Kızıl Meydan'ın altındaki o devasa patlamanın ardından Kuzey, Baran ve Dimitri, Moskova'nın ücra bir köşesindeki güvenli eve sağ salim ulaşmıştı. Petrov'un odasından kaçırdıkları hard disk masanın üzerindeydi.
Baran hemen işe koyuldu. Bilgisayara taktığı diskin şifrelerini çözerken yüzü aniden asıldı: "Çocuklar, Petrov yalan söylememiş. 'Gölge Baron' Sir Thomas'ın adı tüm dosyalarda geçiyor. Ancak Londra'ya öylece elimizi kolumuzu sallayarak uçamayız. Konsey, Sir Thomas'ın etrafına öyle bir siber ve fiziksel duvar örmüş ki, Rusya'dan kalkacak herhangi bir uçak veya sahte pasaport anında Londra havaalanında kırmızı alarm verir."
Dimitri, üzerindeki deri ceketi fırlatıp masaya doğru eğildi: "Hava yolunu unutun. Konsey'in radarına takılmadan Londra'ya sızmanın tek bir yolu var. St. Petersburg limanından bu gece kalkacak olan gizli bir kargo gemisi. Sahibi babamın eski bir dostu. Bizi geminin gizli bölmesinde İngiltere topraklarına sokabilir."
Kuzey, görsel'deki o yara izli yüzünü haritaya çevirdi, tek gözü intikam ateşiyle parlıyordu. "O zaman St. Petersburg'a gidiyoruz. Ama limana girmeden önce, bizi limanda bekleyen Konsey gözcülerinden kurtulmamız gerekecek."
Gece yarısı, St. Petersburg limanının sisli ve puslu atmosferindeydiler. Dev vinçler ve konteynerlerin arasında ilerlerken, Baran kulaklıktan uyardı: "Durun! Tam karşınızdaki 4 numaralı hangarın tepesinde iki keskin nişancı var. Geminin kalkmasına sadece 10 dakika kaldı."
Dimitri silahını çekti: "Keskin nişancılar bende. Siz gemiye doğru koşun!"
Dimitri gölgelerin arasına sızarken, Kuzey de susturuculu silahıyla hangarın kapısındaki korumaları indirmek için harekete geçti. İngiltere'ye giden o bilet, yine kanla alına
caktı!