Liman sahası tam bir kaos yerine dönmüştü. Baran’ın siber saldırısıyla kontrolden çıkan dev vinçler konteynerleri askerlerin üzerine fırlatıyor, projektörler kör edici şekilde çakıyordu.
Kuzey, Dimitri’yi omzuna alıp Baran’ın açtığı sığınak konteynerinin içine daldı. Dimitri’yi güvenli bir köşeye bıraktıktan sonra hızla arkasına döndü. Konteynerin karanlığından sıyrılan siluet, elindeki taşınabilir hack cihazıyla tuşlara vuran Baran’dı. Saç sakalı hala dağınıktı ama gözlerinde aylardır sönmüş olan o dahi siber kurtarıcının ateşi yanıyordu.
Kuzey, görsel 'deki o yara izli yüzünde hafif bir tebessümle Baran’a baktı. Yumruğunu uzattı: "Geleceğini biliyordum."
Baran, Kuzey’in yumruğuna karşılık verirken gözlerini ekranından ayırmadı: "Karımın ve ailemin hesabı kapanmadan hiçbir yere gitmiyorum Kuzey. Ama duygusallığı bırakın, dışarıda hala Patron'un yirmiye yakın özel askeri var ve etrafımızı sarıyorlar!"
Dimitri, yerdeki acısına rağmen dişlerini sıkarak ayağa kalktı, sağlam eliyle silahının sürgüsünü çekti: "Yirmi kişi mi? Bir Rus için adil bir dövüş sayılır. Başlayalım."
Kuzey, görsel'deki o heybetli duruşuyla konteynerin çelik kapısını tekmeyle açtı. Dışarıdaki sağanak yağmur yüzüne vururken, ellerindeki susturuculu silahlarla dışarı fırladılar.
Baran içeriden limanın tüm kapılarını kilitleyerek askerlerin kaçış yollarını kapattı ve telsizden koordinatları vermeye başladı: "Kuzey, sağındaki mavi konteynerin arkasında iki kişi var! Dimitri, sol çatıda keskin nişancı var, dikkat et!"
Kuzey, bir aslan gibi ileri atıldı. Görsel 'deki o tek altın sarısı gözüyle hedefi milimetrik olarak belirledi. İlk iki askeri havada avladı, ardından takla atarak siper aldı. Dimitri, yaralı koluna meydan okurcasına sağ eliyle çatışmayı domine ediyor, Kuzey'in arkasını kolluyordu.
Baran hoparlörlerden sert bir müzik açtı ve limanın yakıt tanklarının siber valflerini serbest bıraktı: "Çocuklar, limanı havaya uçuruyorum, son 10 saniye! Hemen çıkın!"
Kuzey ve Dimitri son askerleri de indirip limanın çıkışına doğru depar attılar. Baran arkalarındaki bir minibüsle gelip kapıyı açtı: "Atlayın!"
Onlar minibüse bindiği an, arkalarındaki Viyana Limanı devasa bir alev topuna dönüştü: GÜÜÜÜÜM!
Patron’un en büyük lojistik üssü yerle bir olmuştu. Minibüsün içinde üç dost nefes nefese birbirine baktı. Kuzey, görsel'deki o ölümcül bakışını dikiz aynasına dikti: "İlk raundu biz kazandık. Şimdi Patron'un saklandığı ini bulma vakti." Birden Baran’ın ekranına gizli bir sinyal düştü. Patron bizzat arıyordu!