Bölüm 1

Günlerden pazar ve yine ben burdayım kaçış noktam olan gizli ormanımda. Buraya sadece artık dayanamıyacak olduğumda gelirim ve yine buradayım . Nedenmi buradayım çünkü evde yine babamla kavga ettik. Artık babamla bir rutinimiz vardı her pazar kavga etmek gerçekten bana inanmıyo olabilirsiniz ama bu doğru . Kavgamızın sebebi bile olmaz genelde saçma salak şeylerden kavga eder akşamına barışırız. Yani babama göre barışmış oluruz . Yine bir kavgamızın ardından evden sinirle çıktım. Evimiz ormana yakın bir yerde bense o ormanda kendime bir yer buldum. O kadar güzelkii inanamazsınız. Ormanın tam ortasında bir açıklık ağaçlar o bölgede yok, sanki orda olmak istemiyolarmış gibi işte orası benim özel alanım oraya gidip yere uzanıp gökyüzüne bakarak düşünmeyi çok seviyorum bi yanda batan güneş ile ortaya çıkan o turumcumsu bulutlar bir yandan evlerine giden kuş sesleri işte onlar beni rahatlatıyor. Yine aynı şekil uzandım ve düşündüm yine gözlerimden yaşlar akmaya başladı çünkü her babamla kavga edişimde istemsiz bir ağlama tutar beni sebebini bende bilmiyorum ama oluyo işte . Kendimi durduramıyorum gözlerim de yaş bende derman kalmayana kadar ağlıyorum. Ağlarkende bir yandan şu cümle tekrara ediyor beynimde "Bir insan hem birini bu kadar sevip hemde bu kadar nasıl nefret edebilir " böyle düşümemin sebebi tabiki babam kendisi ile çok iyi anlaşırken bir kerende kavga etmeye başlıyoruz. Ya çok iyi oluyoruz ya çok kötü oluyoruz ortamız yok ve bu dengesizlik beni çok sarsmaya başladı yoruldum sadece iyi bir baba kız olalım istiyorum. Yine bunları düşünürken ağlamam kesiliyor ve ayağı kalkıyorum güneş batmış hava hafiften kararıyor geç olmadan ormandan çıkmamam gerektiği için hemen yola koyuluyorum . Eve gidiyorum ve sessizce odama gidiyorum ve uyuyorum .Sabah babamın beni uyandırması ile dikiliyorum .Babam: Bu gün kütüphaneye gitmiyormusun? Ben : Hayır gidicem. Babam : İyi o zaman kalta hazırlan . Başımı sallıyorum ve yataktan kalkıyorum . Hızlıca rahat olabilecek bir tişört ve pantolon seçiyorum ve aynanın katşısına geçiyorum . Günlük bakımlarımı yaptıktan sonra biraz makyaj yapıyorum . Çantamı ve tabletimi alıp kütüphaneye gitmek için yola koyuluyorum . Yolda kulakığımda çalan müzik eşliğinde yürüyorum ve kütüphaneye gidiyorum . Genellilkle sabah erkenden gittiğim için kütüphanede kimse olmaz . Kütüphaneye giriyorum ve her zaman çalıştığım yere doğru yürüyorumdumki aniden duraksadım . Çünkü benim her zaman çalıştığım yerde kumral ela gözlü bir çocuk oturuyor. Baya süre ona bakınca çocuk kafasını kaldırıp bana baktı. Hemen kafamı çevrip çalışmak için başka bir masa seçtim ve oraya oturdum arada sırada çocuğa bakarak kim olduğunu anlamaya çalışıypordum ama siması asla tanıdık gelmiyordu.Yaşadığım yer küçük bir ilçe olduğundan burda herkez birbirini tanır veya illaki daha önce bir yerde karşılaşmış olur ama ben bu çocuğu daha önce hiç görmediğime çok eminim. Bu düşünceler içinde tabletimi çıkarıp derse başlıyorum 2.30 saat çalıştıktan sonra hem kahve almak hemde sigara içmek için dışarıya çıkıyorum.Kahvemi alıp sigara içme yerime gidiyorudumki çoçuğun yine orda olduğunu görüyorum . Yavaş bir şekilde kenera geçip sigaramı yakıyorum. Birinin bana kalın ve ciddi bir ses ile seslendiğini duyup kafamı kaldırıyorumki o çocuk olduğunu anlıyorum.Kadir: Merhaba ben kadir rahatsız etmek istemem ama bana kütüphanenin kaçta kapanıyor acaba ?Sıla: Merhaba bende sıla saat 21.00da kapanıyor kütüphane . Dememle onun gitmesi bir oluyor . Bir teşekkür etmek bu kadar zor olmamalım dimi !! Sigaram bitince kütüphaneye geçiyorum ve ders çalışmaya deveam ediyorum . Uzun bir süre ders çalışmanın ardından saate bakıyorum ve kütüphanenin kapanmasına az kaldığını fark ediyorum ve hızlıca toparlanıp çıkıyorum . Kadir ise benim kalkmamım ardından hemen kalkıp peşime geliyor . Kütüphaneden çıkıyorum ve kadir ile ters yönlere doğru gidip ayrılıyoruz . . . .