Bölüm 15

Gözlerimi açtığımda sonsuzluk Kalesindeydik. Akaza, Douma ve Daki bana sanki komadan kalkmış gibi bakıyorlardı, Sanemi sanırım biraz fazla güçle vurdu. Arkadaşlarım komaya girdiğimi sanmışlar canım arkadaşlarım benim. -"Ah öldün sandım. Bir daha asla böyle birşey yapma tamam mı tatlım"dedi Douma endişeli ve biraz da yapmacık bir ses tonuyla. Akaza ona bir yan bakış attıktam sonra bana döndü. Beni süzdükten sonra -"Öldüğüne şaşırdım doğrusu"dedi. -"Ben de yaşadığıma şaşırıyorum"dedim ona karşılık olarak. Neredeyse 10 dakika sonra hepsi gitti çok şükür. Yataktan kalktım ve sanki kalenin sahibi gibi kalede dolaşmaya başladım. Buranın kale olduğuna şaşırıyorum bazen bir sürü balkon gibi şeritler var mübarek daha güzel birşey yapamazdınız mı arada bi o balkon şeritlerine takılıp düşüyorum zaten auram düşüyor. Fakat bunları takmadım çünkü takmaya değmezler, kakedeki yürüyüşüme devam ederken birşey gördüm. Muzan, Kokushibou, ut çalan kadın ve vazodan çıkan tipini sevdiğim garip iblis birşey konuşuyordu. Merakıma yenik düşüp gizli bir yere gizlendim be dinlemeye başladım. Yalan söylemicem hiçbir halt duyamıyorum ama yakına gelirsem de görünürüm o yüzden burada dinlemeye çalışacağım. Duyduklarımın%80 i Tanjiro, %10 u Sanemi ve geriye kalan%10 uda benimle alakalıydı. Tanjiro lafını abartısız en az 150 defa duydum ya. Bu kadar hayransanız gidin söyleyin hayranınız diye. Tam dinlemeye devam ediyordum ki birden elbisemin ensesinde bir çekme kuvveti hissettim direnmeye çalıştım ama nafile adam beni Muzan'ın önüne itti ve bir köşeye oturdu. Adama baktığımda kendisinin siyah tenli boynuzlu ve pembiş saçlı Mitsuri ile dövüşen tipsiz iblis olduğunu farkettim. Korkudan bağırıp kaçmamak için kendimi zor tutuyordum. Muzan hariç hepsi birbirinden korkunç görünüyorlardı. Muzan' a karşı diz çöktüğümde Muzan başını eline elinide tahtına dayamış bana bakıyordu. Abi niye bakıyorsun demek çok istedim lakin canım kıymetli o yüzden demedim. Muzan bana 10 saat nasihat+ tehdit+ bide azıcık övgü verince hemen ayağıma kalkıp onu selanmladım sonra kendimi bulunduğumuz yerden aşağı fırlattım 30 ya da 35 saniyelik düşüşümden sonra bir balkona inebildim. Derim bir nefes aldım, lakin faha sonra benden uzun birisini gördüm ve ufak bir çığlık attım. -"Hey bağırmana gerek yok benim"dedi Douma ellerini teslim olur gibi kaldırarak. Elimi kaldırıp göğsüne bütün gücümle vurdum lakin Douma gram yerinden oynamamıştı.