gitti...
Arkasında enkaz bıraktı ve gitti...
Sen bizim kızımızsın demeden gitti...
Belki karışmamışımdır... değil mi?
17 yıl... boşunamıydı?
Hayatım... boşunamıydı?
Hayatım da tek sevdiğim şeyler! Abilerim,kafe,takım arkadaşlarım ve müzik aletlerimdi...
Şuana kadar annem ve babam ile iyi anlaşmamıştım...
14 yaşında babama gidip ayrı eve çıkmak istiyorum demiştim... belki bir ümit hayır kızım bizim yanımızdan ayrılamazsın der diye... ama.
'Tamam eşyalarını topla!" Demişti... 14 yaşımdan beri tek yaşamıştım yalnızlığı öğrenmiştim...
Sinirle masadan kalkmam ile sandalye düştü ve bir gürültü çıktı. Etrafımdakiler bana bakarken ben babamın oturduğu yere odaklanmıştım. Kafamı kaldırıp o aileye baktım. O adam bana garip bakıyordu... özlem!
Onlara bakmayı bırakıp kafeden çıktım. Yeni yolcu inen taksiye bindim. Arkamdam abilerimin sesi gelsede bakmadım. Taksici amcaya bir konum göstermem ile "kızım burası uçurum emin misin?" Kafamı onaylar bir şekilde sallayıp dışarıyı izledim.
Bölüm sonu!!
Nasıldıı?
Karakteri başka bir bölümde anlatmayı düşünüyorum...
Zaten herkes biliyorki karışmış olucaklar bu yüzden karakterler için isimleerr!
isim önerisii
Gerçek anne —>
Gerçek Baba —>
1. Abi —>
2. Abi —>
3. Abi —>
4. Abi —>
İkiz —>
Kücük kardeş—>
En küçük kardeşin ismi zaten Aras
İyi günleeerrr!