Gözlerimi açtığımda beni yoğun ışık karşılamıştı çiçek hanım ağlamaktan gözleri kızarmıştı beni görünce hemen yanıma geldi kızım iyi misin dedi benim için mi endişelenmişti biri tarafından endişeleniyor olmak böyle bir his mi çiçek hanımın konuşmasıyla düşüncelerimden ayırıldım kızım çocuklar neler olduğunu anlattı ben çok üzgünüm onlar adına aslında hepsi iyi çocuklar ama ön yargılılar çiçek hanım ben kimsenin ailesini dağıtmaya gelmedim hakaret duymaya hiç gelmedim ben yurtta kalmak istiyorum sizinle daha fazla kalamam üzgünüm bunu yapamam bu bana zarar verir zaten yaşadıklarım ağırken daha bunlarla başa çıkamamışken onlara nasıl anlayış göstereyip burada hayatı çöp olan oradan oraya savrulan benim onların empati gerek ben değil.
Çiçek hanımın ağlamaları sayesinde ikna oldum malesef lanet olsun ağlayan insanlara dayanamıyordum hemen gözlerim doluyordu.
Eve geldiğimizde direkt odama geçtim kimseyi görmek istemiyordum kafam karışıktı yalnız hissediyordum korkuyordum öfkeliydim o kadar doluydum ki kendimi fanusta olan bir balık gibi hissediyordum ağzına kadar su dolu o suya ihtiyacın var fakat o boğuk sudan uzaklaşmak istiyorsun anlatabiliyor muyum bilmiyorum kafamın içerisinde dönen onca şey arasında iyi bir şeylerin olmasına o kadar çok ihtiyacım var ki ama masal diyarında değiliz bunun bilincindeyim evet acı ama gerçek.
Akşam yemeği sessiz geçmişti Mustafa bey okulumu değiştirdiğini söyledi bende sorun değil dedim ne diyebilirdim ki hiç arkadaşım yoktu belki yeni birileri iyi gelirdi bilmiyorum. Ben düşüncelere dalmışken deniz benimle konuşmak istedi ama ben istemedim hiç kimseyi istemiyordum hele ki onları asla ben affetmem aptal değilim oldu gelin ağzıma sıçın oldu paşar kusura bakmasın kimse enayi değilim.
Çiçek hanım kızım alışverişe gidelim mi dedi olur dedim biraz kafa dağıtmak iyi gelebilirdi hazırlanıp çıktık birkaç elbise ayakkabı derken en son kendimizi güzellik salonunda buldum çiçek hanım saçlarını boyattı ben ise kestirdim biraz böyle kıvırcıkları daha belirgin oldu sonra manikür pedikür derken saatin kaç olduğunun farkına bile varamamıştık.
Bir oyuncak mağazasından geçerken gözlerim oraya daldı çiçek hanım ise bana ayıcık aldı birden gözlerim doldu ne oldu sevdin mi dedi ilk oyuncağım tabi sevdim dedim sahi insan nasıl sevmez ki kahverengi çok tatlı bir ayıydı artık hayatımda ilk kez korktuğunda sarılacağım bir şey vardı bir ayı ....
O an içimden geldi ve çiçek hanıma anne dedim şok oldu kıpırdamadı adeta dondu anne ilk oyuncağımı aldın ben teşekkür ederim dedim onun da gözleri doldu yavrum dedi anne benim canım çok acıdı kimse yoktu artık sen olur musun anne hep olur musun ben birinin sürekli yanında var olması ne demek bilmiyorum hiç öyle bir şansım olmadı benim şansım olur musun anne benim yaralarıma hep tuz bastılar sen merhem olur musun.. Anne ben nasıl arkadaş edilinir onu bile bilmiyorum bana öğretir misin bu kimsesiz kıza yuva olur musun..
