Evet yeni dostlarımla eğleniyordum hatta çok eğleniyordum ama bir gün bir maceradan sonra Ribbit beni odasına davet etti ve sonra yaşadığımız maceradan sonra biraz sohpet ettik güzel gidiyorduk ama ta ki Ribbitin sorduğu o soruya kadar… “jax hayatında hiç.. pişman olduğun bir şey yaptın mı?” O anda işi şakaya alıp “peki ya sen hayatında hiç nefes aldın mı?” deyip yalandanda olsa güldüm. ‘Ribbit’ ise biraz gülüp ondan sonra kendi hikayesini anlatmaya başladı.. “benim ailem biraz katı mörmonlardı ama ben… değildim. Üniversiteye geçince ailemle tüm bağlarımı kopardım keşke yapmasaydım onları bir daha görebilmeyi çok isterdim..” dedi bende; “bunu bana sırt kendi hikayemi anlatayım diye mi söylüyorsun?” dediğimde ise
“Bana.. güveniyor musun..?” Deyince dayanamadım ve anlatmaya başladım.. anlattığım şeyleri bilirsiniz zaten herneyse bunları söyledikten sonra çökmüştüm ben.. çok kötü hissediyordum sonra Ribbit bence iyidir o eğer polisler peşine falan düşmediyse bence iyidir o.. dedi ve ben o an ona çok şey anlattığımın farkına vardım çünkü hayat hikayem resmen dram filmlerindeki gibiydi sonra ben “ö-özür dilerim sana çok şey anlatmış olmalıyım deyip gitmek için ayağa kalktığımda Ribbit.. O..o benim elimi tuttu…. Heryerim kıpkırmızı utanarak dona kalmıştım Ribbit ise gülümseyerek “bana güvendiğin için mutluyum..” dedi ve ben o an göz yaşlarına engel olamadım of çok utanç vericiydi bu yüzden “s****r bu çok utanç verici diyerek göz yaşlarımı silerek yerime oturdum göz yaşlarımı silerken kafamda sol tarafta bir şey hissettim gözümü kaldırıp oraya baktığımda Ribbittin kurdelesinin orada olduğunu gördüm utançtan kıpkırmızı kesilmiştim Ribbit “sırrın benle güvende “ dedi bende ona güvenilir bir gözle baktım..