Bölüm 5

Izdırap verenler geceleri artık tek tek gelmiyor, her gece birini götürüyorlardı.Kaçış planı, duvarlara gizlenmiş kodlar sayesinde şekillenmişti. Thomas, Teresa, Minho ve Bella sürekli notlar alıyor, haritalar üzerinde çalışıyorlardı.Ama bir kişi sürekli Bella’ya göz ucuyla bakıyordu.Newt .⸻Gece Bir gece çığlık sesiyle uyandılar.Grieverlar gelmişti.Bu sefer kulübelerden birine saldırıyorlardı. Herkes kaçışırken, Bella bir çocuğun (Chuck) içeride kaldığını fark etti. Hiç düşünmeden koştu.Newt onu durdurmaya çalıştı:“Bella! Dur, içeri girme!”Ama çok geçti. Bella içeri daldı. ⸻İçeride Chuck köşeye sıkışmıştı. Bir Griever pençesini kaldırmak üzereydi. Bella eline geçirdiği sopayla yaratığın dikkatini dağıttı. Griever ona döndü, tam saldıracakken…“Bella!”Newt içeri dalmıştı. Griever’ın önüne geçerek Bella’yı itti ve yaratıkla burun buruna geldi. Gözlerinde korku değil, kararlılık vardı.Son anda Thomas Minho’yla birlikte içeri girip yaratığı tuzağa düşürdü.Griever kaçtı.Herkes dışarı çıktığında Newt’in yüzü kan içindeydi ama gülümsüyordu.“Daha önce hiç… böyle korktuğumu hatırlamıyorum,” dedi Bella’ya.“Ben de… birini kaybetmekten bu kadar korkmamıştım,” dedi Newt.Birbirlerine baktılar.Uzun. Sessiz. Ve her şeyin değiştiği bir bakış. ⸻Sabah Ertesi gün kaçış planı konuşuluyordu. Thomas, duvarlarda buldukları kodları açıklıyordu. Teresa bir noktayı işaret etti:“Giriş burası olmalı. Grieverların geldiği yer… belki de çıkış.”Minho, “Orası ölüm bölgesi!”Bella gözlerini kıstı: “Belki de çıkış yolu da orada. En karanlık yerden geçmeden ışığa ulaşamazsın.”Newt, Bella’ya baktı. Onun bu kadar cesur oluşu… bazen Thomas’tan bile fazla öne atılması… kalbindeki düğümleri çözüyor gibiydi.“Bu kız… cesur. Korkusuz. Ve ben… ona her geçen gün daha da bağlanıyorum.” ⸻Gece Konuşması Kaçış planı yarın uygulanacaktı. Newt gece Bella’nın yanına gitti. Sessizlik vardı bir süre. Sonra:“Belki de başaramayacağız,” dedi Newt.Bella, “Belki de başaracağız.”“Sen geldiğinden beri her şey değişti.”“Bu kötü mü?”Newt durdu. Sonra başını salladı.“Hayır. Bu… beni uyandırdı.”O anda birbirlerine çok yakındılar. Dudakları arasında bir karış bile kalmamıştı. Ama Newt, hafifçe geri çekildi.“Yarın… çıkabilirsek… o zaman sana bir şey söyleyeceğim,” dedi ve uzaklaştı.Bella, rüzgarda saçlarını savururken sadece mırıldandı:“Ben de.”