Bölüm 7

Gözlerim çok kötü yanıyordu. Sanki gözüme giren toprak değilde ateş kıvılcımıydı. Douma beni sonsuzluk Kalesi'nde bir çeşmenin başına getirdi. Dikkatlice gözlerimi yıkadım ve sonunda iyi görmeye başladım. Douma iki parmağını göstererek -"Bu kaç"dedi -"İki"diye cevap verdim. Douma bi sevindi bi sevindi sanarsın bütün Hashiraları öldürmüşüm. Sevinince tatlı oluyormuş onu anladım. Tam ayağı kalkıp başka bir yere gidecekken -"Eğlendiniz mi bari? "Diye bir ses duyduk. Sesin kime ait olduğunu anlamak için etrafımıza bakarken Akaza'nın bize yüksek bir yerde olduğunu gördük. -" Çok eğlendik Lord Akaza. Lord Chi o beyaz saçlı Sanemi'yi çok güzel yere serdi o anı görmeliydin"dedi -"Sizin salak çocuklar gibi eğlenmenizi izleyip vaktimi boşa harcayamazdım"dedi Akaza. Sonra olduğu yerden aşağı inip yanımıza geldi. "Efendi Muzan sizi bekliyor. Hadi gelin" dedi. Muzan'a hesap vermek üzere yola çıktık. Douma ile Akaza'nın arkasından yürürken Douma'nın koluna dokundum. Douma bana şaşkın bir bakış attı -"Muzan bizi öldürmez dimi? "Diye sordum ona. Douma'nın suratında küçük bir gülümseme belirdi -" Merak etme öldürmez. En fazla hesap sorar ondan da birşey olmaz"dedi -"En son bunu söylediğinde seni ormanda bulmuştum seni aptal. Üstelik neredeyse ölüyordun"dedi Akaza alaycı bir ses tonuyla. Kısa bir süre sonra Muzan'ın taht odasına ulaştık. Muzan tahtında oturmuş sanki bize işkence edecekmiş gibi suratla bizi bekliyordu tipini sevdiğim. Muzan'ın önüne geldiğimizde Douma ve Akaza tek dizlerinin üstüne çöküp başlarını öne eğdiler ben ise önce onları bekledim sonra ben de iki dizimin üstüne çöküp başımı yere koydum...