Sessizliğin hakim olduğu sıradan bir hasat gününde alışık olmadığımız hareketlenmeler gerçekleşmeye başlamıştı. Sanırım bu durumu fark eden tek ben değildim annem yanından ayrılmamam gerektiğini söylerken babam kaygı dolu bakışlarla bizi gözetleyen askerlere bakıp duruyordu. Tam bu sırada tüm bu sessizliği bozan birşey oldu genç bir kızın çığlıkları etrafta yankılanmaya başladı. Askerler kızı annnemin önüne atıp ona işi öğretmesini emrettiler. Annem öncelikle kızı sakinleştirmeye çalıştı sonra toparlanması gerektiğini yoksa her şeyin ters gideceğini söyledi. Daha sonra hep birlikte işe koyulduk aradan bir saat geçtikten sonra kız işi öğrenmeye başladı. Annemle babam mola verdi. Yaş farkından dolayı daha erken ve daha fazla mola hakları var. Şimdi daha da çabuk büyümek istiyorum. Yanlız kalınca kızla konuşmak istedim ve kendimi tanıttım kısa süren sessizlikten sonra 'Adım Pera, 18 yaşındayım' dedi. 'Memnun oldum sorun olmazsa neden buraya geldiğini sorabilir miyim?' 'Sorun değil, bundan 6 ay önce size yapılan zulüme karşı olan propaganda sırasında polisler tarafından yakalandım ve 18 yaşımı doldurduktan sonra buraya sürgün edilmeme karar verildi.' 'Gerçekten çok üzüldüm. Peki ne zamana kadar burada kalacaksın?' 'Sanırım sonsuza kadar'. Kumral, kömür gözlü güzel bir kızdı. Daha sonra sohbet etmeye devam ettik ve birbirimize çocukluk anılarımızdan bahsettik. 'Eski zamanları gerçekten çok özlüyorum. Küçüklüğümde sürekli bu yaşlarımda çok mutlu olacağımı düşünür ve hemen büyümek isterdim, olmak istediğim yaştayım ama mutlu olduğum söylenemez. Benim mutlu olmam hatta tüm Konol'un mutlu olması için akrep takımyıldızına karşı bağımsızlığımızı tekrar ilan etmemiz şart.' 'Doğruyu söylemek gerekirse daha önce hiç bağımsız olduğunuzu duymamıştım.' 'Bu çok normal çünkü bundan 20 yıl önce terazi takımyıldızı bağımsızlığını ilan edip akrep takımyıldızından ayrılmış. Fakat bu bağımsızlık sadece 4 yıl sürmüş. Yani ben 2 yaşındayken bağımsızlığımızı kaybetmişiz.' 'Aradan baya zaman geçmiş. Şey ben Kobol hakkında çok az bilgiye sahibim beni biraz daha bilgilendirebilir misin?' 'Kobol, Brachium yıldızının yörüngesinde bulunan çoğu sudan oluşan karasal bir gezegen. Bulunduğumuz ülkenin adı Scorpia. Biz başkenti Celeste'de yaşıyoruz. Tarım şehri olarak da bilinir. 18 yaşına giren herkes akrep halkı için çalışmak zorunda. Kadın erkek ayrımı yapılmıyor ve herkes aynı işi yapıyor. Tabi her bölgelenin kendine göre eksikleri var buna bağlı olarak işler değişiklik gösterebiliyor.' 'Gerçekten çok üzgünüm işlerin bu kadar ciddi olduğunu bilmiyordum. Ülkenin başındakiler insanı duygularını yitirmiş durumda karşı gelen herkesi benim gibi sürgüne yolluyorlar. Buraya getirilmeden önce hem kendi halkımız hemde sizin halkınız için eylem düzenledik ama sonuç ortada.' 'Sadece eylemle sonlanacak bir şey olduğunu düşünmüyorum. Baştakiler karşı konulamaz güçteler. Karşı koyabilmemiz için tüm halkın birlik ve beraberlik oluşturması gerekli.' 'Haklısın. Ne zaman biticek bu hasat?' 'Sabah 8'de başlıyoruz akşam 7'ye kadar.' 'Ciddi olamazsın!' 'Ah maalesef ciddiyim.' İkimizde gülemeye başladık. Ve sonsuza kadar sürecek olan arkadaşlığımız başlamış oldu.
Bölüm 1
1.Bölüm
Bölüm sonu
2 yorum
bence guzel ama sanki biraz daha geliştirile bilir çok şey olmuş hadi tanıştık tamam artık sen benim en yakın arkadaşımsın direk sonucu anlatıyorsun girişin guzel ama gelişmede takılmışsın hemen sonuca geçmisin bu kızın uzgun içine kaoanık olması gerek hemen gulmesi degil yada kabulenip hemen işe başlaması degil biraz daha arbede olduktan sonra ikinci bölumde ilk diyologlarını kurabiliriedi
Güzell
