Thames Nehri kıyısındaki o elit, sadece Konsey üyelerinin girebildiği yeraltı kulübünün önündeyiz. Dışarıda İngiliz özel güvenlikleri kuş uçurtmuyor.
Baran, metro istasyonundaki üsten kulaklıkla bağlandı: "Kuzey, Dimitri... Kulübün ana sunucusuna sızıp misafir listesine iki sahte isim ekledim. İçeri elit birer iş adamı gibi gireceksiniz. Silahlarınızı girişteki X-Ray cihazından geçiremezsiniz, bu yüzden silahlar olmadan sızmanız gerekiyor."
Dimitri, üzerindeki şık takım elbiseyi düzeltirken gülümsedi: "Rusların silaha ihtiyacı yoktur Baran, ellerimiz yeter."
Kuzey, görsel 'deki o yara izli yüzünü gizleyen şık bir şapkayla kapıdan içeri adım attı. Güvenlikler isimleri kontrol edip onları içeri aldığında, kulübün loş, duman altı ve klasik müzik çalan elit atmosferiyle karşılaştılar. En arkadaki VIP locada Sir Thomas, elindeki şarap kadehiyle diğer Konsey üyelerine bir şeyler anlatıyordu.
Kuzey ve Dimitri, barda birer kadeh içki alıp gözleriyle alanı taradı.
Baran telsizden uyardı: "Çocuklar, Sir Thomas’ın hemen arkasındaki iki korumada ağır silahlar var. Ayrıca kulübün arka çıkışında zırhlı araçlar bekliyor. Acele etmelisiniz, Sir Thomas 10 dakika içinde kalkacak."
Kuzey, kadehini masaya bıraktı ve Dimitri’ye hafifçe başını salladı. Görsel deki o intikam ateşiyle parlayan gözlerini doğrudan Sir Thomas’a dikti. İki can dost, koruma kalkanını yarmak ve babalarının ölüm emrini veren adamın tepesine çökmek için locaya doğru adımlamaya başladı. Zaman daralıyordu!