Bölüm 7

“Kahve, Karışıklık ve Kırmızı Ruj”Bölüm 7: Fırtına, Öpücük ve Sessizlik ����️---Ezgi’nin kalbi hâlâ karmakarışık, ama ayakları kararlı.Emir’e bir tebessümle bakar.Yıllar süren hayranlık, birkaç saniyede anlamını yitirmiş gibidir.> “Eren… benim arkadaşım. Gerçekten sadece bu.”(Ama sesi çatallaşır… çünkü kalbi çoktan başka bir şey fısıldamaya başlamıştır.)Emir’in gözleri kararır.O an anlar ki:“Bu savaş daha yeni başladı.”---Ezgi bahçeye koşar.Soğuk fırtına saçlarını savurur,ruhuysa içindeki kasırgayla çoktan paramparçadır.> Kalbinin atışları vücudunu aşıp rüzgara karışır.Ve gözleri bir anda onu bulur:Eren.Bir ağaca yaslanmış, yumruğunu sıkarak beklemektedir.Ceketinin yakası açık, yüzü öfkeden yanmaktadır.Ama o mavilikler…Artık buz değil, yanan bir gökyüzü gibidir.Ezgi'nin adımları ona doğru hızlı, net ve bir o kadar da sersemce gider.Adeta başka bir dünyadaymış gibi.Rüzgar saçlarını savurur,ve o an Eren’in gözünde bir peri kızı gibi görünür.Zaman durur.Sadece ikisinin nefesi vardır.Eren, ağzını açıp bir şey söyleyecekken—Ezgi aniden,ve kalbinden gelen dürtüyle Eren’in dudaklarına yumuşacık bir öpücük kondurur.> O öpücük kısa ama sarsıcıdır.Bir kıvılcım gibi çakar,Ve ardından… sessizlik.---Göz göze gelirler.İkisinin de gözlerinde aynı ateş.Aynı tutku.Aynı karmaşa.Eren, yavaşça Ezgi’nin beline uzanır.Kaslı, sert kolları onu kendine çeker.Artık aralarında mesafe yok.Aynı oksijeni soluyorlardır.Nefes nefese…Kalp kalbe…Sanki dünya durmuş,bu an ikisinin olmuş gibidir.Eren, Ezgi’nin kulağına fısıldar:> “Bunu sen istedin.”Ve ardından,dudaklarını onun dudaklarına bastırır.Öpücük bu defa, bir fırtınadır.Uzun, yoğun, nefessiz…Sanki aynı akciğeri paylaşıyorlardır artık.Sanki aşk, oksijenin kendisidir.---Ve uzaktan biri onları izliyordur: Emir.Yüzünde önce şok.Sonra kırgınlık.Ve en sonunda:Takıntı.> “Ezgi benim olmalı. Ne olursa olsun.”“Kimseye bırakmam.”---Ve bir diğer gölgede Patron Şıllıknaz!Elinde kahvesi, ağzında pipet ama gözleri ateş gibi!> “Ayyyyy bebeğim bu neeee!!!?!”“Bu nasıl bir sahne? Bu nasıl bir kimya?”“Ben buraya aşk için geldim ama HOLLYWOOD FİLMİNE düştüm şekerim!”Kendi kendine not alır:Ezgi: Kalbini özgür bıraktı. Cesur, perimsi, çırteğğ.Eren: Öfkesiyle aşık, tutkusu olay! Adam safi adrenalin!Emir: Yenilmiş değil, plan yapıyor... karanlık sulara yelken açtı bu çocuk!Aşk: Bu saatten sonra kimsenin kontrolünde değil.Şıllıknaz burnundan püskürte püskürte yudum alır latte’sinden:> “Aşkın merkezi artık bu bahçede şekerim.Ve Şıllıknaz ne der?O öpücükten sonra, hiçbir şey eskisi gibi olmayacak.Devam ediyoruz cınımmm, bu hikâyeyi yazarak değil, yaşayarak bitireceğiz!” ������---