Ağabey lerim'in kavgalarına uyandım bıkmış bir şekilde iç çektim ve pijamalarım ile aşaya indim ve ağabey lerim orda kavga ediyor lar dı saray uşa mıza döndüm "yine ne için kavga ediyorlar Sebastian" Sebastian cevapla dı "yine evlilik konusunda kavga ediyorlar pirensesim" dedi bıkkın bir şekilde iç çektim ve ikisini ayırdım "sabah sabah yine neyin kavgasını yapıyor sunuz siz ikiniz!" dedim "ya bu gelmiş bana diyo evelnicek sin!" Dedi Ron "evet dedim çünkü kırallın bir kıraliçeye ihtiyacı var" dedi rosas ve evet o ikisi benim ne yazık ki abeğlerim di ron derin bir nefes aldı "lan kıral olan sen sin ben değil" derin bir nefes aldım "offf tamam ikiniz de kpayın çenenizi yoksa ikinizi uçurumdan itmek zorunda kalıcam" dedim şaka yoluyla rosas hemne konuştu gözleri fal taşı gibi açıldı "aaa sen şuan bir kıralımı tehdit ediyorsun ben bile kendimi tehdit edemiyorum büyük bir suç" dedi "abi tamam kapa çeneni" rosas tahta çıktı ve konuştu "göklere yemin ederim atlarım surdan kıralsız kalırsınız valla" Ron gözlerini devirip gider bende peşinden gittim odasına vardımda biyere gitmek için hazır landını gördüm hemen içeri girdim "abicimmmmmm bende gele bilirmiyim s3ninleee?" Ron başını şiddet le iki yana salladı "hayır hayır ravy olmaz kesinlikle olmaz!" dedi "ama abi lütfen benim burda canım çoookkk sıkılıyooo" "ravy hayır dediysem hayır!" Ona yalvarmaya devam ediyor dum"Ama neden baiiii" Ron bu sefer biraz sinirliydi "çünkü biz suikast çılar olarak tehlikeli görevlere çıkıyoruz anladın mı!"
Baya bi yalvarmanın ardından kabul etmek zorunda kaldı "iyi tamam gel ama sözümden çıkmicak sın anlaş tık mı?" Neşeyle yerimde zıpladım "yasasınn anlaştık tamam kabul" diyip odama hazırlanmaya gittim bir kaç saat sonra hazır bir şekilde abeğim ile yola çıktık ben raven Ashobourne ve ailemin intikamını almaya ant içtim.
oraya vardımızda ev normal bir çift evi gibi duruyordu içeri girdimizde pembe saçlı bir kız bizi karşıladı "hoş geldin Ron ve yanındaki kız kim?" dedi "o benim kız kardeşim raven" "merhaba" demekle yetindim sadece "merhaba ben lia" dedi neşeli bir tonla sonrasında abeğim bana kalıcam odayı göster di bir tek kişilik bir yatak ve bir gardrop ve masa vardı küçük ama güzel saraydaki odamın üçte biri değildi ama tatlıydı abeğim aşaya indi ve bende kıyafet lerimi yerleştirip aşaya indim bir konudan söz ediyor lar dı siyah saçlı çocuk konuştu "kutsal gökler aşkına neden o üç kişi ile bir şalışıyoruz?" dedi sinirli bir şekilde çıkıştı lia siyah saçlı çocu sakinlestirmeye çalıştı "tamam sakin ol Oliver sadece..." lia tam lafın bitirmeden abeğim lafın kesti "işi halletim Oliver tam da bir kaç saat sonra burda olucak o üç kişi ve içlerinden birini zaten çocuklumdan beri tanıdım biri" "tanrım sen bu yolda bize yol göster lütfen" dedi Oliver dua ederek umarım o düşündüm kişi değildir...