Olayın üzerinden 2 ay geçti hayatımız artık daha huzurluydu ve sakindi ama benim içimde garip bi his vardı. Sabah her zamanki gibi okula söve söve hazırlandım ve okula gittim uykulu uykulu sınıfa girdiğimda sınıfta birkaç kişi vardı ve onlarda uyuyor yada telefona bakıyordu sırama oturdum Batuhan daha gelmemişti . o sırada sıramdaki bir zarf dikkatimi çekti üstünde isim yoktu " merhaba leyal sen beni tanımıyorsun ama ben seni çok iyi tanıyorum gerçi bir insan hayatını kararttığı bir insanı nasıl tanımaz dimi. Normalde bu mektubun ailene gitemesi gerek ama malesefki öyle bir ailen yok. Leyal ben senden çok özür dilerim ama doğumunda senin ile başka bir bebeği yer değiştirdim ve bunun karşılığında yüklü kiktarda para aldım ama çok pişmanım gerçek aileni bulmak istiyorsan saat 12.00'da ÖZEL BIÇAKÇI HASTANESANESİ'ne git ve levent bıçakçı isimli doktorun odadına git. bu mektubun aynısından gerçek ailenede yollandı ve onlarda seninle aynı saatte orada olucaklar."
bir dakika nasıl yani şimdi benim 18 yılım bir yanlıştan dolayı mı mahvolmuşdu. gözüm karsrdı şekerim düşmeye başladı ve tak bayıldım o sırada sınıfa yeni gelen Batuhan son anda beni tutmuştu ve adım seslenerek beni atılmaya çalışıyordu ve benim bilincim tamamen kapanmıştı.
Göz kapaklarımı zorlayarak açtım ilk gördüğüm kişi Batuhan oldu uyandığımı görür görmez bana sorular sormaya başladı " nasıldın, neden bir anda bayıldın, bir yerin ağırıyor mu?" diyerek soruları sıralamaya başladı açıkçası bu haline şaşırmıştım " nerdeyiz biz şu anda" " en yakın hastane bıçakçı hastanesiydi o yüzden şu anda bıçakçı hastanesindeyiz, bu arada abin kantine kadar indi uyanınca yemen için bişiler alıcaktı birazdan gelir. " dedi. kafamı sallayarak onayladım çünkü şu anda konuşmaya pek halim yoktu. Duvardaki saate baktığımda satin daha 11 olduğunu gördüm daha 12 olmasına çok vardı. Batuhan lavaboya gidince odaya doktor girdi. doktorla göz göze gelince ikimizde donmuş bir şekilde birbirimize bakmaya başladık çünkü o benim erkek halim bense onun kız haliydim doktor sanki aklıma bir düşünce gelmiş gibi bakmaya başladı ikimizin bakışmasını odaya giren abim böldü. benim uyanık olduğumu görünce endişe ile yanıma geldi "güzelim çok korktum. Ne oldu da bu kadar korktun sen" diye cümleleri sıralarken yanıma gelip bana sarıldı.