♫ La Siréne a Chanté - Hemsaye
Deniz dalgalıydı, kara bulutlar gökyüzünü kaplamıştı ve uzmanlar uyarmıştı.
"Fırtına geliyor! Sahil kesimindekiler dikkat etmeli ve deniz kıyılarına yaklaşılmamalı!"
Kulübelerini terk edip sıcak evlerine giden cankurtaranlar ve kapatılan sahil girişi Lalisa'ya engel olamamıştı; parçalanan tel örgünün altından sıyrılıp içeri girmeyi ve avuç içini soydurmayı başarmıştı. Gerçi kanayan eli umrunda bile değildi çünkü daha büyük bir sorunu vardı, anlayamıyordu; sanki bir şey, biri ya da birileri onu buraya çağırıyordu ve yerinde duramıyordu. Ne zaman sahilden uzaklaşsa fısıltılar beynini ele geçiriyordu ve adeta yürüyen bir ölü gibi kendini derin suların kolları arasında buluyordu.
Bej rengi yağmurluğunun fermuarını boğazına kadar çektikten sonra giydiği uzun sarı çizmeleriyle kıyıya doğru ilerlemeye devam etti. Islanan kumlar yüzünden bata çıka ilerliyordu ancak büyüye kapılmış gibi şiddetle vuran dalgalara yaklaşmaya devam ediyordu.
Aniden gürleyen gök büyüyü bozdu, ilizyon sona erdi ve Lalisa olduğu yerde öylece durdu. Nerede, ne yapıyor olduğunu anladığı anda ıslandığının bilincine varıp üşümeye, dahası titremeye başladı. Tam o sırada, kıyıdaki kayalıkların arasındaki parlaklık dikkatini çekti.
Dalgalar çizmelerine ulaşıncaya kadar kayalıklara yaklaştığında ise, gözleri şaşkınlıkla açıldı. Kasvetli gökyüzüne rağmen parlayan şey kuyruktu, ağlayan bulutlara eşlik eden beden ise yaralı bir denizkızı.
"Yardım et.."
𓇼 ⋆｡˚ 𓆝⋆｡˚ 𓇼
𓇼 Değerlendirmeyi unutmayıınn.