Günlerden normal bir gün biz yine köye saldırmak için akşam olmasını bekliyoruz bir gün onlar bize saldırırlarsa zort olucaz yemin ederim. Adamlara haftada 3 gün baskın atıyoruz müsait olmayan bir durumda yakalarsak hem onlar hem de biz rezil olucaz. Neyse çok söylendim hadi gidelim de hashiralarla hem laf sokup hem kavga edelim. Hashiraların köyüne ulaştığımızda bütün hashiraların bir saraya girdiğini gördük. Bunların bir kralı mı var dı? O saraya girip kral olduğu bile belirsiz kişinin önünde ekibimle "Uvvaaaaa"yapmak çok isterdim(Bu yer Kpop Demon Hunters filminden alınmıştır) amma velakin görevimiz olduğundan bu hayalimi gerçekleştiremeyeceğim ama olsun ben de adam yerim hihihihi. Neyse ikiye ayrıldıktan sonra ikimiz köyün bi başına diğerleride diğer başına gitti. Bana da şansıma mahkeme duvarı gibi suratı olan Akaza denk geldi mübarek adam hiç konuşmuyor bari mi yalandan konu aç ta konuşalım ne bu soğukluk görevdeyiz diye mi acaba ya da artık Douma ile birlikte olduğumuz için mi diye düşündüm sonra ise saklandığımız yerden insanları gözlerken Sanemi ve Obanai'yi gördüm. Bu adamlar bu saatte ne yapıyorlar dı? Kahve içmeye desem onlar kahve içmiyor, kafa çekmeye desem ikiside içmiyor abi ne yapmaya gidiyor bunlar. Akaza'ya dönüp merakla sordum
-" Bunlar bu saatte ne yapıyorlar? "Diye. Akaza'da sakin bir ses tonuyla
-" Ne olur ne olmaz diye devriye geziyorlar"diye yanıtladı sorumu
-"Ama biz buradayız bizi tehlike olarak saymıyorlar mı? "Diye sordum bu sefer de Akaza sabır dilermiş gibi iç çekti ve bana bakarak
-" En büyük tehlike biziz zaten, seni görmedikleri için dua et görselerdi seni anında yere sererlerdi"dedi ardından ayağa kalktı. Bana da kalkmam için bir işaret yaptıktan sonra hashiraları sanki başka bir işimiz yokmuş gibi takip etmeye başladık. Takibimizin sonunda Akaza birden bire hashiraların önüne atladı ona şaşkınlıkla baktıktan sonra iç çektim ve
-"Abi ciddi misin ya"diye söylendim. Topuklu güzel bir ayakkabı giymiştim ve bide hashiraların önüne mi atlayacaktım. Topuklularla savaşmak yürümekten daha kolay yemin ederim. En sonunda mızmızlanmayı bırakıp nazikçe çatıdan indim ve koşarak Akaza'nın yanına geldim. Hashiralar bize gördüklerine pek memnun gibi görünmüyorlardı en azından Obanai öyleydi ama Sanemi nedense bizimle karşılaştığından çok memnun görünüyordu. Bakışları da bakış değil zaten sanki beni yiyecekmiş gibi bakıyor tövbe yarabbim umarım ölmem...