Mermiler havada uçuşuyor, kasanın çelik duvarlarından sekerek kıvılcımlar saçıyordu. Kuzey, bir elinde susturuculu tüfeği, diğer elinde babasından kalan o efsanevi bıçağıyla tam bir aslan gibi siperden fırladı.
Görsel 'deki o yara izli yüzü öfkeyle gerilmişti. İlk iki korumayı yakın dövüş taktikleriyle saniyeler içinde etkisiz hale getirip silahlarını aldı.
Dimitri, içinde kripto sunucu ve altınların olduğu ağır çantayı sırtına takmış, bir yandan da tek eliyle geri çekilme hattını korumak için ateş açıyordu: "Kuzey! Ön kapı tamamen kapandı, bu adamlar bizi burada boğacak!"
Baran, sığınaktaki ekran başında ter içindeydi. Parmakları klavyeyi parçalayacak gibi vururken bağırdı: "Çocuklar! Binanın yeraltı otoparkına çıkan bir acil durum asansörü var. Onun siber kilidini açtım! Sağ koridora sapın ve koşun!"
Kuzey ve Dimitri, mermi yağmurunun altından sıyrılarak sağ koridora doğru depar attılar. Asansörün kapısı açıldığı an kendilerini içeri attılar ancak tam kapı kapanırken timin komutanı araya elini soktu.
Kuzey, görsel 'deki o ölümcül ve tavizsiz bakışını adamın gözlerine dikti. Hiç tereddüt etmeden namluyu adamın göğsüne dayadı ve tetiği çekti. Komutan geriye doğru savrulurken asansörün kapıları kapandı ve yukarı, otoparka doğru hızla tırmanmaya başladı.
Otoparka ulaştıklarında Baran, getirdiği siyah, zırhlı aracın kapılarını uzaktan kumandayla açmıştı. İki can dost kendilerini aracın içine bıraktılar. Dimitri çantayı arka koltuğa fırlatıp nefes nefese Kuzey’e döndü: "Sir Thomas’ın kalbini söktük Kuzey. Artık Londra’da hiçbir şeyi kalmadı."
Kuzey, görsel 'deki o intikam ateşiyle yanan gözlerini dikiz aynasına dikti. "Sıra kafasını koparmaya geldi Dimitri. Sir Thomas’ın son nefesini kendi ellerimle alacağım."
Araba lastikleri yakarak Londra sokaklarının karanlığına gömülürken, büyük hesaplaşmanın son perdesi aralanıyordu!