Beynimden vurulmustum adeta nasıl olurdu? İmkansız diye bir şey gerçekten yokmuydu yada ben iyice kafayı mı yemiştim anlayamıyordum şuan olan herşey bir rüya miydi gördüğüm kişi gerçek olabilir mi? Hayır bu imkansız peki imkansız neydi? Peki imkansız diye birşey varmıydı? Kim kkimiveya neyi imkansız bulabilirdi? Bu bir rüyamızı hayır hayır bu kesinlikle bir kabustu. Peki imkansizlik diye bir kavram varmıydı? Hayat bize imkansız ama lütfen olsun desteklerimizi verdiğinde neden uzuluyorduki zaten onu dilemiyormuşuz gibi neydi bu his ihanet,kandirilmislik,üzüntü,sevinç,mutluluk,heyecan hayır hiç biri değildi karanlık bir yoldaki tek isiginizin sonmesiydi sanki dönen dünya durumuydu hiç hayır hayır dönene dünya durmazdı ama sizin dünyanız birkin durmayı yok olurdu. Herşeyi bazen sonra düşünücem diye köşeye atarız şuanda bunu yapmam gerekiyor ama insan bazen yapmaz aklı durur. Bazen sorgulamamalı gerekirken sorgulamak ister her ne kadar yapmaması gerekse bile ama ben hep aklımı dinlerdim saçmalıklara bulaşamadım bu sayade yine aynısın yaptım. Şaşkınlığını hemen bir kenara bırakıp sahneye ilerledim tebrikler alkışlar duyuyordum ama benim aklımdaki düşünceler tamamen farklıydı. Sanki bir anda dünyamdan bütün oksijenim çekilmişti nefes alıyordum ama neden ciğerlerime ulaşmıyordu sanki nefes boğazımda tıkanıp kalıyordu ve beni öldürüyordu oluyordum sanki canım yanmazken bir o kadar da çok acı vardı sanki kan dökülmeden bir insan ölebilirdi sanki bedenim burdaydida ruhum iste onu bende bilemiyorum benim ruhum nereye kacmistida böyle bir boşluğa düşmüştüm ruhumla bedenim ayrilmistida ben aralarında eğilmiştim sanki
Sahneye çıkıp ödülümü aldim bütün tebrikler tesekur ederek okul çıkışına ilereldim. Yesim ve Ecem arkamdan seslenmislerdi ama hiç arkama dönmeden ilerledim biliyordum kaderden kaçılmazdı ne yapmanızda o sizi gelir bulurdu ilk defe bukadar kaçmak istedim ben kimsesiz Lalindim kimsesiz 8 harf ama bir hayat boyunca takılan lakap hızlı adımlarla durağa ilerledim. Gelen otobüs hangisi bizim kaldığımız eve mi gidiyordu hiç bakmadan bindim sadece uzaklaşmak istoyordumbkimden veya neyden bilmiyorum ama uzaklasmak istiyordum. Elimdeki telefon çalmaya başladı arayan kişi Yeşimdi
aramayı yanitlayip telefonu kulağıma götürdüm "Efendim" Yeşim sinirle soluk soluğa konuşmaya basladi "Lalin birseymi oldu neden hemen okuldan çıktın?" Bana sinirliydi farkindaydima ama kızmak yerine kötü birşey olup olmadığını soruyordu "Hayır kötü birşey olamdi sadece yorgunum eve geçip dinleneceğim" arkadan Ecemin sesini duydum "Tamam Lalin eve geç bizde zaten ece geçiyoruz. Eve geçince konuşuruz" konuşmaya basladim "Tamam görüşürüz" Yeşim ve Ecem görüşürüz dedikten sonra telefo kapandı.
***
15 yıl önce
Küçük kızın kosusturmalarini izliyorlardı.Annesi kızına seslendi "Lalin koşma terliyceksin sonra hasta oluyorsun" küçük kızın "Birşey olmaz anneee" diye bağırmasıyla eş zanlı olarak ayağı takılıp düştü. Düşmesiyle eşit hızda ayağa kalkip koşmaya devam etti.hşer hafta sonu yaptıkları gibi Lalinin annesi Leyla babası Ömer ve arkadaşları Sevgi ve Ahme'le buluşmuşlardı Sevgi ve Ahmetin çocuğu Alper Lalinin tam aksi bir çocuktu sesiz sakindi Lalin enerji dolu bir çocuktu. Yaptığı bir çok sey anne ve babaları güldürürken Alperi sınır ediyordu çünkü durmadan Alpere bulaşıyordu.Simdi ise Lalin ortalıklarda koştururken Alper bir köşede oturuyordu Sevgi ve Ahmet Alperin doğum günü için hazırlık yapmaları gerektiği için alışveriş merkezine gitmek için yavaş yavaş kalmaları gerktiğini söyleyip cikacaklarken küçük kızın ısrarıyla hep beraber gitme kararı almışlardı Leyla,Ömer,Lalin bir arabaya Sevgi,Ahmet,Alper bir arabaya geçmişlerdi. Normal bir şekilde ilerlerken birşey oldu ondan giden Alperlerin arabasının önündeki araba bir anda frene basıp durdu Alperlerin arabasi yüksek hızla öndeki arabaya çarptı. Arkadan gelen Lalinlerin arabasında onlara çarptı çevrede kazayı girenler hem ambulansı aradı üç arabanın içinde bulunan bütün herkes hastaneye kaldırıldı bütün yakınlar ameliyathaneden çıkacak tek bir haberi bekledi ve herkesi yıkan ve bir kız çocuğu ve bir oğlan çocuğunun kimsesiz tabiriyle bir ömür yaşayana cümle kuruldu "Çocuklar dışında bütün hastaları kaybettik başınız sağolsun" çocuklar uyandığında onlara tek bir cümle kuruldu "senin dışında herkes öldü" Alper Lalinin Lalin Alperon öldüğünü düşünerek büyüdü ve bu en acısıydı