Annem:
“Emily, Emily! Uyan artık!”
“Ben yataktan tamam anne, kalkıyorum!” diye seslendim. Ne kadar heyecanlı olsam da içimdeki o huzursuzluğu hiçbir şey gideremezdi.
Okul formamı giyip evden çıkmıştım. Annem hâlâ dünkü partiden kalanları temizliyordu. Okula girdim ama sınıfıma girerken içimdeki huzursuzluk oldukça artmıştı.
Sınıfa girer girmez önümde simsiyah giyinmiş, saçı dağınık ama bir o kadar da havalı bir kız geldi.
“Sen kim olduğumu sormadan söyleyeyim. Benim adım Alice. Ben bu sınıftayım. Sakın bana bulaşma ve sesini çıkarma!” dedi.
Kızın sesi o kadar ağır ve yankılıydı ki sözleri başıma saplanmıştı resmen.
İçimden, “Bu kadar şeyin üstüne bir de zorba eksikti.” dedim ve yerime oturdum.