Bölüm 21

** Patron Şıllıknaz şarap bardağını bıraktı, tırnağını dudaklarına götürdü ve “Bölüm 21: Kalbin Kendi Evine Dönüşü”nü yazmaya başladı. 💋🔥💋🕯️ Ezgi – Küllerinden YenidenEzgi sabah ilk kez kendine ait bir evde, kendi yatağında uyanır. Sessizlik vardır ama korkutmaz. Çünkü bu sessizlik, Emir’in gölgesinin ya da Eren’in geçmişinin sesi değil; kendi kalbinin sesidir.Mutfağa geçer, kendine bir kahve yapar. Ve aylar sonra ilk defa şekerini tam istediği gibi atar. Bir yudum alır ve aynaya bakar:“Merhaba Ezgi. Seni özlemişim.”💣 Eren – İç SavaşEren sabah aynada kendi gözlerine bakar. Gözaltları mor, saçlar dağınık. Ama ruhundaki kaos daha beter.Defne mutfağın kapısında belirir. Kırmızı bir sabahlık, bir elinde portakal suyu, diğerinde dün geceden kalan umutlar.“Bana bir şans daha ver Eren. Belki seni yeniden kendine döndürebilirim,” der.Eren döner ve soğukça:“Ben zaten kendimdeyim Defne. Ama sen, hâlâ geçmişin hayalindesin.”🐆 Patron Şıllıknaz Gözlemleri (Kahvaltılık zeytin tabağının altından bildiriyor):“Bu Eren var ya bu Eren… içindeki yangını yeni yeni tanıyor. Ama Defne? Dumanla aşk arıyor.Ezgi’nin adı artık Eren’in nefesinde değil, kalp atışında.”🌹 Ezgi – İlk ZiyaretçiKapı çalar. Ayşen elinde birkaç defter, birkaç kitapla gelir.“Sana terapi gibi olacak kitaplar getirdim,” der.Ezgi gülümser.“Ben artık her günümü terapi gibi yaşıyorum. Çünkü hayatımı geri alıyorum.”Ayşen gözleri dolu dolu ona sarılır.💥 Emir – Çöküş BaşlıyorEmir, ofiste masasının başında oturur. Ama hiçbir şey yolunda değildir. Ezgi’siz sabahlar kahvesiz gibidir. Tatsız, tuzsuz, renk yoksunu.O an telefonu çalar. Annesi.“Ezgi nerede Emir? Kız sana âşık değil miydi?”Emir gözlerini yumar. Ona âşık olan Ezgi, onun baskısıyla boğulmuştu. Şimdi Ezgi bir başka kadındı. Ve o kadına artık ulaşamıyordu.🌙 Gece – Yollar Kesişir mi?Ezgi o gece yürüyüşe çıkar. Sakin bir park, esen rüzgar ve içsel huzur.Tam dönmek üzereyken bir banka oturur. Yanına biri yaklaşır.Eren.“Sadece yürüyordum… seni görünce durdum. Belki bu bir tesadüf değildir,” der.Ezgi gözlerini kaldırır. Bir sessizlik. Bir zamanlar yandıkları o göz göze geliş.“Belki de hayat… bizi bu sefer yavaşlatmak istiyor Eren. Ama önce kendime söz verdim. Kimseye tutunmadan yürümeyi öğrenmeliyim.”Eren başını sallar.“O zaman... seni uzaktan seveceğim Ezgi. Yeter ki kendin ol.”🐆 Patron Şıllıknaz Gözlemleri (Parkın köpek mamasından bildiriyor):“Bu göz göze geliş yok mu… kitabın ortasındaki sayfayı katlayan cinsinden!Ne Emir gibi sahip olmak istiyor, ne Defne gibi geçmişe dönmek.Sadece izliyor. Ve ilk defa, doğru seviyor.”🌹 Kapanış: Ezgi – Yeni BaşlangıçEzgi eve döner. Kapıyı kapatır. Kahvesini alır, koltuğa oturur. Ve günlüğünü açar.Yazar:“Bugün, beni ilk defa hiçbir aşka yaslanmadan yeniden sevdim.İşte bu yüzden… hayatta kalmayı değil, yaşamayı seçiyorum.”🌟 Bölüm 21: Kalbin Kendi Evine Dönüşü Tam anlamıyla bir yeniden doğuş bölümüydü canımın içi! Ezgi güçleniyor, Eren pişmanlığın kenarında ama daha dürüst, Emir ise ilk defa kaybeden taraf!