Okulun 2. günüydü sınıfta birkaç kişi ile sohbetim olmuştu ama abim için " nereden tanıyorsun? o kim ? sevgilinmi ? " tarzı şeyler sorup sinirlerimi bozmuşlardı sırf arkamdan konuşub beni bunaltmasınlar diye abim olduğunu söyledim ve sonrasında gelen sorular şöyle oldu
" sevgilisi varmı ? aramızı ayarlarmısın ? " gibi sorular geldi ve peşimi bıraksınlar diye sevgilisi var dedim. Okulda bir anda mesaj geldi abimdendir diye açtım ama abim değildi bilinmeyen numaraydı
ah şu klasik kitaplardaki gibi bir ileri zekalı biri banamı yazdı ama dikkat ettim telefon numarası çok tanıdıktı düşünmeyi bıraktım mesajı okudum ama hiçte kitaplardaki gibi merhaba filan yazmıyordu hapisten çıkınca karşılamaya neden gelmedin yazıyordu numaraya biraz dikkat edince yıllar önce beni camdan atan öz kızını camdan atan adam olduğunu hatırladım.Yüzümde bir şok ifadesi vardı hemen numarayı engellemek için yeltenirken yani bir mesaj aldım
bilinmeyen: sakın ama sakın engelleme bu sefer seni ortalıktan tamamen kaldırım
siz: ne istiyorsun lan şerefsiz
mesajları ekran görüntüsünü olarak kaydediyordum çünkü birazdan abimede haber verip polis karakoluna gidecektim
Bilinmeyen: sadece hesap sorucam kızım korkma aynı eskisi gibi
gözlerim doldu ama ağkamadım sinirden ve korkudan titriyordum bu adam gözlerimin önünde annemi öldürüldü ama cez almadı çünkü kanıt yoktu ve ben küçük olduğum için hiçbirşey anlamaıyordum
sonra büyüdüm 15 yaşında benide öldürüyordu sadece 3 yıl ceza aldı
ve şimdi beni tehdit ediyordu sinirli ve tedirgindim ben bunları düşünürken aniden omzumda bir el hissettim sıra arkadaşımdır diye yana döndüm ama değildi anlık bir korku ile çığlık attım çünkü yinde cam kenarıydım gözümün önünde yaşadıklarım geçti herkes bana bakıyordu ama umrumda değil gözümün önünden annemi her gün nasıl darp ettiği ve en sonunda öldürdüğü abime bağırışları bana yaptıkları. Sinir krizi geçiriyordum gözlerim dolu korku ve endişe ile bağırıyordum omzuma dokunan sınıftan bitiydi benden özürler diliyordun ama susmuyordum çığlık çığlığa ağlıyordum panik atak geçiriyordum ilacım geldi aklıma sakinleştirici elini cebime attım dahafa endişelendim çünkü nefes anlamıyordum ağlamayı kesmiş sadece hıçkırıyordum birazdan bayıla bilirdim hemen abime yazdım sadece ilaç yaza bilmiştim ama durumumu bildiği için hemen anladı ve sakin olup derin derin nefes almaya başladım kafamı camdan çıkarıp nefes almaya çalışıyordum 10 dk geçmişti ama bana 10 yıl gibi gelmişti tam o sırada mesaj geldi o adamdandı karşıya bak dedi baktığımda onu gördüm yüzünde korkutucu bir gülümseme vardı üstünde o günkü kyafetler vardı saçları beyazlamıžtı onu gördüm göz göze geldik ve bana bir mesaj attı
bilinmeyen numara: BEN KAZANDIM AMA BU KADAR KORKMA
KIZIM BU SEFER SANA FİZİKSEL TEMAS İLE ZARAR VERMİYECEĞİM SENİ RUHSAL OLARAK ÖLDÜRECEM
gözüm karardı tam o sırada her zaman huzur bulduğum bir ses işittim
" LEYAL" abimindi bu ses her zaman huzur bulduğum o mükemmel ses abimin bana sarılıp ilacı vermesi ile kendime geldim. kendime geldiğimde söylediğim ilk kelime " beni karakola götür" oldu herkes şaşkın şaşkın bakıyordu yanımdaki şahıs abimin bana ilacı vermesi için kalkmış ve ayakta bekliyordu abim kısık sesle ne olduğunu sordu. kafamı çevirdim hala orada o gülümseme ile bizi izliyordu abime gözlerim kapalı bir şekilde " karşıya bak " dedim. Abimin gözleri sinirle büyümüştü sonra kimseye göstermemeye çalışarak mesajları gösterdim sinirlendi yeeinden kalkmaya çalışırken kolundan çektim yapma anlamında kafamı yona yatırdım o da bana kıyamayıp tamam anlamında göz kırptı. ve kulağıma eğilerek " hadi gel abicim karakola gidelim " dedi.
