Elime aldığım kitabı yerine geri koydum ve arkama yaslandım. Bugün çok yorulmuştum hafta sonları bir kitapçı da part time olarak çalışıyordum tam kahvemi içecekken babam aradı şaşırmadım kesin bir şeyler isteyecektir fazla bekletmeden telefonu açtım " Hemen ----- Hastanesine gel. " Diyip yüzüme kapattı ne oldu lan şimdi diye düşünmeden edemedim neyse kalkıp gitsem iyi olur .
Otobüs sonunda hastanenin önünde durduğun da hemen babamın söylediği kata çıktım. Neden bu kadar kalabalık ki anlam veremedim neyse doktor birden konuşmaya başladı evet herkes burada olduğuna göre 16 yıl önce hastanemizde bebekler karıştırılmış sizi burada bu nedenle topladık DNA testi yaptırmanız gerekiyor dedi etraftan bağırış sesleri geliyordu ama ellerim titriyor soğuk soğuk terliyordum kulaklarım çınlıyordu ne demişti o DNA mı karşılık mı nasıl yani bu nasıl çok basit bir şeymiş gibi aksettirilir. Hayatım ya yalansa ben boşuna mı...
Kan verdikten sonra midem bulanmaya başladı bunun stresten mi yoksa kan verdiğim için mi olduğunu bilmiyorum kendimi bütün pamukları çıkmış eski bir bez bebek gibi hissediyorum. Bundan sonra ne olur ne yaparım bilmiyorum sadece uyumak ve uyanmamak istiyorum.
Evet herkes burada olduğuna göre sonuçları açıklayabilirim Leyla Yağmur %99.8 Mustafa Yıldırım' ın kızıdır.
Aldığım nefes boğazımda düğümlendi konuşamadım tepki veremedim babam olacak o adam ben kendi kızımı isterim gel kızım diyip gitti burda kaldım ne konuştum ne kıpırdayabildim sahi böyle bir durum da ne yapılır di ki
Çiçek hanım yani biyolojik annem kızım bizimle gelir misin lütfen dedi ona o kadar benziyordum ki dolu gözleri ile bana bakması onu hiç tanımıyor olmama rağmen canımı yakmıştı sadece kafa sallamakla yetindim önce eve yani eski ailemin evine gidip eşyaları mı aldık o kadar az eşyam vardı ki toparlanmakta hiç zorlanmadım yol boyunca kulaklıktan müzik dinledim eve geldiğimizde onların arkasından yavaş yavaş ilerledim bir hizmetli kapıyı açtı salona girdiğimiz de üç tane yirmili yaşlarda genç erkek ve benim erkek versiyonum gibi olan benle yaşıt bir erkek vardı . Birden bağırmaya başladılar bu kızı neden buraya getirdiniz nasıl tanımadan getirirseniz ne olduğu belli olmayan biriyle yaşamak zorunda değiliz dediler yutkunamadım acaba yurt beni alır mıydı emin değildim çok yorgundum düşünemiyecek kadar yorgundum beni düşüncelerimden ayıran esmer olanın sesiydi yağlı kapı buldun gelirsin tabi söyle kaç para versek defolursun burdan dedi bir dakika ne ben yutkunamadım kendimi savunamadım bile gözlerim doldu ellerim titredi Mustafa bey birden yağız hattını bil dedi çiçek hanım halimi görmüş olacak ki beni odam olduğunu düşündüğüm yere götürdü o gittikten sonra kapıyı kilitledim buradaki kimseye güvenmiyordum de aha doğrusu tanımıyordum zamanla ne olur bilmiyorum düşünmeyi bırakıp yatağa uzandım ve gözlerimi kapattım uyumak iyi gelirdi.
