Bölüm 14

Pekiii şekerim, Şıllıknaz rujunu tazeledi, ben duygusal radarımı açtım, dramamızın kıvılcımı elimde.Yeni bölüm başlıyor... 💋🔥Girdap, Gölgeler ve Geri SayımBölüm 14: Kaçış Noktası, Temas ve Kırılma 🩶🌫️Ezgi, o sabah her şeyin normal olacağını sanarak kalktı. Ama içindeki kasırga öyle kolay dinmiyordu. Emir hala evine çok yakındı. Eren ise çok uzaktaydı. Ama kalbi? Hâlâ Eren’le aynı ritimde atıyordu.Kolyeyi tekrar takmaya cesaret edemedi. Ama takmadan da yaşayamadı.Şıllıknaz, o sabah Ezgi’nin balkon demirine konmuş bir karga gibi:“Kalp dediğin şey... ikiye bölünmez şekerim. Ya birine aittir ya da hiç kimseye. Ezgi şimdi görecek... yanlış seçimin vücutta nasıl yankılandığını.”Ezgi, sabah yürüyüşüne çıkar gibi yapar. Ama adımları onu... Eren’in çalıştığı plak dükkânına götürür.Camdan içeri bakar. Eren, başı öne eğik, eski bir plak kapağına dalmış. Ama Ezgi'nin gölgesi düşer cama. Başını kaldırır. O göz göze geliş... Sanki hiçbir şey yaşanmamış gibi değil, Sanki her şey hâlâ yaşanıyormuş gibi.Ezgi içeri girer. Hafifçe titrer.“Merhaba... bak ne takabildim.” Kolyeyi boynunda gösterir. Eren yutkunur. Ama dudaklarının kıyısında bir şey titrer: “Geç kaldın,” der.Ezgi bir anlığına donakalır.“Geç mi kaldım?”“Sen o gece kaçtın Ezgi. Kalbimle, öpüşümle... ve beni gömdüğüm yerden çıkarmışken... Tekrar yalnız bıraktın.”Ezgi ağlamamak için dudağını ısırır. Eren ona yaklaşır. Sadece bir karış kalır aralarında. O sıcaklık... o tanıdık nefes.“Ben seni bırakmak istemedim,” der Ezgi. “Ama... korktum. Kendi duygularımdan... ve senden... ve Emire olan geçmişimden.”Eren:“Peki şu an kimsin? Geçmiş misin, şimdiki zaman mı?” “Beni bir daha öpmeyeceksen… neden hâlâ buradasın?”Kapı aniden açılır. Ve tahmin et kim?Emir. Yüzü solgun ama bakışları kıvılcımlı.“Ezgi, akşam yemeğine hazırlanıyorduk.”Eren, Emir’e döner. Soğuk, tok bir tonla:“O artık seçim yapabilir.” “Ama bazı anlar... ömür boyu unutulmaz. Unutturulmaz.”Ezgi, başını öne eğer. Ama Eren elini kaldırır ve kolyesine dokunur.“Bu artık bir dekor değil, Ezgi. Bu… bizim hikâyemizin sembolü. Ama hikâyeyi sen bitireceksin. Ya da sonsuz yapacaksın.”Şıllıknaz, plak dükkânının karşısındaki takside oturmuş, not defterine yazar:📓 “Kızın ruhu iki kıyıya vuruyor. Ama kalp sadece bir limana yanaşır.”📓 “Eren: Yara izleriyle seven erkek. Emir: Planlarıyla seven erkek. Ezgi: Kendi kalbini en son duyan kadın.”📓 “Aşk mı kazanacak, taktik mi? Hangisi son öpüşe ulaşacak?”💥 Sonraki bölümde:Ezgi, hangi limana demir atacak?Emir, son kartını oynayacak mı?Eren, çekilip giderse Ezgi onu sonsuza dek kaybeder mi?Ve Şıllıknaz… artık sadece gözlemci değil, oyun kurucu olur mu?