Bölüm 17

-"Ay çok teşekkür ederim. Ben de senin destekleyici tavrını seviyorum"dedi ve eliyle yüzümün önündeki bir tutam saçımı geriye attı . Saç tutamımı arkaya attıktan sonra yürümeye devam ettik. Yürürken saçma sapan da olsa bir çok konu hakkında konuştuk bunların arasında benim yediğim dayaklar ve yediğim azarlar da vardı. Yürümeye devam ederken bir de ne göriyim. Muichiro ve Tanjiro bizden 3 metre ötede birşeye kahkahalarla birşeye gülüyorlardı. Ne kadar tatlı görünüyorlardı, düşmanlığımızdan onların sadece birer çocuk olduklarını unutmuştum. -"Ne kadar tatlılar"dedim onlara bakarken. Douma bi onlara bi bana baktı ve konuşmaya başladı -"İlerideki çocuklarımızda böyle anlar yaşayacaklar o zaman da onlara böyle hayran hayran bakarız"dedi eğlenceli bir tonla -"İleride çocuklarımız olacağını ne biliyorsun? "dedim sorgulayıcı bir tonla. O da derin bir nefes aldı -" Sadece bir tahmin, eğer olursa dünyanın en mutlu iblislerinden olabilirim"dedi. Bir kahkaha patlattıktan sonra Sonsuzluk Kalesi'ne geri döndük. Kaleye döner dönmez Akaza bizi o meşhur yüzüyle karşıladı ve bizi Muzan'ın çağırdığını söyledi. Muzan'a gitmekten Muzan'la kanka olucam bu gidişle birşey demeyip gittik. Muzan'ın önünde diz çöktükten sonra Muzan tahttından kalkıp bizim etrafımızda dolaşmaya başladı. Arada sırada duruyor ve sonra devam ediyordu. -Size bir görev vericem ve eğer başarısız olursanız buraya gelmeye tenezzül bile etmeyin"dedi sert ve otoriter bir ses tonuyla sonra planı anlattı. Plan basitti, köye saldır, hashira öldür,mavi örümcek zambağını bul ve buraya gel. Çanta da keklik gerçi önceki görevde de bunu demiştim ama olsun o görevde takviye gelmişti yoksa yani Tengen'i bırak eşlerini de öldürmüştük diye kendimi teselli ettikten sonra Muzan'ın huzurundan ayrıldık. Herkes kendi odasına geçti ve yarın akşam için dinlenmeye başladı. Ben de önce saçımdaki Sakura'yı masaın üstüne koyup sonra da orada bulduğum bir kitabı okumaya başladım...