Nefret doluydum. İki gün önce taşınmıştık, her şeyimi geride bırakmıştım. Arkadaşlarımı, hocalarımı, sevdiğim çocuğu... Parkta oturup buraya taşındığımız güne lanet okuyodum. Etrafta kalabalık oluştu. Bu kalabalığın nedeni neydi? Sonra onu gördüm. Bütün kızlar etrafına toplanmıştı. Kendini bir şey sanıyordu. Bir de bunla uğraşamazdım. Oradan uzaklaşmak adına ayağa kalktım. Birine çarpmıştım. Kızın elindeki içecek onun üstüne döküldü.
-Özür dilerim.
İçimden bir oh çektim, nefretin verdiği sinirle.
-Ne yapıyorsun sen?
-Kusura bakma yanlışlıkla oldu.
-Beni takip et hemen, bu kendi kendine temizlenemez.
Çaresizce onu takip ettim. Beni lüks bir arabanın önüne getirdi.
-Burada bekle. Bir yere kaybolma.
-Tamam?
Elinde bir poşetle arabadan indi. Poşeti bana uzattı.
-Bu ne şimdi?
-Mahvettiğin kıyafetlerim.
-Ne yapacağım ben bunları?
-Mahvettiğin gibi düzelteceksin.
Elinden poşeti sertçe alıp ordan uzaklaştım. Sesli sesli söylenerek gidiyordum eve doğru.
-Lanet olsun! Taşındığımız yetmiyormuş gibi bir de bu çıktı başıma.
