Kuzey’in namlusundan çıkan o tek kurşun, helikopterin devasa projektör camını tuzla buz ederek doğrudan motorun yakıt besleme ünitesine saplandı.
GÜM!
Yukarıda küçük bir alev topu patlarken, helikopter dengesini kaybedip kuyruk sallayarak nehre doğru yalpalamaya başladı. Ancak pervanenin yarattığı devasa rüzgar dalgası, köprünün paslı demirlerine tutunan Kuzey’i savurdu. Kuzey, nehrin dondurucu ve karanlık sularına doğru metrelerce yüksekten aşağı bıraktı kendini.
Baran, kulaklıktaki parazit seslerinin arasından çaresizce bağırdı: "Kuzey! Kuzey ses ver! Sinyal gitti!"
O sırada Londra’nın dar arka sokaklarında iki polis aracını peşine takan Dimitri, keskin bir dönüşle çıkmaz sokağa girdi. Duvarın üzerinden bir kaplan gibi atlayıp izini kaybettirirken kulaklıktan Baran’a seslendi: "Baran, sakin ol! Kuzey o nehirde boğulacak adam değil. Sen depodaki siber savunmayı hazırla, ben nehir kıyısına iniyorum!"
Suyun yüzeyi köpürürken, saniyeler sonra Kuzey dondurucu Thames Nehri’nden nefes nefese yüzeye çıktı. Islak saçlarını geriye attı. Görsel 'deki o yara izli yüzü, nehir kenarındaki sokak lambalarının soluk ışığı altında parladı. Gözündeki o altın sarısı ateş, soğuk sudan bile daha dondurucuydu.
Kıyıya tırmandığı an, Dimitri karanlığın içinden sıyrılıp ona elini uzattı ve Kuzey’i yukarı çekti. İki can dost, üstlerinden sular akarken birbirlerine baktılar.
Dimitri gülümsedi: "İyi uçuştu Aslan parçası."
Kuzey, cebinden çıkardığı sudan etkilenmeyen özel şifreli belleği Dimitri’ye gösterdi: "Uçtuğumuza değdi. Sir Thomas’ın yaralandığı o kargaşada locadaki ana terminalden Konsey’in tüm Londra kasalarının koordinatlarını çektim."
Baran telsizden rahat bir nefes alarak araya girdi: "İşte benim ekibim! Şimdi o kasaları boşaltıp Sir Thomas’ı kendi şehrinde iflas ettirme vakti. Güvenli depoya gelin, rota çizildi.